Rajmund Starzyk

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Rajmund Starzyk, ur. 18 IV 1950 w Rzepienniku Marciszewskim. Absolwent Akademii Rolniczej w Krakowie (1973).

Przewodnik tatrzański, utytułowany ski-alpinista. 1976-1991 pracownik Tatrzańskiego Parku Narodowego, szef Straży Parku.

Od IX 1980 w „S”, przewodniczący Komitetu Założycielskiego w TPN; od 21 X 1980 przewodniczący MKZ Parków Narodowych (Tatrzańskiego, Babiogórskiego i Pienińskiego), wiceprzewodniczący Sekcji Branżowej PN; w 1981 sygnatariusz zawartego w Sękocinie Porozumienia Sekcji Branżowej PN z Departamentem Ochrony Środowiska.

Po 13 XII 1981 za zawieszenie na gablocie „S” w TPN hasła „Żądamy natychmiastowego zwolnienia internowanych członków NSZZ «S»” oraz przygotowanie i wywieszenie ulotki zapraszającej do udziału we mszy św. za poległych w XII 1970 aresztowany i skazany na 1,5 roku więzienia z zawieszeniem na 3 lata, grzywnę 20 tys. zł oraz pokrycie kosztów sądowych w wys. 14 tys. zł (po zaskarżeniu przez prokuraturę pierwszego, łagodniejszego wyroku). 1982-1989 kolporter wydawnictw podziemnych w Zakopanem.

Po 1989 przewodniczący KZ w TPN; 1990-1992 członek Regionalnej Komisji Rewizyjnej „S” Małopolska; 1990-1998 delegat na WZD Regionu. Po 1989 działacz i członek: PTTK, Stowarzyszenia Przewodników Tatrzańskich, Klubu Przewodników TPN, Stowarzyszenia Przewodników Lider, Klubu Wysokogórskiego – Zakopane, Speleoklubu Tatrzańskiego, Tatrzańskiego Klubu Narciarskiego, Klubu Narciarskiego Tatra Team, Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego. Od 1991 leśniczy.

Odznaczony Brązowym Krzyżem Zasługi (1995), Srebrnym Krzyżem Zasługi (2004).

Do 7 II 1985 rozpracowywany przez Wydz. V WUSW w Nowym Sączu w ramach SO.

Jan Szpil