Encyklopedia Solidarności

https://encysol.pl/es/encyklopedia/biogramy/17131,Kupisiewicz-Zbigniew.html
20.05.2024, 12:15

Kupisiewicz Zbigniew

Zbigniew Kupisiewicz, ur. 19 IX 1957 w Przyrowie k. Częstochowy. Ukończył Technikum Elektroniczne we Wrocławiu (1977).

1977-1981 elektronik w Hucie Katowice w Dąbrowie Górniczej.

29-31 VIII 1980 uczestnik strajku w HK, przewodniczący Wydziałowego KS na Wydz. Walcowni Dużej, członek Prezydium Międzyzakładowego KS Huty; 11 IX 1980 sygnatariusz Porozumienia Katowickiego, członek Prezydium MKR, następnie do końca 1980 MKZ Katowice. Założyciel i pierwszy redaktor naczelny niezależnego pisma „Wolny Związkowiec”, do I 1981 oddelegowany do pracy w „S” i redakcji „Wolnego Związkowca”, od II Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”, II Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”, II, tzw. II Krajówka, powstała w III 1982 w Trójmieście z inicjatywy: Tadeusza Harasimowicza (od XII 1981 na emeryturze, wcześniej gł. księgowy w Gdańskich Zakładach Rybnych, doradca tamtejszej KZ „S”), Józefa Koska (dźwigowy w Zarządzie Portu Gdynia), Pawła Slezyngiera (mistrz na Wydz. K-2 Stoczni im. Komuny Paryskiej w Gdyni, przewodniczący „S” na największym wydziale stoczni), Jana Gawina (w III 1982 w SKP, od X 1982 pracownik Okręgowego Przedsiębiorstwa Wodno-Kanalizacyjnego w Gdyni), Pawła Zińczuka (ze Stoczni Gdańskiej im. Lenina, od IX 1980 łącznik Wydz. P-1 z Komitetem Założycielskim „S” w SG, nast. członek KZ), Janusza Satory (w 1980 w WZZ, w VIII 1980 członek KS w Elmorze; nast. wiceprzewodniczący KZ; 15 XII 1981 organizator 1-dniowego strajku w zakładzie, nast. w ukryciu), Ryszarda Jankowskiego (ze Stoczni Nauta w Gdyni), Jana Kisielewskiego, we współpracy z Tadeuszem Kulczyńskim (z Gdańskiej Stoczni Remontowej) i przedstawicielami Stoczni Północnej im. Bohaterów Westerplatte: Andrzejem Adamczykiem, Romanem Wyżlicem, Janem Wójcikiem. W komórce poligraficznej II Krajówki byli: Andrzej Andrzejewski, Justyn Baranowski, Witold Szaniawski; Tadeusz Szozda (łącznik z II KK). Członkowie II Krajówki m.in. kolportowali pisma podziemne („Tygodnik Mazowsze”, „Solidarność Narodu”). 28 VIII 1982 wystosowano „Apel do społeczeństwa” nawołujący do udziału w manifestacjach. Nazwa organizacji (miała posłużyć do sygnowania dokumentów) była kwestią sporną: II KK NSZZ „S” zaproponował T. Harasimowicz, by nadać większą rangę programowi, nad którym pracowali przedstawiciele największych zakładów Trójmiasta. Dokument: „Program budowy ugody narodowej” został ostatecznie zredagowany w VII 1982 przez P. Slezyngiera we współpracy z T. Harasimowiczem i P. Zińczukiem (podczas spotkania w jego mieszkaniu); był to przeredagowany tekst tez Prymasowskiej Rady Społecznej (opublikowanych 5 IV 1982). Wydany 4 VIII 1982 program podpisano: „Delegaci i Pracownicy. II KK NSZZ «S» (działająca na czas zawieszenia Związku)”. Zastrzeżenie to dołączono, by podkreślić, że II Krajówka nie dąży do przejęcia władzy w „S”. Żądano m.in.: odwołania stanu wojennego, likwidacji ograniczeń praw i swobód obywatelskich, uwolnienia internowanych, uniewinnienia aresztowanych, przywrócenia do pracy zwolnionych za działalność związkową, zaniechania represji wobec pracowników nauki. Spotkania II Krajówki odbywały się: w mieszkaniach T. Harasimowicza w Sopocie, P. Zińczuka w Gdańsku, w mieszkaniu przy ul. Leczkowa, na przystankach SKM Gdańsk Politechnika i Gdynia-Redłowo, w parkach. W V 1982 na Łysej Górze w Sopocie członkowie II Krajówki spotkali się z poszukiwanym listem gończym Bogdanem Lisem, który interesował się nastrojami w zakładach pracy; postanowiono utrzymywać kontakt, II Krajówka zobowiązała się przekazać mu przez łącznika opracowany program organizacji. II Krajówka została rozbita na przełomie XII 1982/I 1983; 9 XII 1982 zatrzymano, nast. aresztowano P. Slezyngiera, 19 I 1983 – J. Koska, 24 I 1983 – T. Harasimowicza, 27 I 1983 – J. Gawina, 7 II 1983 – P. Zińczuka, 30 V 1983 – R. Jankowskiego, na pocz. VII 1983 – J. Satora. J. Kisielewski od I 1983 ukrywał się, późn. został zatrzymany. 27 VII 1983 ppłk Stefan Rutkowski, Naczelnik Wydz. Śledczego WUSW w Gdańsku, wniósł wniosek o umorzenie śledztwa na mocy amnestii. 16 XI 1983 Sąd Rejonowy w Gdańsku umorzył śledztwo. 1981 społecznie. W I 1981 organizator I Ogólnopolskiego Zjazdu Redaktorów Prasy Związkowej w Dąbrowie Górniczej (na którym powołano Agencję Prasową Solidarności AS), w 1981 organizator wsparcia finansowego na działalność Wszechnicy Górnośląskiej, współpracownik edycji pierwszych nr. pism informacyjnych „S” RI Ziemi Rzeszowskiej na terenie Bieszczadów; w VII i XII 1981 delegat na I i II WZD (Województwa Katowickiego) Regionu Śląsko-Dąbrowskiego.

