Aktualnie znajdujesz się na:

Biogramy

Choina Bogusław

Bogusław Choina, ur. 20 VI 1950 w Krakowie, zm. 30 V 2016 w Gliwicach. Absolwent Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach, Wydz. Lekarski (1975).

1968–1973 w ZSP.

1970–1972 uczestnik Duszpasterstwa Akademickiego w parafii Wszystkich Świętych w Gliwicach. 1975–1991 lekarz w Instytucie Onkologii w Gliwicach.

Od IX 1980 w „S”; przew. Komitetu Założycielskiego, nast. KZ; 1980–1981 członek Komisji „S” ds. Miasta Gliwice/Delegatury MKR-Komitet Założycielski Jastrzębie w Gliwicach; w VII/VIII i XII 1981 delegat na I i II Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”, II Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”, II, tzw. II Krajówka, powstała w III 1982 w Trójmieście z inicjatywy: Tadeusza Harasimowicza (od XII 1981 na emeryturze, wcześniej gł. księgowy w Gdańskich Zakładach Rybnych, doradca tamtejszej KZ „S”), Józefa Koska (dźwigowy w Zarządzie Portu Gdynia), Pawła Slezyngiera (mistrz na Wydz. K-2 Stoczni im. Komuny Paryskiej w Gdyni, przewodniczący „S” na największym wydziale stoczni), Jana Gawina (w III 1982 w SKP, od X 1982 pracownik Okręgowego Przedsiębiorstwa Wodno-Kanalizacyjnego w Gdyni), Pawła Zińczuka (ze Stoczni Gdańskiej im. Lenina, od IX 1980 łącznik Wydz. P-1 z Komitetem Założycielskim „S” w SG, nast. członek KZ), Janusza Satory (w 1980 w WZZ, w VIII 1980 członek KS w Elmorze; nast. wiceprzewodniczący KZ; 15 XII 1981 organizator 1-dniowego strajku w zakładzie, nast. w ukryciu), Ryszarda Jankowskiego (ze Stoczni Nauta w Gdyni), Jana Kisielewskiego, we współpracy z Tadeuszem Kulczyńskim (z Gdańskiej Stoczni Remontowej) i przedstawicielami Stoczni Północnej im. Bohaterów Westerplatte: Andrzejem Adamczykiem, Romanem Wyżlicem, Janem Wójcikiem. W komórce poligraficznej II Krajówki byli: Andrzej Andrzejewski, Justyn Baranowski, Witold Szaniawski; Tadeusz Szozda (łącznik z II KK). Członkowie II Krajówki m.in. kolportowali pisma podziemne („Tygodnik Mazowsze”, „Solidarność Narodu”). 28 VIII 1982 wystosowano „Apel do społeczeństwa” nawołujący do udziału w manifestacjach. Nazwa organizacji (miała posłużyć do sygnowania dokumentów) była kwestią sporną: II KK NSZZ „S” zaproponował T. Harasimowicz, by nadać większą rangę programowi, nad którym pracowali przedstawiciele największych zakładów Trójmiasta. Dokument: „Program budowy ugody narodowej” został ostatecznie zredagowany w VII 1982 przez P. Slezyngiera we współpracy z T. Harasimowiczem i P. Zińczukiem (podczas spotkania w jego mieszkaniu); był to przeredagowany tekst tez Prymasowskiej Rady Społecznej (opublikowanych 5 IV 1982). Wydany 4 VIII 1982 program podpisano: „Delegaci i Pracownicy. II KK NSZZ «S» (działająca na czas zawieszenia Związku)”. Zastrzeżenie to dołączono, by podkreślić, że II Krajówka nie dąży do przejęcia władzy w „S”. Żądano m.in.: odwołania stanu wojennego, likwidacji ograniczeń praw i swobód obywatelskich, uwolnienia internowanych, uniewinnienia aresztowanych, przywrócenia do pracy zwolnionych za działalność związkową, zaniechania represji wobec pracowników nauki. Spotkania II Krajówki odbywały się: w mieszkaniach T. Harasimowicza w Sopocie, P. Zińczuka w Gdańsku, w mieszkaniu przy ul. Leczkowa, na przystankach SKM Gdańsk Politechnika i Gdynia-Redłowo, w parkach. W V 1982 na Łysej Górze w Sopocie członkowie II Krajówki spotkali się z poszukiwanym listem gończym Bogdanem Lisem, który interesował się nastrojami w zakładach pracy; postanowiono utrzymywać kontakt, II Krajówka zobowiązała się przekazać mu przez łącznika opracowany program organizacji. II Krajówka została rozbita na przełomie XII 1982/I 1983; 9 XII 1982 zatrzymano, nast. aresztowano P. Slezyngiera, 19 I 1983 – J. Koska, 24 I 1983 – T. Harasimowicza, 27 I 1983 – J. Gawina, 7 II 1983 – P. Zińczuka, 30 V 1983 – R. Jankowskiego, na pocz. VII 1983 – J. Satora. J. Kisielewski od I 1983 ukrywał się, późn. został zatrzymany. 27 VII 1983 ppłk Stefan Rutkowski, Naczelnik Wydz. Śledczego WUSW w Gdańsku, wniósł wniosek o umorzenie śledztwa na mocy amnestii. 16 XI 1983 Sąd Rejonowy w Gdańsku umorzył śledztwo. WZD Regionu Śląsko-Dąbrowskiego; 3 V 1981 współorganizator mszy za Ojczyznę w Gliwicach. 1981–1985 w KPN. Od X 1981 wiceprzew. MKK w Gliwicach.

14 XII 1981 redaktor pierwszego n-ru „Biuletynu II Garnituru Gliwickiej Delegatury NSZZ «S»”. 17 XII zatrzymany, 20 XII aresztowany, osadzony w AŚ w Bytomiu, 11 I 1982 skazany przez Wojskowy Sąd Garnizonowy w Katowicach na sesji wyjazdowej w Gliwicach na 2 lata pozbawienia wolności; 25 II 1982 w wyniku rewizji SN podwyższył wyrok do 5 lat. W V 1982 osadzony w AŚ w Krakowie i w ZK we Wrocławiu, od XII 1982 przerwa w odbywaniu kary ze wzgl. na stan zdrowia, w IV 1983 zwolniony na mocy aktu łaski Rady Państwa.

1989–1991 członek Gliwicko-Zabrzańskiego KO. 1990–1994 radny Miasta Gliwice. 1991–1993 w KLD. 1991–1993 poseł RP z listy KLD. 1991–1999 dyr. ZOZ w Gliwicach (od 1995 Miejski Zakład Lecznictwa Ambulatoryjnego), od 2000 gł. specjalista w Śląskiej Regionalnej Kasie Chorych (od 2003 w Śląskim Oddziale Wojewódzkim Narodowego Funduszu Zdrowia). Współautor kilku prac naukowych z zakresu biologii molekularnej.

Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2007).

1981–1988 rozpracowywany przez Wydz. IIIA/Wydz. V/Wydz. V-2 KW MO/WUSW w Katowicach/Wydz. V KR MO/RUSW w Gliwicach m.in. w ramach SOR krypt. Balon; 1 VII – 13 XI 1989 przez Inspektorat 2 WUSW/RUSW w Gliwicach w ramach SOS krypt. Działacz.

 

Andrzej Jarczewski

Opcje strony

do góry