Edward Stagraczyński

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Edward Stagraczyński, ur. 18 X 1930 w Raczycach k. Ostrowa Wlkp. Wykształcenie podstawowe.

1943-1945 robotnik przymusowy w Dudkowicach k. Milicza. Od 1950 we Wrocławiu, hydraulik, monter spawacz urządzeń grzewczych w Zakładzie Sanitarnym we Wrocławiu, 1972-1982 konserwator urządzeń sanitarnych w Fadromie, 1983-1990 konserwator w hotelach Orbis we Wrocławiu.

W VIII 1980 organizator, uczestnik strajku w Fadromie, przewodniczący KS. Od IX 1980 w „S”, przewodniczący Komitetu Założycielskiego, od XI 1980 członek KZ.

Po 13 XII 1981 przeniesiony na gorsze stanowisko pracy; koniec XII 1981 – 12 V 1982 przewodniczący TKZ (zbiórka składek na pomoc dla represjonowanych, kolportaż „Z Dnia na Dzień”, podziemnych pism zakładowych). 12 V 1982 zatrzymany, przesłuchiwany. 14 V 1982 internowany w Ośr. Odosobnienia w Nysie, od 15 IX 1982 w Grodkowie, zwolniony 15 IX 1982; zwolniony z pracy. 1982-1989 uczestnik Duszpasterstwa Ludzi Pracy.

W 1989 organizator i przewodniczący Komitetu Założycielskiego „S” w hotelach Orbis; w 1990 delegat na WZD Regionu Dolny Śląsk. Od 1997 członek Stowarzyszenia Polskich Byłych Więźniów Politycznych. Od 1990 na emeryturze.

Odznaczony Krzyżem Więźnia Politycznego (1997) oraz Krzyżem Semper Fidelis (2003).

Maciej Olejniczak