Bronisław Szczepaniak

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Bronisław Szczepaniak, ur. 20 V 1933 w Dębinach k. Przysuchy. Absolwent Politechniki Warszawskiej, Wydz. Maszyn Robotniczych Ciężkich (1975).

W 1943 na przymusowych robotach w Niemczech, w 1945 powrót do Polski. 1951-1965 pracownik Zakładów Metalowych im. gen. „Waltera” w Radomiu (obecnie Fabryka Broni Łucznik – Radom Sp. z o.o.), 1965-1969 Zgorzelskich Zakładów Naprawczych Węgla Brunatnego, 1969-1977 Kopalni Węgla Brunatnego w Koninie, w 1978 Pomorskiego Przedsiębiorstwa Budowy Elektrowni i Przemysłu w Szczecinie, 1978-1982 Kombinatu Remontowo-Budowlanego Przemysłu Cementowego, Wapienniczego i Gipsowego w Wierzbicy, 1983-1989 Radomskiego Przedsiębiorstwa Inżynieryjnego. 1952-1957 w ZMP, 1954-1979 w PZPR, 1957-1964 w ZMS.

Od IX 1980 w „S”, współorganizator, przewodniczący Komitetu Założycielskiego; członek Prezydium KZ w KRB, V-VI 1981 delegat na I WZD Regionu Ziemia Radomska; kilkukrotnie zatrzymywany i przesłuchiwany.

23 XII 1981 zwolniony z pracy bez prawa wstępu na teren zakładu, następnie autor listu otwartego nt. zwolnienia do pracowników KRB, 9 IV 1982 przywrócony na stanowisko przez Sąd Pracy w Kielcach; 27 XII 1981 – 9 V 1982 członek TKZ w KRB (zebrania poza zakładem pracy), 18 VIII 1982 – 1 VII 1984 doradca tejże; 11 V 1982 internowany w Ośr. Odosobnienia w Kielcach-Piaskach, od 8 VII w Nowym Łupkowie, następnie w Załężu k. Rzeszowa, 12 VIII 1982 zwolniony; w XII 1982 skazany przez Kolegium ds. Wykroczeń na karę grzywny za noszenie znaczka „S”. Od 1982 kolporter czasopism podziemnych, m.in.: „Wolnego Robotnika”, „Solidarnych”, współorganizator manifestacji patriotycznych, m.in. 11 XI, w rocznice wydarzeń Czerwca ’76, współorganizator Mszy za Ojczyznę, uczestnik akcji ulotkowych, współorganizator zbiórek pieniędzy na pomoc represjonowanym, od 1984 członek Tymczasowej KZ w RPI. Współorganizator Duszpasterstwa Ludzi Pracy przy parafii św. Józefa w Radomiu, od 1983 słuchacz KIK.

1989-1992 członek Zarządu KO w Radomiu. 1990-1991 pracownik Zakładów Mechanicznych Łucznik w Radomiu, od 1991 na emeryturze. Od 1991 członek Koła Emerytów i Rencistów w ZM Łucznik; w 1990 współzałożyciel, do 1997 członek PC, w 1991 członek Zarządu Regionalnego w Radomiu, 1993-1994 wiceprzewodniczący Zarządu Wojewódzkiego, 1994-1996 przewodniczący Komisji Rewizyjnej; 1994-1998 członek, od 1998 przewodniczący Regionalnej Sekcji Emerytów i Rencistów, członek Rady Krajowego Sekretariatu Emerytów i Rencistów; 1997-2002 w AWS; od 2006 ZR „S” Ziemi Radomskiej. 1995-2007 członek Stowarzyszenia Polaków Poszkodowanych przez III Rzeszę.

Karolina Słowińska