Aktualnie znajdujesz się na:

Biogramy

Rybicki Józef

Józef Rybicki , ur. 18 XII 1901 w Kołomyi (obecnie Ukraina), zm. 9 V 1986 w Warszawie. Absolwent Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie, kierunek filologia klasyczna (1927), doktorat (1930).

1920 uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, ciężko ranny w bitwie pod Rakobutami.

Od 1930 w Towarzystwie Przyjaciół Nauk w Wilnie; w l. 20.–30. członek Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem.

Podczas studiów w redakcji „Alma Mater Vilniensis”. 1928–1931 asystent na USB, 1931–1934 nauczyciel w Państwowym Gimnazjum im. Adama Mickiewicza w Wilnie, 1934–1937 dyr. Państwowego Gimnazjum w Nowogródku, 1937–1939 Państwowego Gimnazjum i Liceum w Tomaszowie Lubelskim.

Od XI 1939 w SZP/ZWZ, komendant Obwodu Tomaszów Lubelski SZP/ZWZ, 1940–1943 członek Tajnej Organizacji Wojskowej, 1943–1944 szef Kedywu Okręgu Warszawskiego AK, uczestnik powstania warszawskiego; 1945 w Delegaturze Sił Zbrojnych na Kraj (z-ca komendanta, komendant Okręgu Warszawa, komendant Obszaru Centralnego); IX 1945 współzałożyciel Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość, prezes Zarządu Obszaru Centralnego, prezes Zarządu Głównego. XII 1945 aresztowany, II 1947 skazany na 10 lat pozbawienia wolności, 1953 zwolniony. Działacz antyalkoholowy i kombatancki, współpracownik RWE.

1954–1971 redaktor słowników i encyklopedii filologicznych w wydawnictwie Księgarnia św. Wojciecha w Poznaniu. Od 1971 na emeryturze, od 1976 członek-korespondent Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego.

 1975–1976 współpracownik PPN (konsultant tekstów programowych). 5 XII 1975 sygnatariusz Listu 59 do Sejmu PRL przeciwko planowanym zmianom w Konstytucji PRL, w VI 1976 sygnatariusz listu ws. protestów robotniczych w Radomiu. 1976–1981 członek-założyciel KOR/KSS KOR, 1977 w Komisji Redakcyjnej KOR, 1977–1978 członek Rady Funduszu Samoobrony Społecznej. Brał udział w rozmowach dot. powołania Komitetu/Ruchu Obrony Praw Człowieka. 18 IX 1977 sygnatariusz Deklaracji Ruchu Demokratycznego.

W I 1982 sygnatariusz listu protestacyjnego przeciwko wprowadzeniu stanu wojennego. 13 X 1983 współautor listu w obronie więzionych członków b. KSS KOR. IV 1984 uczestnik rozmów przedstawicieli władz PRL i Episkopatu Polski ws. zwolnienia więźniów politycznych. 12 II 1984 sygnatariusz oświadczenia działaczy Karty 77, członków b. KSS KOR i działaczy podziemia ws. przestrzegania praw człowieka i przeciw więzieniu działaczy opozycji w Polsce i Czechosłowacji.

Opublikował m.in. Kontrola społeczna wykonywania w dziedzinie handlu ustawy o zwalczaniu alkoholizmu (1970).

Odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari, Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski (2006), Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (przez Prezydenta RP na Uchodźstwie, 1983), Krzyżem Walecznych (1941 i 1944).

I 1976 – I 1987 rozpracowywany przez Wydz. V Dep. III MSW w ramach KE krypt. Defraudant.

Włodzimierz Domagalski|Grzegorz Wołk

Region Mazowsze, Warszawa

Opcje strony

do góry