Jacek Swałtek

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Jacek Swałtek, ur. 7 IV 1948 w Krakowie. Ukończył II LO im. Jana III Sobieskiego w Krakowie (1966). 1968-1970 student Wydz. Elektrotechniki i Automatyki na Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie.

1968-1993 kolejno kierownik: Warsztatu Elektrycznego, Bazy Magazynowej, Działu Marketingu w Przedsiębiorstwie Robót Kolejowych nr 9 w Krakowie (od 1982 Zakład Budownictwa Kolejowego, od 1990 ponownie PRK nr 9). 1968-1980 członek Związku Zawodowego Kolejarzy, od 1978 w Prezydium organizacji zakładowej. W III 1968 wykonał na maszynie do pisania ulotki w obronie niezależności polskiej kultury, następnie kolportował i kleił na murach. W VIII 1968 przemycił w plecaku z Czechosłowacji gazetki, plakaty i ulotki dotyczące najazdu wojsk Układu Warszawskiego, następnie kolportował w Krakowie. VII 1980 – 1983 w KPN, organizator poligrafii (książki) dla krakowskiej struktury.

Od IX 1980 w „S”, współorganizator Tymczasowego Komitetu Założycielskiego NSZZ/Tymczasowej Komisji Zakładowej, od XI 1980 członek KZ, szef Sekcji Informacji; od XII 1980 członek Prezydium Krajowej Sekcji Budownictwa Kolejowego „S” PBK/PRK. 1980-1981 założyciel i wydawca, autor tekstów (we współpracy z Janem Paculą i Marią Lorek) zakładowego pisma „Solidarność PRK-9”; w 1981 wydawca ulotki w języku węgierskim opisującej sytuację w Polsce, przesłaną w kilku tys. egz. na Węgry. 1980-1981 kolporter pism niezależnych (m.in. „Solidarności PRK-9”, „Przeglądu Informacji”, „Gońca Małopolskiego”); założyciel i organizator biblioteki wydawnictw niezależnych w miejscu pracy i domu. Od III 1981 członek KOWzP. W 1981 założyciel i wydawca (wraz z J. Paculą, M. Lorek) „Przeglądu Informacji”.

14-18 XII 1981 współorganizator pomocy finansowej i żywnościowej dla strajkujących w HiL, następnie dla poszkodowanych w czasie pacyfikacji huty. 18 XII 1981 internowany, przetrzymywany w KW MO przy ul. Mogilskiej, od 22 XII 1981 w Ośr. Odosobnienia w Nowym Wiśniczu, od I 1982 w Załężu k. Rzeszowa; 9-14 VI 1982 uczestnik głodówki; 14 VI 1982 zwolniony z internowania. 1982-1989 organizator i szef podziemnych struktur „S” w ZBK; od XII 1982 członek Tymczasowej Komisji Wykonawczej „S” PBK/PRK, przedstawiciel krakowskiej struktury, uczestnik kwartalnych spotkań w różnych miejscach w kraju; blisko współpracował z Barbarą Pytlewską, Janem Skrzypkiem, Antonim Sindutem, Teresą Kozak, Adamem Kurowskim, Julianem Sroką, Andrzejem Kropopkiem (Szczecin), Andrzejem Osipówem (Gdańsk), Zdzisławem Nejmanem (Poznań); kolporter pism podziemnych (m.in. „Hutnika”, „Tygodnika Mazowsze”, „PWA”, „Kroniki Małopolskiej”), ulotek, kaset audio, znaczków „pocztowych” oraz na dużą skalę książek wydawnictw NOWa, Krąg, Wydawnictwa KOS, wymiana publikacji z Maciejem Machem i Wiesławem Mazurkiewiczem z Huty im. Lenina; organizator akcji ulotkowych i plakatowych; zbierał składki na działalność związkową i pomoc dla represjonowanych; uczestnik niezależnych wykładów z historii najnowszej; 1983-1984 założyciel i wydawca, autor tekstów podziemnego pisma „CD”; 1983-1990 współzałożyciel i organizator, autor tekstów (we współpracy z Witoldem Chodakiewiczem z Warszawy i Waldemarem Pietrzakiem z Poznania) „Solidarności Podziemnej PBK/PRK” (od II 1990 „Solidarność Budujących Koleje”); w 1985 organizator lokalu i zaopatrzenia dla ukrywającego się Ryszarda Majdzika. Kilkukrotnie zatrzymywany, m.in. w V 1983, IV 1987 (ukarany także grzywną przez kolegium ds. wykroczeń); 5 III 1984 aresztowany, przetrzymywany w areszcie WUSW przy ul. Mogilskiej, następnie w AŚ przy ul. Montelupich. 25 V 1984 wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa-Podgórza skazany na 1 rok więzienia w zawieszeniu na 2 lata.

1989-1993 w reaktywowanej „S”, przewodniczący KZ ZBK/PRK-9, 1990-1991 przewodniczący Krajowej Sekcji Budownictwa Kolejowego (odwołany za nieudzielenie poparcia Lechowi Wałęsie w czasie prezydenckiej kampanii wyborczej 1990). 1990-2005 członek UD/UW. 1994-2008 wiceprezes Express Sp. z o.o. w Krakowie. VI 2008 – 2011 pracownik Działu Marketingu Przedsiębiorstwa Napraw i Utrzymania Infrastruktury Kolejowej w Krakowie Sp. z o.o. Od X 2011 na emeryturze. W 2012 współzałożyciel Stowarzyszenia Sieć Solidarności w Krakowie.

Wyróżniony odznaką Zasłużony dla Transportu RP (2000), odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2009), medalem Niezłomnym w Słowie (2010).

Sławomir Chmura