Encyklopedia Solidarności

https://encysol.pl/es/encyklopedia/biogramy/16168,Gwozdziewicz-Karol.html
21.05.2024, 06:33

Gwoździewicz Karol

Karol Gwoździewicz, ur. 13 VI 1948 w Andrychowie. Ukończył Technikum Metali Nieżelaznych w Katowicach-Szopienicach (1968).

1968-2004 pracownik Zakładów Cynkowych Silesia w Katowicach (od 1996 Zakłady Metalurgiczne Silesia SA). W III 1968 uczestnik demonstracji studenckich w Katowicach. 1970-1973 w ZMS, przewodniczący Komisji Wydziałowej. 1978-1980 sporadycznie kolporter niezależnych wydawnictw WZZ, ROPCiO i KSS KOR w Silesii (m.in. „Ruch Związkowy”, „Robotnik”).

Od X 1980 w „S”; członek KZ w Silesii, współorganizator zebrań MKZ Katowice odbywających się w Silesii.

Od 13 XII 1981 organizator mieszkań i zaopatrzenia dla ukrywających się Jadwigi Chmielowskiej i Jana Górnego. Od 1982 pomysłodawca i współorganizator tzw. latających bibliotek. 1983-1987 w KPN. Od 1983 dostawca materiałów poligraficznych dla podziemnej drukarni w Gliwicach. 1983-1989 łącznik RKK, 1985-1987 współpracownik RKW odpowiedzialny za kontakt z Tadeuszem Jarzębowskim (Jarskim) z londyńskiej Solidarity with Solidarity. 1984-1988 bliski współpracownik, organizator spotkań RKW z Andrzejem Rozpłochowskim. 1985-1990 zaprzysiężony członek Solidarności Walczącej. W 1989 współredaktor pisma „Przegląd Jastrzębsko-Rybnicki”, drukarz i kolporter pism „PIK” i „WiS”. 1987-1993 członek Polskiej Partii Niepodległościowej.

W 1990 delegat na II Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”, II Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”, II, tzw. II Krajówka, powstała w III 1982 w Trójmieście z inicjatywy: Tadeusza Harasimowicza (od XII 1981 na emeryturze, wcześniej gł. księgowy w Gdańskich Zakładach Rybnych, doradca tamtejszej KZ „S”), Józefa Koska (dźwigowy w Zarządzie Portu Gdynia), Pawła Slezyngiera (mistrz na Wydz. K-2 Stoczni im. Komuny Paryskiej w Gdyni, przewodniczący „S” na największym wydziale stoczni), Jana Gawina (w III 1982 w SKP, od X 1982 pracownik Okręgowego Przedsiębiorstwa Wodno-Kanalizacyjnego w Gdyni), Pawła Zińczuka (ze Stoczni Gdańskiej im. Lenina, od IX 1980 łącznik Wydz. P-1 z Komitetem Założycielskim „S” w SG, nast. członek KZ), Janusza Satory (w 1980 w WZZ, w VIII 1980 członek KS w Elmorze; nast. wiceprzewodniczący KZ; 15 XII 1981 organizator 1-dniowego strajku w zakładzie, nast. w ukryciu), Ryszarda Jankowskiego (ze Stoczni Nauta w Gdyni), Jana Kisielewskiego, we współpracy z Tadeuszem Kulczyńskim (z Gdańskiej Stoczni Remontowej) i przedstawicielami Stoczni Północnej im. Bohaterów Westerplatte: Andrzejem Adamczykiem, Romanem Wyżlicem, Janem Wójcikiem. W komórce poligraficznej II Krajówki byli: Andrzej Andrzejewski, Justyn Baranowski, Witold Szaniawski; Tadeusz Szozda (łącznik z II KK). Członkowie II Krajówki m.in. kolportowali pisma podziemne („Tygodnik Mazowsze”, „Solidarność Narodu”). 28 VIII 1982 wystosowano „Apel do społeczeństwa” nawołujący do udziału w manifestacjach. Nazwa organizacji (miała posłużyć do sygnowania dokumentów) była kwestią sporną: II KK NSZZ „S” zaproponował T. Harasimowicz, by nadać większą rangę programowi, nad którym pracowali przedstawiciele największych zakładów Trójmiasta. Dokument: „Program budowy ugody narodowej” został ostatecznie zredagowany w VII 1982 przez P. Slezyngiera we współpracy z T. Harasimowiczem i P. Zińczukiem (podczas spotkania w jego mieszkaniu); był to przeredagowany tekst tez Prymasowskiej Rady Społecznej (opublikowanych 5 IV 1982). Wydany 4 VIII 1982 program podpisano: „Delegaci i Pracownicy. II KK NSZZ «S» (działająca na czas zawieszenia Związku)”. Zastrzeżenie to dołączono, by podkreślić, że II Krajówka nie dąży do przejęcia władzy w „S”. Żądano m.in.: odwołania stanu wojennego, likwidacji ograniczeń praw i swobód obywatelskich, uwolnienia internowanych, uniewinnienia aresztowanych, przywrócenia do pracy zwolnionych za działalność związkową, zaniechania represji wobec pracowników nauki. Spotkania II Krajówki odbywały się: w mieszkaniach T. Harasimowicza w Sopocie, P. Zińczuka w Gdańsku, w mieszkaniu przy ul. Leczkowa, na przystankach SKM Gdańsk Politechnika i Gdynia-Redłowo, w parkach. W V 1982 na Łysej Górze w Sopocie członkowie II Krajówki spotkali się z poszukiwanym listem gończym Bogdanem Lisem, który interesował się nastrojami w zakładach pracy; postanowiono utrzymywać kontakt, II Krajówka zobowiązała się przekazać mu przez łącznika opracowany program organizacji. II Krajówka została rozbita na przełomie XII 1982/I 1983; 9 XII 1982 zatrzymano, nast. aresztowano P. Slezyngiera, 19 I 1983 – J. Koska, 24 I 1983 – T. Harasimowicza, 27 I 1983 – J. Gawina, 7 II 1983 – P. Zińczuka, 30 V 1983 – R. Jankowskiego, na pocz. VII 1983 – J. Satora. J. Kisielewski od I 1983 ukrywał się, późn. został zatrzymany. 27 VII 1983 ppłk Stefan Rutkowski, Naczelnik Wydz. Śledczego WUSW w Gdańsku, wniósł wniosek o umorzenie śledztwa na mocy amnestii. 16 XI 1983 Sąd Rejonowy w Gdańsku umorzył śledztwo. WZD Regionu Śląsko-Dąbrowskiego. 1993-1997 w RdR, przewodniczący Zarządu RdR woj. katowickiego, członek Rady Politycznej RdR Obóz Patriotyczny; 1997-2000 w RS AWS. Od 2004 na świadczeniu przedemerytalnym, od 2009 na emeryturze.

Weronika Rudnicka

Opcje strony