Encyklopedia Solidarności

https://encysol.pl/es/encyklopedia/biogramy/18534,Sawa-Henryk.html
2021-03-05, 20:53

Sawa Henryk

Henryk Sawa, ur. 14 VIII 1941 w Escaudain (Francja). Ukończył Technikum Mechaniczne w Świdnicy (1970).

1960–1990 frezer, technolog, mistrz narzędziowy w Wytwórni Urządzeń Klimatyzacyjno-Wentylacyjnych Klimator w Świebodzicach. 1976–1980 wiceprzew. Rady Robotniczej tamże. 1979–1980 wiceprzew. ZZ Metalowców w Świebodzicach.

25 VI 1976 uczestnik strajku w Klimatorze.

Od IX 1980 w „S”; od XI przew. KZ, od II 1981 członek MKK w Świebodzicach.

1982–1989 współorganizator, członek podziemnej MKK tamże. 1982–1989 organizator i koordynator sieci kolportażu w Świebodzicach, organizator punktu kolportażowego podziemnych wydawnictw, m.in. pism: „Tygodnik Mazowsze”, „Z Dnia na Dzień”, „Solidarność Walcząca”, „Szkoła”, „Niezależne Słowo”, „Z Rąk do Rąk”, „Biuletyn Informacyjny Ziemi Świdnickiej”, paryskiej „Kultury” i książek NOW-ej. Kolporter ulotek, znaczków poczt podziemnych, kaset audio, kalendarzy, banknotów, kart świątecznych, cegiełek. Uczestnik akcji ulotkowych i plakatowych, malowania napisów na murach, zbiórek na działalność związkową i pomoc represjonowanym. 1983–1989 współorganizator mszy za Ojczyznę w kościele św. Mikołaja w Świebodzicach, 1984–1989 współorganizator i uczestnik Duszpasterstwa Ludzi Pracy Duszpasterstwa Ludzi Pracy Duszpasterstwa Ludzi Pracy, struktury kościelne, faktycznie posiadające charakter stowarzyszeń, których celem było wzmocnienie moralne i rozwój duchowy pracujących, a także pobudzenie ich do aktywności w życiu zawodowym i społecznym. Ich działalność nie zawsze była całkowicie jawna. Pierwsze DLP powstały w 1973, szczególny rozkwit tych struktur, często przy współudziale laikatu, nastąpił w okresie stanu wojennego i delegalizacji „S”, co wynikało z bieżących potrzeb – głównie pomocy internowanym działaczom związku, ale także np. potrzeby wspólnotowości czy dalszego samokształcenia po zawieszeniu działalności kursów organizowanych w ramach tzw. Uniwersytetu Latającego. Zazwyczaj opiekunami duszpasterstw byli księża diecezjalni: proboszczowie albo delegowani do tej pracy wikariusze, np. Jerzy Popiełuszko, który od I 1979 pełnił posługę jako duszpasterz średniego personelu medycznego w archidiecezji warszawskiej. Jednym z prężniej działających DLP kierował w parafii św. Maksymiliana w nowohuckich Mistrzejowicach ks. Kazimierz Jancarz, który organizował tam m.in. czwartkowe Msze za Ojczyznę. Z duszpasterstwem tym był związany ks. Tadeusz Isakowicz-Zaleski. Często opiekę nad DLP sprawowali także księża zakonnicy. DLP przede wszystkim pogłębiały świadomość chrześcijańską; ich członkowie poznawali katolicką naukę społeczną, papieskie encykliki, aktualności z życia gospodarczego i społecznego. W ramach DLP organizowano od 1982 Ogólnopolską Pielgrzymkę Ludzi Pracy, która w 3. sobotę i niedzielę IX każdego roku wyruszała (i wyrusza) na Jasną Górę. DLP organizowały pielgrzymki także do innych miejsc kultu religijnego. Choć wszystkie one miały charakter religijny, pozwalały zarazem pracownikom, szczególnie tym zrzeszonym w „S”, na zamanifestowanie jedności i starań w walce o wolność, godność człowieka pracy i prawa pracownicze. Przeciwko DLP protestowały niejednokrotnie władze państwowe, traktując ich działalność jako zagrożenie w sferze wpływu na środowiska robotnicze. DLP prowadziły ponadto działalność samokształceniową, budowały poczucie wspólnoty w kręgu wartości chrześcijańskich, wywierały pozytywny wpływ na życie religijne, społeczne, rodzinne, zawodowe i polityczne. tamże. W VI 1986 podejrzany w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym przez Wydz. Śledczy WUSW w Lesznie o rozpowszechnianie ulotek i in. materiałów tamże, 30 VI 1986 sprawę przekazano do Wydz. Śledczego WUSW w Wałbrzychu, 15 IX 1986 Prokuratura Rejonowa w Świdnicy umorzyła sprawę na mocy amnestii. 1985–1989 członek Rady Pracowniczej w Klimatorze, 1987–1989 przew.

1989–1990 członek KZ tamże. 1989–1994 wiceprzew. KO w Świebodzicach. 1990–2002 radny Rady Miejskiej Świebodzic z listy KO i Forum Wspierania Inicjatyw Lokalnych, 1990–1998 z-ca burmistrza Świebodzic. 1990–1998 i 2000–2008 wiceprezes Klubu Sportowego Victoria Victoria "Victoria", podtytuł: „Biuletyn informacyjny NSZZ «Solidarność» FSC Lublin”, pismo wydawane IV 1988 – III 1989 (w winiecie rysunek dłoni z palcami ułożonymi w kształcie „V” z napisem „Solidarność” stylizowanym na oryginalną solidarycę). Jako wydawca w stopce: Drukarnia polowa im. Mieczysława Żeromskiego lub Wydawnictwo im. Olofa Palme. w Świebodzicach, 2008–2012 sekretarz tamże. 1998–2006 na rencie, od 2006 na emeryturze. Od 2006 członek Wspólnoty Samorządowej Ziemi Świdnickiej, koło w Świebodzicach, 2006–2010 sekretarz.

 

Agnieszka Klarman

Region Dolny Śląsk, Świebodzice

Opcje strony