Encyklopedia Solidarności

https://encysol.pl/es/encyklopedia/biogramy/16533,Kalemba-Stanislaw-Jerzy.html
18.04.2024, 15:06

Kalemba Stanisław Jerzy

Stanisław Jerzy Kalemba, ur. 5 V 1942 w Wybczyku, pow. Toruń. Absolwent Wyższej Szkoły Inżynierskiej (od 2006 Uniwersytet Technologiczno-Przyrodniczy) w Bydgoszczy (1972).

1964-1967 nauczyciel w Zakładzie Poprawczym w Kcyni, 1967-1973 w Zakładzie Poprawczym w Chojnicach; 1973-1999 zatrudniony w Wytwórni Konstrukcji Stalowych Mostostal w Chojnicach. 1970-1980 w PZPR.

26-30 VIII 1980 współorganizator i uczestnik strajku w Mostostalu; od IX 1980 w „S”, członek Komitetu Założycielskiego, od II Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”, II Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”, II, tzw. II Krajówka, powstała w III 1982 w Trójmieście z inicjatywy: Tadeusza Harasimowicza (od XII 1981 na emeryturze, wcześniej gł. księgowy w Gdańskich Zakładach Rybnych, doradca tamtejszej KZ „S”), Józefa Koska (dźwigowy w Zarządzie Portu Gdynia), Pawła Slezyngiera (mistrz na Wydz. K-2 Stoczni im. Komuny Paryskiej w Gdyni, przewodniczący „S” na największym wydziale stoczni), Jana Gawina (w III 1982 w SKP, od X 1982 pracownik Okręgowego Przedsiębiorstwa Wodno-Kanalizacyjnego w Gdyni), Pawła Zińczuka (ze Stoczni Gdańskiej im. Lenina, od IX 1980 łącznik Wydz. P-1 z Komitetem Założycielskim „S” w SG, nast. członek KZ), Janusza Satory (w 1980 w WZZ, w VIII 1980 członek KS w Elmorze; nast. wiceprzewodniczący KZ; 15 XII 1981 organizator 1-dniowego strajku w zakładzie, nast. w ukryciu), Ryszarda Jankowskiego (ze Stoczni Nauta w Gdyni), Jana Kisielewskiego, we współpracy z Tadeuszem Kulczyńskim (z Gdańskiej Stoczni Remontowej) i przedstawicielami Stoczni Północnej im. Bohaterów Westerplatte: Andrzejem Adamczykiem, Romanem Wyżlicem, Janem Wójcikiem. W komórce poligraficznej II Krajówki byli: Andrzej Andrzejewski, Justyn Baranowski, Witold Szaniawski; Tadeusz Szozda (łącznik z II KK). Członkowie II Krajówki m.in. kolportowali pisma podziemne („Tygodnik Mazowsze”, „Solidarność Narodu”). 28 VIII 1982 wystosowano „Apel do społeczeństwa” nawołujący do udziału w manifestacjach. Nazwa organizacji (miała posłużyć do sygnowania dokumentów) była kwestią sporną: II KK NSZZ „S” zaproponował T. Harasimowicz, by nadać większą rangę programowi, nad którym pracowali przedstawiciele największych zakładów Trójmiasta. Dokument: „Program budowy ugody narodowej” został ostatecznie zredagowany w VII 1982 przez P. Slezyngiera we współpracy z T. Harasimowiczem i P. Zińczukiem (podczas spotkania w jego mieszkaniu); był to przeredagowany tekst tez Prymasowskiej Rady Społecznej (opublikowanych 5 IV 1982). Wydany 4 VIII 1982 program podpisano: „Delegaci i Pracownicy. II KK NSZZ «S» (działająca na czas zawieszenia Związku)”. Zastrzeżenie to dołączono, by podkreślić, że II Krajówka nie dąży do przejęcia władzy w „S”. Żądano m.in.: odwołania stanu wojennego, likwidacji ograniczeń praw i swobód obywatelskich, uwolnienia internowanych, uniewinnienia aresztowanych, przywrócenia do pracy zwolnionych za działalność związkową, zaniechania represji wobec pracowników nauki. Spotkania II Krajówki odbywały się: w mieszkaniach T. Harasimowicza w Sopocie, P. Zińczuka w Gdańsku, w mieszkaniu przy ul. Leczkowa, na przystankach SKM Gdańsk Politechnika i Gdynia-Redłowo, w parkach. W V 1982 na Łysej Górze w Sopocie członkowie II Krajówki spotkali się z poszukiwanym listem gończym Bogdanem Lisem, który interesował się nastrojami w zakładach pracy; postanowiono utrzymywać kontakt, II Krajówka zobowiązała się przekazać mu przez łącznika opracowany program organizacji. II Krajówka została rozbita na przełomie XII 1982/I 1983; 9 XII 1982 zatrzymano, nast. aresztowano P. Slezyngiera, 19 I 1983 – J. Koska, 24 I 1983 – T. Harasimowicza, 27 I 1983 – J. Gawina, 7 II 1983 – P. Zińczuka, 30 V 1983 – R. Jankowskiego, na pocz. VII 1983 – J. Satora. J. Kisielewski od I 1983 ukrywał się, późn. został zatrzymany. 27 VII 1983 ppłk Stefan Rutkowski, Naczelnik Wydz. Śledczego WUSW w Gdańsku, wniósł wniosek o umorzenie śledztwa na mocy amnestii. 16 XI 1983 Sąd Rejonowy w Gdańsku umorzył śledztwo. 1981 członek KZ, od XI 1981 przewodniczący; VI-VIII 1981 delegat na I WZD Regionu Bydgoskiego.

14 XII 1981 organizator strajku, przewodniczący KS w Mostostalu, do VI 1989 przewodniczący TKZ (w jej ramach akcje ulotkowe i plakatowe, pomoc represjonowanym, pokrywanie kosztów kolegiów). I 1982 – 1983 współzałożyciel i redaktor podziemnego pisma „Informator Związkowy NSZZ «S»” kolportowanego wśród załogi Mostostalu; 1982-1989 kolporter wydawnictw podziemnych (m.in. „Informator Bydgoski”, „Tygodnik Mazowsze”, ulotek i kart świątecznych); 1982-1989 koordynator tajnych działań związkowych w Mostostalu, Zakładzie Poprawczym w Chojnicach. 1982-1985 dwukrotnie zatrzymywany na 48 godz., trzykrotnie przeszukiwany, 12 IX 1985 w trybie doraźnym skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Chojnicach na 2 lata ograniczenia wolności w zawieszeniu. We IX 1988 inicjator zbierania podpisów popierających Lecha Wałęsę do reprezentowania „S” podczas obrad Okrągłego Stołu. W IV 1989 upoważniony przez Lecha Wałęsę do reaktywowania „S” w Tucholi, Sępolnie i Chojnicach.

W 1989 uczestnik kampanii wyborczej KO „S”; 1989-1992 przewodniczący KZ „S” przy Mostostalu. 1989-1996 delegat na kolejne WZD Regionu Bydgoskiego. Od 1 IX 1999 na świadczeniu przedemerytalnym, od 5 V 2007 na emeryturze.

 

Tomasz Rabant

Opcje strony