Encyklopedia Solidarności

https://encysol.pl/es/encyklopedia/biogramy/17632,Mieczkowski-Ireneusz.html
25.04.2024, 20:54

Mieczkowski Ireneusz

Ireneusz Mieczkowski, ur. 14 II Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”, II Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”, II, tzw. II Krajówka, powstała w III 1982 w Trójmieście z inicjatywy: Tadeusza Harasimowicza (od XII 1981 na emeryturze, wcześniej gł. księgowy w Gdańskich Zakładach Rybnych, doradca tamtejszej KZ „S”), Józefa Koska (dźwigowy w Zarządzie Portu Gdynia), Pawła Slezyngiera (mistrz na Wydz. K-2 Stoczni im. Komuny Paryskiej w Gdyni, przewodniczący „S” na największym wydziale stoczni), Jana Gawina (w III 1982 w SKP, od X 1982 pracownik Okręgowego Przedsiębiorstwa Wodno-Kanalizacyjnego w Gdyni), Pawła Zińczuka (ze Stoczni Gdańskiej im. Lenina, od IX 1980 łącznik Wydz. P-1 z Komitetem Założycielskim „S” w SG, nast. członek KZ), Janusza Satory (w 1980 w WZZ, w VIII 1980 członek KS w Elmorze; nast. wiceprzewodniczący KZ; 15 XII 1981 organizator 1-dniowego strajku w zakładzie, nast. w ukryciu), Ryszarda Jankowskiego (ze Stoczni Nauta w Gdyni), Jana Kisielewskiego, we współpracy z Tadeuszem Kulczyńskim (z Gdańskiej Stoczni Remontowej) i przedstawicielami Stoczni Północnej im. Bohaterów Westerplatte: Andrzejem Adamczykiem, Romanem Wyżlicem, Janem Wójcikiem. W komórce poligraficznej II Krajówki byli: Andrzej Andrzejewski, Justyn Baranowski, Witold Szaniawski; Tadeusz Szozda (łącznik z II KK). Członkowie II Krajówki m.in. kolportowali pisma podziemne („Tygodnik Mazowsze”, „Solidarność Narodu”). 28 VIII 1982 wystosowano „Apel do społeczeństwa” nawołujący do udziału w manifestacjach. Nazwa organizacji (miała posłużyć do sygnowania dokumentów) była kwestią sporną: II KK NSZZ „S” zaproponował T. Harasimowicz, by nadać większą rangę programowi, nad którym pracowali przedstawiciele największych zakładów Trójmiasta. Dokument: „Program budowy ugody narodowej” został ostatecznie zredagowany w VII 1982 przez P. Slezyngiera we współpracy z T. Harasimowiczem i P. Zińczukiem (podczas spotkania w jego mieszkaniu); był to przeredagowany tekst tez Prymasowskiej Rady Społecznej (opublikowanych 5 IV 1982). Wydany 4 VIII 1982 program podpisano: „Delegaci i Pracownicy. II KK NSZZ «S» (działająca na czas zawieszenia Związku)”. Zastrzeżenie to dołączono, by podkreślić, że II Krajówka nie dąży do przejęcia władzy w „S”. Żądano m.in.: odwołania stanu wojennego, likwidacji ograniczeń praw i swobód obywatelskich, uwolnienia internowanych, uniewinnienia aresztowanych, przywrócenia do pracy zwolnionych za działalność związkową, zaniechania represji wobec pracowników nauki. Spotkania II Krajówki odbywały się: w mieszkaniach T. Harasimowicza w Sopocie, P. Zińczuka w Gdańsku, w mieszkaniu przy ul. Leczkowa, na przystankach SKM Gdańsk Politechnika i Gdynia-Redłowo, w parkach. W V 1982 na Łysej Górze w Sopocie członkowie II Krajówki spotkali się z poszukiwanym listem gończym Bogdanem Lisem, który interesował się nastrojami w zakładach pracy; postanowiono utrzymywać kontakt, II Krajówka zobowiązała się przekazać mu przez łącznika opracowany program organizacji. II Krajówka została rozbita na przełomie XII 1982/I 1983; 9 XII 1982 zatrzymano, nast. aresztowano P. Slezyngiera, 19 I 1983 – J. Koska, 24 I 1983 – T. Harasimowicza, 27 I 1983 – J. Gawina, 7 II 1983 – P. Zińczuka, 30 V 1983 – R. Jankowskiego, na pocz. VII 1983 – J. Satora. J. Kisielewski od I 1983 ukrywał się, późn. został zatrzymany. 27 VII 1983 ppłk Stefan Rutkowski, Naczelnik Wydz. Śledczego WUSW w Gdańsku, wniósł wniosek o umorzenie śledztwa na mocy amnestii. 16 XI 1983 Sąd Rejonowy w Gdańsku umorzył śledztwo. 1948 w Kolnie. Absolwent Akademii Rolniczo-Technicznej w Olsztynie, Wydz. Medycyny Weterynaryjnej (1975).

