Radosław Sarnicki

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Radosław Sarnicki, ur. 4 IV 1963. Ukończył II LO w Zamościu (1983); od 1983 student historii na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim.

Jesienią 1981, jako uczeń klasy maturalnej, przywódca młodzieżowej grupy KPN, działającej w Zamościu i Tomaszowie Lubelskim. W 1981 współorganizator (w ramach KPN) obchodów 11 XI w Katedrze w Zamościu (przemarsz w biało-czerwonych opaskach i z pochodniami). 12 XI 1981 aresztowany w czasie lekcji po protestach uczniów i nauczycieli II LO (zapowiedź okupacji szkoły), zwolniony po przesłuchaniu. Rozpoczęte śledztwo przerwane wprowadzeniem stanu wojennego.

12/13 XII 1981 internowany w Ośr. Odosobnienia w Krasnymstawie, Włodawie i Kwidzynie, 14 VIII 1982 ciężko pobity przez służbę więzienną w czasie akcji protestacyjnej w Kwidzynie i przez kilka dni pozbawiony fachowej opieki medycznej, 18 VIII – 23 XII 1982 przebywał w Szpitalu Wojewódzkim w Gdańsku, 10 XII 1982 zwolniony. Wiosną 1983 oskarżony przed Sądem Wojewódzkim w Elblągu o atakowanie funkcjonariuszy służby więziennej, 23 V 1982 skazany na 1 rok więzienia w zawieszeniu na 3 lata, następnie zwolniony na mocy amnestii.

Od X 1985 na emigracji w Kanadzie.

Do 27 III 1985 rozpracowywany w ramach SOR krypt. Prasa; od 9 IV 1985 w ramach SOR krypt. Dyskutant; rozpracowywany w ramach SOR krypt. Falanga, od 27 I 1986 przez Wydz. II WUSW w Zamościu w ramach KE krypt. Kanadyjczyk.

Marcin Dąbrowski