Mieczysław Aleksander Rokitowski

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Mieczysław Aleksander Rokitowski, ur. 11 XII 1935 w Przemyślu, zm. 3 IV 1982 w Załężu k. Rzeszowa. Ukończył Technikum Geodezyjne w Jarosławiu.

Pracownik m.in. Klubu Sportowego Polonia w Przemyślu; stan zdrowia był powodem częstych zmian pracy.

21 III 1982 zatrzymany po wyjściu z przemyskiej katedry po wieczornej mszy św. przez funkcjonariuszy KW MO za rzekomy kolportaż wydawnictw „S”. Rokitowski obejrzał podczas mszy św. ulotki leżące na jednej z ławek, po czym odłożył je. Podczas zatrzymania nie znaleziono przy nim żadnej ulotki ani nielegalnej prasy, podobnie w wyniku rewizji w mieszkaniu i pracy. Osadzony w areszcie KW MO w Przemyślu z siedzibą w Jarosławiu, 27 III 1982 przeniesiony do AŚ w Załężu k. Rzeszowa. 24 III 1982 napisał zażalenie dot. tymczasowego aresztowania do Sądu Warszawskiego Okręgu Wojskowego, podkreślił w nim brak uzasadnienia stawianych zarzutów, stan zdrowia oraz sytuację rodzinną. Prokuratura Garnizonowa w Rzeszowie nie uchyliła aresztowania. Podczas badań stwierdzono u Rokitowskiego siniaki na całym ciele, służba więzienna wykluczała jednak możliwość używania wobec niego przemocy przez współwięźniów. 3 IV 1982 ok. 9:00 Rokitowski zmarł w Ambulatorium AŚ. Od 3 IV 1982 sprawę jego śmierci wyjaśniała Prokuratura Rejonowa w Rzeszowie; 3 VII 1982 sprawa została umorzona „z powodu braku dostatecznych dowodów zaistnienia przestępstwa”.

W wyniku wznowienia po 1989 Sąd Rejonowy 24 III 1993 uznał czterech współosadzonych z nim w celi za sprawców jego śmiertelnego pobicia, 24 IX 1993 na rozprawie rewizyjnej Sąd Wojewódzki skazał ich na karę więzienia w wysokości od 1,5 roku do 2,5 lat (dwa wyroki w zawieszeniu).

Marcin Bukała