13-23 XII 1981 podczas strajku w HK członek Strajkowego Kolegium Redakcyjnego „Wolnego Związkowca”, 23 XII 1981 zatrzymany na terenie HK, przewieziony do KM MO w Będzinie i Dąbrowie Górniczej, następnie przetrzymywany w AŚ w Katowicach, 5 I 1982 wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Katowicach skazany na 5,5 roku więzienia, w X 1982 po przywróceniu sprawy przez SN do pierwszej instancji zwolniony ze względu na stan zdrowia; X-XI 1982 hospitalizowany w Szpitalu Miejskim w Katowicach-Janowie. 1983-1989 uczestnik ogólnopolskich spotkań internowanych, Pielgrzymek Ludzi Pracy na Jasną Górę. 1983-1987 zatrudniony w Spółdzielni Kółek Rolniczych w Przyrowie, 1987-1989 w Gminnym Związku Kółek i Organizacji Rolniczych.

W IX 1989 przywrócony do pracy w HK. 1990-1994 radny Gminy Przyrów, 1990-1998 delegat na kolejne WZD Regionu Śląsko-Dąbrowskiego, 1994-1995 ponownie redaktor naczelny „Wolnego Związkowca”. 1999-2009 pracownik kolejno kilku spółek powstałych w wyniku restrukturyzacji i prywatyzacji HK, od 1 II 2010 pracownik ArcelorMittal Poland SA.

16 III 1981 – 21 V 1982 rozpracowywany przez Wydz. V-1 KW MO w Katowicach w ramach KE/SOS krypt. Hubal; 22 IV 1987 – 5 XI 1988 przez RUSW w Koniecpolu w ramach SOS krypt. Redaktor

Robert Dyja|Halina Żwirska

Opcje strony