Od 1975 w Zrzeszeniu Lekarzy i Techników Weterynarii.

1975–1976 ordynator w Państwowym Zakładzie Lecznicy Zwierząt w Kolnie, 1976–1979 kierownik Lecznicy w Klukowie, 1979–1988 ordynator w PZLZ w Kolnie.

Od 1976 uczestnik spotkań w Wyższym Seminarium Duchownym w Łomży, podczas których rozprowadzano niezależne pisma, m.in. „Robotnika”, „Biuletyn Informacyjny” KOR/KSS KOR i wydawnictwa książkowe; udostępniał je rolnikom.

Od X 1980 w „S”; wiceprzew. Tymczasowego Komitetu Założycielskiego przy Wojewódzkim Zakładzie Weterynarii w Łomży, wiceprzew., nast. przew. KZ; od VI 1981 delegat na I WZD Regionu Mazowsze, wiceprzew. Oddziału w Łomży Regionu Mazowsze; wiceprzew. Komisji Pracowników Rolnictwa Regionu Mazowsze; członek KK Pracowników Weterynarii. 1981 współpracownik „S” RI; kolporter wśród rolników niezależnego pisma „Sens”.

13 XII 1981 internowany, przetrzymywany w Ośrodku Odosobnienia w Białymstoku i Suwałkach, 26 II 1982 zwolniony. III 1982 – 1983 członek grupy podziemnej (m.in. z Marianem Chojnowskim), kolporter podziemnych wydawnictw, uczestnik druku ulotek (udostępniał pomieszczenia PZLZ w Kolnie) i akcji malowania haseł na murach, zbierania składek na działalność związkową, pomoc materialną represjonowanym i ich rodzinom; działacz Komitetu Pomocy Aresztowanym w Kolnie; 1982–1988 współorganizator cyklicznych (15 VIII i 11 XI) manifestacji patriotycznych na cmentarzu w Kolnie, współorganizator mszy za Ojczyznę w kościele św. Anny tamże i kościele św. Michała Archanioła w Łomży; od 1983 uczestnik działań Duszpasterstwa Ludzi Pracy przy parafii św. Anny w Kolnie. Wielokrotnie zatrzymywany, przesłuchiwany, poddawany rewizjom w mieszkaniu i miejscu pracy.

1988–1991 na emigracji w USA. 1991–1998 lekarz chorób zakaźnych zwierząt w Rejonowym Zakładzie Weterynarii w Kolnie. 1991–1998 przew. KZ. 1999–2001 wojewódzki lekarz weterynarii w Białymstoku, 2001–2010 inspektor ds. chorób zakaźnych w Powiatowym Inspektoracie Weterynarii w Kolnie. 1997–2001 prezes Klubu Sportowego Orzeł Kolno. Od 2010 na emeryturze.

Odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności (2012), Złotym Krzyżem Zasługi (1999).

1983 – 6 I 1988 rozpracowywany przez Wydz. IV/Wydz. VI KW MO/WUSW w Łomży w ramach KE/SOS/SOR krypt. Znachor; 3 II – 5 VII 1988 przez Wydz. VI WUSW/p. VI RUSW w Kolnie w ramach KE Lotnik.

 

Marcin Zwolski

Opcje strony