Aktualnie znajdujesz się na:

Biogramy

Maliszewska Magdalena

Magdalena Maliszewska, ur. 14 I 1962 w Krakowie. Absolwentka Wydz. Filologicznego na Uniwersytecie Jagiellońskim (1987).

1979-1981 w ZHP.

Od XI 1981 w NZS UJ, XI/XII 1981 uczestniczka studenckiego strajku solidarnościowego ze studentami radomskiej WSI na UJ, prowadziła prelekcje o strajku dla młodzieży V LO, uczestniczka Duszpasterstwa Akademickiego w Krakowie.

Po 13 XII 1981 w podziemnych strukturach NZS, 1985-1989 w Ruchu WiP. 1981-1982 autorka ulotek. 1982-1989 kolporter, organizator kolportażu w Krakowie i Gliwicach podziemnej literatury i pism, m.in. „Promienistych”, „Tygodnika Mazowsze”, „PWA”, „Wyboru”, „Wokół Nas”, zaopatrywała się m.in. u Romana Graczyka, Rafała Budnika, Witolda Beresia; przeprowadzała akcje ulotkowe i plakatowania, informacyjne o manifestacjach; uczestniczka happeningów, demonstracji rocznicowych, pikiet, działalności samokształceniowej w zakresie ekologii, Mszy za Ojczyznę, Duszpasterstwa Ludzi Pracy Duszpasterstwa Ludzi Pracy Duszpasterstwa Ludzi Pracy, struktury kościelne, faktycznie posiadające charakter stowarzyszeń, których celem było wzmocnienie moralne i rozwój duchowy pracujących, a także pobudzenie ich do aktywności w życiu zawodowym i społecznym. Ich działalność nie zawsze była całkowicie jawna. Pierwsze DLP powstały w 1973, szczególny rozkwit tych struktur, często przy współudziale laikatu, nastąpił w okresie stanu wojennego i delegalizacji „S”, co wynikało z bieżących potrzeb – głównie pomocy internowanym działaczom związku, ale także np. potrzeby wspólnotowości czy dalszego samokształcenia po zawieszeniu działalności kursów organizowanych w ramach tzw. Uniwersytetu Latającego. Zazwyczaj opiekunami duszpasterstw byli księża diecezjalni: proboszczowie albo delegowani do tej pracy wikariusze, np. Jerzy Popiełuszko, który od I 1979 pełnił posługę jako duszpasterz średniego personelu medycznego w archidiecezji warszawskiej. Jednym z prężniej działających DLP kierował w parafii św. Maksymiliana w nowohuckich Mistrzejowicach ks. Kazimierz Jancarz, który organizował tam m.in. czwartkowe Msze za Ojczyznę. Z duszpasterstwem tym był związany ks. Tadeusz Isakowicz-Zaleski. Często opiekę nad DLP sprawowali także księża zakonnicy. DLP przede wszystkim pogłębiały świadomość chrześcijańską; ich członkowie poznawali katolicką naukę społeczną, papieskie encykliki, aktualności z życia gospodarczego i społecznego. W ramach DLP organizowano od 1982 Ogólnopolską Pielgrzymkę Ludzi Pracy, która w 3. sobotę i niedzielę IX każdego roku wyruszała (i wyrusza) na Jasną Górę. DLP organizowały pielgrzymki także do innych miejsc kultu religijnego. Choć wszystkie one miały charakter religijny, pozwalały zarazem pracownikom, szczególnie tym zrzeszonym w „S”, na zamanifestowanie jedności i starań w walce o wolność, godność człowieka pracy i prawa pracownicze. Przeciwko DLP protestowały niejednokrotnie władze państwowe, traktując ich działalność jako zagrożenie w sferze wpływu na środowiska robotnicze. DLP prowadziły ponadto działalność samokształceniową, budowały poczucie wspólnoty w kręgu wartości chrześcijańskich, wywierały pozytywny wpływ na życie religijne, społeczne, rodzinne, zawodowe i polityczne. w Gliwicach (m.in. organizatorka prelegentów); sygnatariuszka petycji. 1985-1989 zajmowała się przygotowalnią i przepisywaniem w „Promienistych” (we współpracy z W. Beresiem, Krzysztofem Burnetko, Jerzym Ziętym). 1988 autorka w „Wokół Nas”. 1988-1989 współzałożycielka, redaktorka, autorka „Wyboru. Pisma Przyjaciół Solidarności” (we współpracy m.in. z Janem Mazurkiewiczem, Janem Sierackim, Wiktorem Ostrowskim). 26-28 II 1988 współorganizatorka w Gliwicach Międzynarodowego Seminarium Ekologicznego: Solidarni Wobec Zagrożenia. W V 1988 zbierała informacje o represjonowanych w ramach Komitetu Pomocy Aresztowanym przy Duszpasterstwie Hutników w Nowej Hucie. 25-28 VIII 1988 uczestniczka Międzynarodowej Konferencji Praw Człowieka w parafii św. Maksymiliana Kolbego w Krakowie-Mistrzejowicach (obsługa sekretariatu).

W 1989 uczestniczka kampanii wyborczej KO „S” w Gliwicach: przeprowadzała wywiady z kandydatami i akcje informacyjne. Od 1990 członek SDP, od 2005 PO. 1990-1994 właścicielka księgarni Orlando w Krakowie, 1995-1996 przedstawiciel handlowy w Firmie Usług Reklamowych Katalog, 1996-1998 pracownik biblioteki w Opactwie Ojców Cystersów w Krakowie-Mogile, 1998-2000 kierownik, specjalista ds. promocji w księgarni Inmedio, od 2002 właścicielka Agencji Reklamowej Atrium. Od 2006 radna dzielnicowa w Krakowie (z poparciem PO), przewodnicząca Komisji Kultury i Komunikacji Społecznej, członek Zarządu. Od 2009 członek Stowarzyszenia NZS 1980, od 2010 Polskiego Związku Strzelectwa Sportowego. 2011-2012 współorganizatorka (w dzielnicy II) projektu Żywe lekcje historii.

Autorka artykułów m.in. w „Znaku”, „Tygodniku Powszechnym”, „Magazynie Plus” (USA).

Odznaczona Medalem Niezłomnym w Słowie (2011), wyróżniona medalami i nagrodami na zawodach w strzelectwie sportowym, m.in. II miejsce w Mistrzostwach Polski Weteranów (2009).

Sławomir Chmura

Kraków, Region Małopolska

Opcje strony

do góry