Aktualnie znajdujesz się na:

Biogramy

Dworak Jan Aleksander

Jan Aleksander Dworak, ur. 31 XII 1948 w Sochaczewie. Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego, Wydz. Filologii Polskiej (1972).

VI 1966 uczestnik niezależnej demonstracji w czasie obchodów Tysiąclecia Polski. III 1968 uczestnik strajku na UW. 1970–1972 korektor w Naczelnej Redakcji Miesięczników Sportowych (m.in. „Boks”, „Piłka Nożna”, „Taternik”), 1973–1981 korektor, redaktor w Wydawnictwie Prasa Młodzieżowa i Sportowa RSW Prasa-Książka-Ruch, sekretarz redakcji czasopisma „Lekkoatletyka”. W l. 70. współorganizator (z Wojciechem Ziembińskim) manifestacji patriotycznych, zaangażowany w opiekę nad tzw. Dolinką Katyńską na Powązkach i grobem ks. Ignacego Skorupki. 1972 sygnatariusz listu w obronie braci Jerzego i Ryszarda Kowalczyków. 1968–1973 kandydat do Stowarzyszenia PAX.

I 1976 uczestnik akcji zbierania podpisów, sygnatariusz listu protestacyjnego przeciwko zmianom w Konstytucji PRL. 1976–1977 współpracownik KOR/KSS KOR, uczestnik zbiórek pieniężnych dla ofiar represji. 12 III 1977–V 1978 członek Nurtu Niepodległościowego, w ścisłym kierownictwie (tzw. Rombie), 25 III 1977–1980 w ROPCiO, uczestnik spotkań ogólnopolskich, IV 1977–1980 sekretarz redakcji, nast. członek Rady Konsultacyjnej miesięcznika „Opinia”. 1979–1981 współzałożyciel, organizator i redaktor niezależnej Biblioteki Historycznej i Literackiej, 1981–1988 jej współpracownik. Od IX 1980 w SDP.

Od IX 1980 w „S”, członek Tymczasowego Komitetu Założycielskiego „S”, nast. przew. KZ w Młodzieżowej Agencji Wydawniczej. Od IV 1981 redaktor, nast. sekretarz redakcji „Tygodnika Solidarność”, współpracownik Biura Informacji Prasowej „S”. IX–X 1981 organizator i sekretarz redakcji pisma zjazdowego „S” „Głos Wolny”.

13 XII 1981 internowany, osadzony w Ośr. Odosobnienia w Warszawie-Białołęce, 24 VII 1982 zwolniony. I 1983–1984 współorganizator, sekretarz redakcji pisma oo. michalitów „Powściągliwość i Praca”, 1984–1985 sekretarz redakcji „Przeglądu Katolickiego”, 1985–1989 redaktor w wydawnictwie Michalineum, 1985–1988 publicysta, od 1986 redaktor podziemnego pisma „Przegląd Wiadomości Wiadomości „Wiadomości”, biuletyn wydawany przez podziemną „S” Regionu Mazowsze w Warszawie 15 XII 1981 – 1 IV 1990. Agencyjnych”, 1986–1988 współzałożyciel, redaktor pisma „21”. XII 1984–1987 w Klubie Myśli Politycznej Dziekania.

1989 z-ca sekretarza Komitetu Organizacyjnego przy Lechu Wałęsie ds. Okrągłego Stołu, uczestnik obrad w podzespole ds. środków masowego przekazu, 1989 organizator, sekretarz redakcji, nast. p.o. redaktor nacz. „Tygodnika Solidarność”. 1989–1991 wiceprzew. Komitetu ds. Radia i Telewizji, kierownik Zespołu Telewizji Polskiej, ekspert Sejmowej Komisji Kultury i Środków Przekazu. 1990–1994 w UD, 1992 kierownik Biura Prasowego. 1992–1993 współwłaściciel Niezależnej Agencji Prasowej Sp. z o.o. 1992–2004 współwłaściciel firmy Prasa i Film Sp. z o.o.; 1993–2008 współzałożyciel i członek Stowarzyszenia Niezależnych Producentów Filmowych i Telewizyjnych, 1993–1998 przew. 1994–1997 w UW, 1997–2001 w SKL, 2001–2004 w PO, 1996–1997 współwłaściciel Studia A Sp. z o.o., 1998–2002 w Radzie Programowej TVP, 2001–2002 przew. 1998–2002 radny Sejmiku Województwa Mazowieckiego, w komisji kultury, 2001 założyciel Krajowej Izby Producentów Audiowizualnych, w Prezydium Zarządu. 2004–2006 prezes TVP SA 2007–2010 właściciel firmy Prasa i Film Sp. z o.o. 2010–2016 członek, nast. przew. Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji. Od 2004 członek Stowarzyszenia Wolnego Słowa. Od 2018 przew. rady Instytutu Bronisława Komorowskiego.

Laureat niezależnej nagrody im. Ksawerego Pruszyńskiego (1984), wyróżniony odznaką Zasłużony Działacz Kultury (1999), Srebrnym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis (2005), odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2006).

28 I 1976–15 I 1977 rozpracowywany przez Wydz. III KS MO w ramach SOR krypt. Dworzanin; 9 XII 1978–20 X 1981 oraz 15 I 1982–20 V 1984 przez Wydz. III/III-2 KS MO/Wydz. IV Dep. III MSW w ramach SOR krypt. Kolec.

 

Anna Grażyna Kister

Region Mazowsze, Warszawa

Opcje strony

do góry