Encyklopedia Solidarności

https://encysol.pl/es/encyklopedia/biogramy/15500,Cybula-Borowinska-Alina.html
2021-09-17, 18:51

Cybula-Borowińska Alina

Alina Cybula-Borowińska, ur. 2 II 1949 w Nowodworze k. Lubartowa. Ukończyła Liceum Ekonomiczne w Warszawie (1978).

1969–1970 zatrudniona w sklepie GS w Nowodworze, 1971–1976 w Fabryce Wyrobów Precyzyjnych im. gen. Karola Świerczewskiego w Warszawie, w VI 1976 zwolniona za udział w strajku, 1976–1984 pracownik Zakładów Wytwórczych Urządzeń Telefonicznych tamże.

Od 1976 kolporterka wydawnictw KOR/KSS KOR i ROPCiO.

Od IX 1980 w „S”; przew. Komisji Wydziałowej, 1981 wiceprzew. KZ; XI – XII 1981 organizatorka dostaw żywności dla uczestników strajków solidarnościowych ze studentami radomskiej WSI w SGGW. 1980 współpracowniczka Komitetu Katyńskiego, 1980–1981 w I Obszarze KPN, uczestniczka zebrań, manifestacji, obserwatorka procesów politycznych; 1981 członek KOWzP, skarbnik Zarządu Krajowego, członek redakcji pisma KOWzP „Sumienie”.

14–15 XII 1981 współorganizatorka strajku w ZWUT, członek KS; 15 XII 1981 – II 1982 współpracowniczka TKZ; I/II 1982 – 1984 członek grupy inicjatywnej „S”, odpowiedzialna za kontakty poza zakładem. 8 V 1982 internowana, przetrzymywana w Ośrodku Odosobnienia w Warszawie-Grochowie i Gołdapi, 13 VI zwolniona; 22 X ponownie internowana, przetrzymywana w Ośrodku w Darłówku, 13 XI zwolniona, nast. do końca l. 80. członek Duszpasterstwa Ludzi Pracy Duszpasterstwa Ludzi Pracy Duszpasterstwa Ludzi Pracy, struktury kościelne, faktycznie posiadające charakter stowarzyszeń, których celem było wzmocnienie moralne i rozwój duchowy pracujących, a także pobudzenie ich do aktywności w życiu zawodowym i społecznym. Ich działalność nie zawsze była całkowicie jawna. Pierwsze DLP powstały w 1973, szczególny rozkwit tych struktur, często przy współudziale laikatu, nastąpił w okresie stanu wojennego i delegalizacji „S”, co wynikało z bieżących potrzeb – głównie pomocy internowanym działaczom związku, ale także np. potrzeby wspólnotowości czy dalszego samokształcenia po zawieszeniu działalności kursów organizowanych w ramach tzw. Uniwersytetu Latającego. Zazwyczaj opiekunami duszpasterstw byli księża diecezjalni: proboszczowie albo delegowani do tej pracy wikariusze, np. Jerzy Popiełuszko, który od I 1979 pełnił posługę jako duszpasterz średniego personelu medycznego w archidiecezji warszawskiej. Jednym z prężniej działających DLP kierował w parafii św. Maksymiliana w nowohuckich Mistrzejowicach ks. Kazimierz Jancarz, który organizował tam m.in. czwartkowe Msze za Ojczyznę. Z duszpasterstwem tym był związany ks. Tadeusz Isakowicz-Zaleski. Często opiekę nad DLP sprawowali także księża zakonnicy. DLP przede wszystkim pogłębiały świadomość chrześcijańską; ich członkowie poznawali katolicką naukę społeczną, papieskie encykliki, aktualności z życia gospodarczego i społecznego. W ramach DLP organizowano od 1982 Ogólnopolską Pielgrzymkę Ludzi Pracy, która w 3. sobotę i niedzielę IX każdego roku wyruszała (i wyrusza) na Jasną Górę. DLP organizowały pielgrzymki także do innych miejsc kultu religijnego. Choć wszystkie one miały charakter religijny, pozwalały zarazem pracownikom, szczególnie tym zrzeszonym w „S”, na zamanifestowanie jedności i starań w walce o wolność, godność człowieka pracy i prawa pracownicze. Przeciwko DLP protestowały niejednokrotnie władze państwowe, traktując ich działalność jako zagrożenie w sferze wpływu na środowiska robotnicze. DLP prowadziły ponadto działalność samokształceniową, budowały poczucie wspólnoty w kręgu wartości chrześcijańskich, wywierały pozytywny wpływ na życie religijne, społeczne, rodzinne, zawodowe i polityczne. Praga-Południe. W 1984 zwolniona z pracy, 1985–1991 pracownik sekretariatu Wydz. Architektury Politechniki Warszawskiej. I 1985 – 1992 członek podziemnej PPN, organizatorka mieszkań, łączności, odpowiedzialna za wykonywanie makiet podziemnych pism: „Sprawa” i „Hotel Lambert”, kolportaż prasy, archiwizowanie materiałów; w 1989 uczestniczka demonstracji przeciw obradom okrągłego stołu i wyborom 4 VI. W 1990 współorganizatorka ujawnienia PPN.

W 1992 członek założyciel Ruchu Trzeciej Rzeczypospolitej, 1993–1997 w RdR. 1992 zatrudniona w Departamencie Wychowania MON, zwolniona po odwołaniu rządu Jana Olszewskiego; 1999–2000 w firmie Usługi Doradztwa w Zakresie Zarządzania Biuro Doradztwa Podatkowego, 1999–2000 przedstawiciel handlowy PKO/Handlowy PTE SA, 2003–2004 zatrudniona w Ekspres Sp. z o.o. w Gdyni, od 2009 na emeryturze.

1987–1989 rozpracowywana przez p. V-2 DUSW w Warszawie-Pradze Płd. w ramach KE krypt. Skarbnik.

 

Anna Grażyna Kister

Region Mazowsze, Warszawa

Opcje strony