Bronisław Sarzyński: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Solidarności

m (Zabezpieczono "Bronisław Sarzyński" ([edytowanie=Dozwolone tylko dla administratorów] (na zawsze) [przenoszenie=Dozwolone tylko dla administratorów] (na zawsze)))
 
 
Linia 1: Linia 1:
 
{{book2}}
 
{{book2}}
 
{{bFoto|Sarzyński Bronisław 4257 1.jpg}}
 
{{bFoto|Sarzyński Bronisław 4257 1.jpg}}
'''Bronisław Sarzyński''', ur. 10 XI 1931 w Szpikołosach k. Hrubieszowa, zm. 5 IX 2003 w Gdyni. Absolwent Politechniki Gdańskiej, Wydz. Mechaniczny (1971), student Uniwersytetu Gdańskiego, Wydz. Matematyczno-Fizyczny i Wydz. Filozofii.
+
'''Bronisław Sarzyński''', ur. 10 XI {{ur|1931}} w Szpikołosach k. Hrubieszowa, zm. 5 IX {{zm|2003}} w Gdyni. Absolwent Politechniki Gdańskiej, Wydz. Mechaniczny (1971), student Uniwersytetu Gdańskiego, Wydz. Matematyczno-Fizyczny i Wydz. Filozofii.
  
VI 1946 – IV 1947 łącznik i zwiadowca oddziału WiN pod dowództwem Alojzego Smaleja (ps. Witold). 1949-1950 (w czasie nauki w Gimnazjum Mechanicznym w Hrubieszowie) organizator i przywódca Podziemnej Organizacji Młodzieży Polskiej w Hrubieszowie. Od VIII 1950 ślusarz w Fabryce Okuć Metalowych w Szczecinie. We IX 1950 aresztowany przez UB, konwojowany do Hrubieszowa 3/4 IX 1950 wyskoczył z pędzącego pociągu; w ukryciu. 16 II 1951 aresztowany w obławie grupy operacyjnej UB-KBW w okolicy Białegostoku, więziony w ZK w Białymstoku, następnie w Lublinie. 27 VI 1951 skazany wyrokiem Wojskowego Sądu Rejonowego w Lublinie na 12 lat więzienia, osadzony w ZK we Wronkach, następnie w Strzelcach Opolskich, w 1956 zwolniony na mocy amnestii. 1956-1960 prowadził warsztat mechaniczny w Szczecinie, następnie w Olsztynie, od 1960 w Gdyni. Od 1968 nauczyciel (po uzupełnieniu studiów pedagogicznych w WSP w Gdańsku nauczyciel mianowany) w III LO w Gdańsku-Nowym Porcie. Od VIII 1980 nauczyciel fizyki w IX LO w Gdańsku.
+
VI 1946 – IV 1947 łącznik i zwiadowca oddziału WiN pod dowództwem Alojzego Smaleja (ps. Witold). 1949–1950 (w czasie nauki w Gimnazjum Mechanicznym w Hrubieszowie) organizator i przywódca Podziemnej Organizacji Młodzieży Polskiej w Hrubieszowie. Od VIII 1950 ślusarz w Fabryce Okuć Metalowych w Szczecinie. We IX 1950 aresztowany przez UB, konwojowany do Hrubieszowa 3/4 IX 1950 wyskoczył z pędzącego pociągu; w ukryciu. 16 II 1951 aresztowany w obławie grupy operacyjnej UB-KBW w okolicy Białegostoku, więziony w ZK w Białymstoku, następnie w Lublinie. 27 VI 1951 skazany wyrokiem Wojskowego Sądu Rejonowego w Lublinie na 12 lat więzienia, osadzony w ZK we Wronkach, następnie w Strzelcach Opolskich, w 1956 zwolniony na mocy amnestii. 1956–1960 prowadził warsztat mechaniczny w Szczecinie, następnie w Olsztynie, od 1960 w Gdyni. Od 1968 nauczyciel (po uzupełnieniu studiów pedagogicznych w WSP w Gdańsku nauczyciel mianowany) w III LO w Gdańsku-Nowym Porcie. Od VIII 1980 nauczyciel fizyki w IX LO w Gdańsku.
  
27 VIII 1980 delegat do MKS w Stoczni Gdańskiej im. Lenina z deklaracją poparcia dla strajkujących. Od IX 1980 w „S”, założyciel „S” w IX LO, członek Komitetu Założycielskiego „S” POiW, prowadził działalność informacyjno-szkoleniową i biuro interwencyjne. W XI 1980 członek KS pracowników oświaty i wychowania podczas strajku w Urzędzie Wojewódzkim w Gdańsku. Od II 1981 przewodniczący Regionalnej Sekcji Oświaty i Wychowania „S”, od IV 1981 wiceprzewodniczący Krajowej Rady Sekcji Oświaty i Wychowania „S”; uczestnik rozmów z przedstawicielami Ministerstwa Oświaty i Wychowania ws. Karty Nauczyciela; w 1981 współzałożyciel niezależnego pisma oświatowego „Wiatr od Morza”.
+
Od IX 1980 w „S”, założyciel „S” w IX LO. Od II 1981 przewodniczący Regionalnej Sekcji Oświaty i Wychowania „S”, od IV 1981 wiceprzewodniczący Krajowej Rady Sekcji Oświaty i Wychowania „S”; uczestnik rozmów z przedstawicielami Ministerstwa Oświaty i Wychowania ws. Karty Nauczyciela; w 1981 współzałożyciel niezależnego pisma oświatowego „Wiatr od Morza”.
  
