Czesław Talaga

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Czesław Talaga, ur. 5 VIII 1938 w Stróży, woj. małopolskie. Ukończył Technikum Budowlane w Krzeszowicach (1957).

1957-1959 górnik w KWK Kościuszko-Nowa w Jaworznie, 1959-1961 zasadnicza służba wojskowa w Warszawie, 1961-1982 operator dźwigu, likwidator wypadków komunikacyjnych w Zakładzie Transportu i Sprzętu Specjalnego w Miejskim Przedsiębiorstwie Komunikacyjnym w Krakowie (zajezdnia tramwajowa w Podgórzu).

Od IX 1980 w „S”, współorganizator Komitetu Założycielskiego w Zajezdni Podgórze, następnie przewodniczący KZ w Zakładzie Transportu i Sprzętu Specjalnego; od III 1981 w KOWzP w Krakowie.

13-15 XII 1981 współorganizator strajku, członek KS w zajezdni MPK w Krakowie-Łagiewnikach; 20 XII 1981 aresztowany, przetrzymywany w areszcie KW MO przy ul. Mogilskiej i AŚ przy ul. Montelupich w Krakowie, 12 III 1982 skazany w trybie doraźnym przez Sąd Warszawskiego Okręgu Wojskowego na 3 lata więzienia, osadzony w ZK w Raciborzu, Strzelcach Opolskich, Wrocławiu (w 1982 współzałożyciel z Hubertem Błaszczykiem podziemnego pisma „Politykier”), Strzelinie, w III 1982 zwolniony z pracy, 21 VI 1983 zwolniony warunkowo na mocy aktu łaski Rady Państwa. 1983-1985 brak możliwości zatrudnienia, prace dorywcze; redaktor, drukarz, kolporter „Biuletynu Informacyjnego Zakładowej Komisji Wykonawczej NSZZ «S» MPK Kraków”, udostępniał także pomieszczenia na druk. Od 1983 udostępniał dom na spotkania działaczom podziemia, m.in. Edwardowi Nowakowi, Mieczysławowi Gilowi, Adamowi Michnikowi, Romualdowi Szeremietiewowi; uczestnik demonstracji rocznicowych, m.in. 3 V i 13 X (śmierć Bogdana Włosika). 3 V 1985 aresztowany za udział w uroczystościach 3 V w Krakowie, przetrzymywany w areszcie WUSW przy ul. Mogilskiej, AŚ przy ul. Montelupich, w ZK przy ul. Czarnieckiego w Krakowie, 3 VII 1985 zwolniony. Kilkukrotnie zatrzymywany, przesłuchiwany, rewizje w domu. 1985-1993 kierownik Zakładu Stolarskiego w Wielobranżowej Spółdzielni Pracy Usługowo-Produkcyjnej Azet w Krakowie.

W 1992 współzałożyciel, wiceprzewodniczący, skarbnik Związku Więźniów Politycznych Okresu Stanu Wojennego w Katowicach. 1993-2008 właściciel Zakładu Stolarskiego, od 2008 na emeryturze.

Wyróżniony Medalem za Zasługi dla Małopolskiej Solidarności (2010), Medalem Niezłomnym w Słowie (2010), odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (1979), Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2011).

Sławomir Chmura