Encyklopedia Solidarności

https://encysol.pl/es/encyklopedia/biogramy/17490,Malkowska-Maria.html
21.05.2024, 05:36

Małkowska Maria

Maria Małkowska, ur. 7 III 1947 w Nowej Wsi k. Mławy. Absolwentka Szkoły Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie (obecnie Szkoła Główna Handlowa), kierunek ekonomia (1969).

1969-1973 starszy referent w Wojewódzkim Zjednoczeniu Inwestycji Miejskich w Gdańsku, 1973-1979 kierownik w Wojewódzkim Zakładzie Budownictwa Komunalnego tamże, przewodnicząca ZZ Pracowników Budownictwa Komunalnego w WZBK, 1979-1980 na emigracji w Anglii, 1980-1981 kierownik w Zakładzie Budownictwa Inżynieryjnego Energoinż w Gdyni.

W VIII 1980 organizatorka akcji strajkowej w ZBI Energoinż, od IX 1980 w „S”, od XI członek Prezydium KZ, w VII 1981 delegat na I WZD Regionu Gdańsk, wiceprzewodnicząca Komisji Rewizyjnej ZR,

delegat na I KZD.

13-16 XII 1981 uczestniczka strajku w Stoczni Gdańskiej im. Lenina, po pacyfikacji strajku zwolniona z pracy, do II Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”, II Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”, II, tzw. II Krajówka, powstała w III 1982 w Trójmieście z inicjatywy: Tadeusza Harasimowicza (od XII 1981 na emeryturze, wcześniej gł. księgowy w Gdańskich Zakładach Rybnych, doradca tamtejszej KZ „S”), Józefa Koska (dźwigowy w Zarządzie Portu Gdynia), Pawła Slezyngiera (mistrz na Wydz. K-2 Stoczni im. Komuny Paryskiej w Gdyni, przewodniczący „S” na największym wydziale stoczni), Jana Gawina (w III 1982 w SKP, od X 1982 pracownik Okręgowego Przedsiębiorstwa Wodno-Kanalizacyjnego w Gdyni), Pawła Zińczuka (ze Stoczni Gdańskiej im. Lenina, od IX 1980 łącznik Wydz. P-1 z Komitetem Założycielskim „S” w SG, nast. członek KZ), Janusza Satory (w 1980 w WZZ, w VIII 1980 członek KS w Elmorze; nast. wiceprzewodniczący KZ; 15 XII 1981 organizator 1-dniowego strajku w zakładzie, nast. w ukryciu), Ryszarda Jankowskiego (ze Stoczni Nauta w Gdyni), Jana Kisielewskiego, we współpracy z Tadeuszem Kulczyńskim (z Gdańskiej Stoczni Remontowej) i przedstawicielami Stoczni Północnej im. Bohaterów Westerplatte: Andrzejem Adamczykiem, Romanem Wyżlicem, Janem Wójcikiem. W komórce poligraficznej II Krajówki byli: Andrzej Andrzejewski, Justyn Baranowski, Witold Szaniawski; Tadeusz Szozda (łącznik z II KK). Członkowie II Krajówki m.in. kolportowali pisma podziemne („Tygodnik Mazowsze”, „Solidarność Narodu”). 28 VIII 1982 wystosowano „Apel do społeczeństwa” nawołujący do udziału w manifestacjach. Nazwa organizacji (miała posłużyć do sygnowania dokumentów) była kwestią sporną: II KK NSZZ „S” zaproponował T. Harasimowicz, by nadać większą rangę programowi, nad którym pracowali przedstawiciele największych zakładów Trójmiasta. Dokument: „Program budowy ugody narodowej” został ostatecznie zredagowany w VII 1982 przez P. Slezyngiera we współpracy z T. Harasimowiczem i P. Zińczukiem (podczas spotkania w jego mieszkaniu); był to przeredagowany tekst tez Prymasowskiej Rady Społecznej (opublikowanych 5 IV 1982). Wydany 4 VIII 1982 program podpisano: „Delegaci i Pracownicy. II KK NSZZ «S» (działająca na czas zawieszenia Związku)”. Zastrzeżenie to dołączono, by podkreślić, że II Krajówka nie dąży do przejęcia władzy w „S”. Żądano m.in.: odwołania stanu wojennego, likwidacji ograniczeń praw i swobód obywatelskich, uwolnienia internowanych, uniewinnienia aresztowanych, przywrócenia do pracy zwolnionych za działalność związkową, zaniechania represji wobec pracowników nauki. Spotkania II Krajówki odbywały się: w mieszkaniach T. Harasimowicza w Sopocie, P. Zińczuka w Gdańsku, w mieszkaniu przy ul. Leczkowa, na przystankach SKM Gdańsk Politechnika i Gdynia-Redłowo, w parkach. W V 1982 na Łysej Górze w Sopocie członkowie II Krajówki spotkali się z poszukiwanym listem gończym Bogdanem Lisem, który interesował się nastrojami w zakładach pracy; postanowiono utrzymywać kontakt, II Krajówka zobowiązała się przekazać mu przez łącznika opracowany program organizacji. II Krajówka została rozbita na przełomie XII 1982/I 1983; 9 XII 1982 zatrzymano, nast. aresztowano P. Slezyngiera, 19 I 1983 – J. Koska, 24 I 1983 – T. Harasimowicza, 27 I 1983 – J. Gawina, 7 II 1983 – P. Zińczuka, 30 V 1983 – R. Jankowskiego, na pocz. VII 1983 – J. Satora. J. Kisielewski od I 1983 ukrywał się, późn. został zatrzymany. 27 VII 1983 ppłk Stefan Rutkowski, Naczelnik Wydz. Śledczego WUSW w Gdańsku, wniósł wniosek o umorzenie śledztwa na mocy amnestii. 16 XI 1983 Sąd Rejonowy w Gdańsku umorzył śledztwo. 1982 w ukryciu, III 1982 – 1986 pracowniczka Międzyzakładowej Spółdzielni Mieszkaniowej Własna Chata na samodzielnym stanowisku ds. inwestycji. 1982-1985 uczestniczka Duszpasterstwa Ludzi Pracy, do 1989 udzielała się w Ruchu Kultury Chrześcijańskiej. III 1986 – 1994 starszy inspektor wojewódzki w Wydziale Architektury i Nadzoru Budowlanego w Urzędzie Wojewódzkim w Gdańsku.

W 1989 członek Gdańskiego KO. Od 1990 radna Miasta Gdańska z listy Gdańskiego KO, od 1994 z listy Zjednoczenia dla Ziemi Gdańskiej, od 1998 RS AWS, od 2002 LPR, od 2006 PO. Od 2003 w PO. 1991-1994 członek Zarządu Miasta Gdańska, 1994-2002 z-ca dyr. Centrum Targowego Gdańsk (później Międzynarodowych Targów Gdańskich), 2002-2003 kwestor na Uniwersytecie Gdańskim. Od 2003 na emeryturze.

Odznaczona Srebrnym Krzyżem Zasługi (2005).

Arkadiusz Kazański

Opcje strony