13-16 XII 1981 współorganizator strajku w Stoczni Gdańskiej, członek Krajowego KS. W II 1982 nawiązał współpracę z Eugeniuszem Szumiejką i Bogdanem Borusewiczem; współpracownik Ogólnopolskiego Komitetu Oporu, 1982-1988 RKK „S” w Gdańsku. W 1982 w swoim domu w Małym Kacku w Gdyni ukrywał B. Borusewicza i Alinę Pienkowską, następnie na potrzeby RKK zbudował drukarnię, w której do 1988 drukował (m.in. z synem Jarosławem Sarzyńskim i Bogdanem Borusewiczem) komunikaty, ulotki, książki, karty okolicznościowe. W 1987 wydawca i drukarz podziemnej edycji pisma „Wiatr od Morza”.
+
13–16 XII 1981 współorganizator strajku w Stoczni Gdańskiej, członek Krajowego KS. W II 1982 nawiązał współpracę z Eugeniuszem Szumiejką i Bogdanem Borusewiczem; współpracownik Ogólnopolskiego Komitetu Oporu, 1982–1988 RKK „S” w Gdańsku. W 1982 w swoim domu w Małym Kacku w Gdyni ukrywał B. Borusewicza i Alinę Pienkowską, następnie na potrzeby RKK zbudował drukarnię, w której do 1988 drukował (m.in. z synem Jarosławem Sarzyńskim i Bogdanem Borusewiczem) komunikaty, ulotki, książki, karty okolicznościowe. W 1987 wydawca i drukarz podziemnej edycji pisma „Wiatr od Morza”.
  
 
W XII 1988 wyjechał z rodziną do USA; zatrudniony w zakładach EDRO w Los Angeles na stanowisku konstruktora. W 2002 wrócił do Polski. 30 VIII 2000 mianowany przez prezydenta RP podporucznikiem Wojska Polskiego.
 
W XII 1988 wyjechał z rodziną do USA; zatrudniony w zakładach EDRO w Los Angeles na stanowisku konstruktora. W 2002 wrócił do Polski. 30 VIII 2000 mianowany przez prezydenta RP podporucznikiem Wojska Polskiego.

Aktualna wersja na dzień 22:43, 11 wrz 2017

Hasło wydrukowane w Tomie II.

Bronisław Sarzyński, ur. 10 XI 1931 w Szpikołosach k. Hrubieszowa, zm. 5 IX 2003 w Gdyni. Absolwent Politechniki Gdańskiej, Wydz. Mechaniczny (1971), student Uniwersytetu Gdańskiego, Wydz. Matematyczno-Fizyczny i Wydz. Filozofii.

VI 1946 – IV 1947 łącznik i zwiadowca oddziału WiN pod dowództwem Alojzego Smaleja (ps. Witold). 1949–1950 (w czasie nauki w Gimnazjum Mechanicznym w Hrubieszowie) organizator i przywódca Podziemnej Organizacji Młodzieży Polskiej w Hrubieszowie. Od VIII 1950 ślusarz w Fabryce Okuć Metalowych w Szczecinie. We IX 1950 aresztowany przez UB, konwojowany do Hrubieszowa 3/4 IX 1950 wyskoczył z pędzącego pociągu; w ukryciu. 16 II 1951 aresztowany w obławie grupy operacyjnej UB-KBW w okolicy Białegostoku, więziony w ZK w Białymstoku, następnie w Lublinie. 27 VI 1951 skazany wyrokiem Wojskowego Sądu Rejonowego w Lublinie na 12 lat więzienia, osadzony w ZK we Wronkach, następnie w Strzelcach Opolskich, w 1956 zwolniony na mocy amnestii. 1956–1960 prowadził warsztat mechaniczny w Szczecinie, następnie w Olsztynie, od 1960 w Gdyni. Od 1968 nauczyciel (po uzupełnieniu studiów pedagogicznych w WSP w Gdańsku nauczyciel mianowany) w III LO w Gdańsku-Nowym Porcie. Od VIII 1980 nauczyciel fizyki w IX LO w Gdańsku.

Od IX 1980 w „S”, założyciel „S” w IX LO. Od II 1981 przewodniczący Regionalnej Sekcji Oświaty i Wychowania „S”, od IV 1981 wiceprzewodniczący Krajowej Rady Sekcji Oświaty i Wychowania „S”; uczestnik rozmów z przedstawicielami Ministerstwa Oświaty i Wychowania ws. Karty Nauczyciela; w 1981 współzałożyciel niezależnego pisma oświatowego „Wiatr od Morza”.

13–16 XII 1981 współorganizator strajku w Stoczni Gdańskiej, członek Krajowego KS. W II 1982 nawiązał współpracę z Eugeniuszem Szumiejką i Bogdanem Borusewiczem; współpracownik Ogólnopolskiego Komitetu Oporu, 1982–1988 RKK „S” w Gdańsku. W 1982 w swoim domu w Małym Kacku w Gdyni ukrywał B. Borusewicza i Alinę Pienkowską, następnie na potrzeby RKK zbudował drukarnię, w której do 1988 drukował (m.in. z synem Jarosławem Sarzyńskim i Bogdanem Borusewiczem) komunikaty, ulotki, książki, karty okolicznościowe. W 1987 wydawca i drukarz podziemnej edycji pisma „Wiatr od Morza”.

W XII 1988 wyjechał z rodziną do USA; zatrudniony w zakładach EDRO w Los Angeles na stanowisku konstruktora. W 2002 wrócił do Polski. 30 VIII 2000 mianowany przez prezydenta RP podporucznikiem Wojska Polskiego.

Arkadiusz Kazański