„Solidarność Walcząca” (Wrocław)

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja z dnia 00:12, 25 sty 2017 autorstwa Paweł Wzgórzyński (dyskusja | edycje)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)

Wersja robocza.

„Solidarność Walcząca” (edycja Wrocław) – główne pismo Solidarności Walczącej, wydawane we Wrocławiu w okresie VI 1982 – IV 1990. Jego mutacje ukazywały się w innych miastach Polski. Podtytuły: nr. 1-4 „Pismo Solidarności Podziemnej, Dolny Śląsk”, nr. 5-8 „Pismo Solidarności Podziemnej”, nr. 9-22 „Pismo Porozumienia Solidarność Walcząca”, od nr. 23 „Pismo Organizacji Solidarność Walcząca” (z wyjątkiem nr. 40 z podtytułem „pismo Solidarności Walczącej”).

Ukazało się 231 nr. o objętości zazwyczaj 4 s. w formacie A4-A5, drukowanych na powielaczu i offsecie w nakładzie 10-28 tys. egz.; numeracja podwójna: roczna i ciągła (zdarzały się błędy w numeracji); tygodnik, od nr. 54 dwutygodnik, nr. 207-210 tygodnik, od nr. 211 dwutygodnik, reg. Ponadto ukazało się 10 wydań specjalnych: wydanie specjalne (VI-IX 1982); wydanie specjalne „Nasza wizytówka” (IX 1983); wydanie specjalne (XII 1983); nr specjalny nt. głodówki więźniów politycznych w Strzelinie (19 I 1984); wydanie nadzwyczajne strajkowe (6 II 1984); wydanie specjalne: lista więźniów (II 1984); wydanie specjalne (II 1986); nr specjalny o Afganistanie (IV-V 1986); wydanie specjalne (VIII 1986); nr specjalny z okazji 11 XI (XI 1986). Wydano też 6 dodatków samoistnych: „Dlaczego Wałęsę traktuje się ulgowo? W związku z listem Biura Skarg i Listów URM do Wałęsy” (do nr. 61); „Rakiety i atomy – precz! O nasze jutro – przeciwko «nazajutrz»” (do nr. 72); „7-15 sierpnia” [dot. pielgrzymki na Jasną Górę] (do nr 185); „17 września 1988” [nt. agresji ZSRR na Polskę] (do nr. 187); „Pan Ronald Reagan Prezydent Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej” [nt. zasad przestrzegania Karty Atlantyckiej przez ZSRR] (do nr. 188); „11 Listopada 1918-1988” (do nr. 191). Dodatki samoistne ciągłe: „Solidarność Rolników – Solidarność Walącząca” (4 nr. w okresie VII 1984 – V 1986), „Zmagajuszczaja Solidarnost” (dodatek dla mniejszości białoruskiej).

„SW” była współtworzona przez duże grono osób, w ramach którego dyskutowano o kształcie numeru (było to też przedmiotem dyskusji na Radzie SW) oraz zajmowano się techniczną stroną redakcji, należeli do niego m.in.: Kornel Morawiecki (miał ostateczny głos w sprawie zawartości pisma), Anna Morawiecka, Romuald Lazarowicz, Helena Lazarowicz, Zbigniew Oziewicz, Paweł Falicki, Teresa Witkiewicz, Jan i Iga Jerzmańscy, Jan Pawłowski, Tadeusz Świerczewski, Hanna Łukowska-Karniej, Wojciech Myślecki, Wiesław Cupała. Ponadto w okresie III 1983-XI 1987 ważną rolę odgrywali: Andrzej Kisielewicz, Maria Peisert-Kisielewicz, Jerzy Peisert, Stanisław Piskorz, w okresie XI 1987 – 1990 m.in. Andrzej Zarach (XI 1987 – IX 1988 zastępował Kornela Morawieckiego) i Zbigniew Jagiełło. W piśmie publikowali m.in.: Kornel Morawiecki (ps. K.M., pod własnym nazwiskiem), Andrzej Kisielewicz (ps. Jan Mak, alias, J.M., Mak), Maria Peisert-Kisielewicz (ps. Filip, Filip z Konopi), Jerzy Peisert (ps. K.W., Kazimierz Wandy), Paweł Falicki (ps. Piotr Kminkiewicz), Wojciech Myślecki (ps. Andrzej Lesowski, Jerzy Lubicz oraz pod własnym nazwiskiem), Jerzy Przystawa (ps. Andrzej Łaszcz, A. Łaszcz, A.Ł. oraz pod własnym nazwiskiem), Mateusz Morawiecki (ps. Robert Synowiecki), Antoni Lenkiewicz (ps. A.L. oraz pod własnym nazwiskiem), Sławomir Bugajski (ps. Alfred B. Gruba), Andrzej Wiszniewski (ps. Stanisław El). Drukarze „SW”, m.in.: Krzysztof Bieżuński, Barbara Sarapuk, Adam Zabokrzycki, Jarosław Hyk, Ludwika Ogorzelec, Andrzej Wawrzeń, Jarosław Łuczak, Andrzej Domaradzki. Pismo wydawane było przez Agencję Informacyjną Solidarności Walczącej. Na czele AISW stała Zofia Maciejewska i ona koordynowała wydawanie pisma. Koordynacją zajmował się też m.in.: Piotr Medoń, Cezariusz Lesisz, Tadeusz Świerczewski.

Publikowano teksty programowe, komentarze dot. sytuacji w kraju, w środowisku opozycji, dokumenty i oświadczenia SW, ale też innych ugrupowań (m.in. RKS Dolny Śląsk, TKK), informacje bieżące (podawano je – niekiedy w sposób humorystyczny – w stałej rubryce „Głosy i odgłosy”).

Pismo kolportowano w całej Polsce, głównie na Dolnym Śląsku i we Wrocławiu w różnych środowiskach (w cenie 5-150 zł.). Poza Wrocławiem dokonywano też dodruków z dostarczonych matryc (m.in. Głogów, Polkowice, Lubin).

SB wydawała fałszywe wersje „SW”, np. nr. 35, 118 , 145, 149, 151, 170. 14 XII 1983 doszło do największej wpadki: w „skrzynce kontaktowej” prowadzonej przez Kazimierza Klementowskiego SB przejęła kilka tys. egz. nr. 66. W wyniku dalszego śledztwa aresztowano ponad 40 osób i zlikwidowano kolejne skrzynki kontaktowe oraz 2 drukarnie. W 1984 sprawę umorzono na mocy amnestii.

W IV 1990 pismo połączyło się z poznańską „Solidarnością Walczącą” i ukazywało się legalnie do 1994.

Kamil Dworaczek