Encyklopedia Solidarności

https://encysol.pl/es/encyklopedia/biogramy/22955,Sekulski-Zbigniew.html
18.05.2024, 15:20

Sekulski Zbigniew

 Zbigniew Sekulski, ur. 8 XI 1947 w Sieradzu. Absolwent Uniwersytetu Łódzkiego, Wydz. Ekonomiczno-Socjologiczny (absolutorium 1974).

12 III 1968 uczestnik wiecu pod Biblioteką UŁ. 1 VII 1971 zatrzymany w punkcie kontroli granicznej w Świnoujściu pod zarzutem próby wywiezienia materiałów dot. sytuacji polityczno-ekonomicznej Polski.

Od poł. l. 70. pracował jako artysta muzyk na umowę-zlecenie/umowę o dzieło z instytucjami kulturalnymi, koncertował jako samodzielny piosenkarz i uczestnik programów różnych zespołów, m.in. Nasza Basia Kochana, Wolna Grupa Bukowina, Wały Jagiellońskie. 1976 sygnatariusz petycji przeciwko planowanym zmianom w Konstytucji PRL, 1977 w obronie robotników represjonowanych po wystąpieniach w VI 1976. 1976–1977 współpracownik KOR, 1977–1980 współzałożyciel i uczestnik ROPCiO, uczestnik spotkań Klubu Swobodnej Dyskusji w Łodzi. Od 1977 współpracownik Amnesty International, 1977 współorganizator publicznego zbierania podpisów w Warszawie i Łodzi pod petycją AI ws. uwolnienia więźniów politycznych oraz wnioskiem obywatelskim do Rady Państwa o umieszczenie w Dzienniku Ustaw ratyfikowanych przez Polskę Międzynarodowych Paktów Praw Człowieka i Obywatela, 16 XII 1977 ukarany grzywną przez Kolegium ds. Wykroczeń przy Naczelniku Dzielnicy Łódź-Śródmieście.

I – II Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”, II Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”, II, tzw. II Krajówka, powstała w III 1982 w Trójmieście z inicjatywy: Tadeusza Harasimowicza (od XII 1981 na emeryturze, wcześniej gł. księgowy w Gdańskich Zakładach Rybnych, doradca tamtejszej KZ „S”), Józefa Koska (dźwigowy w Zarządzie Portu Gdynia), Pawła Slezyngiera (mistrz na Wydz. K-2 Stoczni im. Komuny Paryskiej w Gdyni, przewodniczący „S” na największym wydziale stoczni), Jana Gawina (w III 1982 w SKP, od X 1982 pracownik Okręgowego Przedsiębiorstwa Wodno-Kanalizacyjnego w Gdyni), Pawła Zińczuka (ze Stoczni Gdańskiej im. Lenina, od IX 1980 łącznik Wydz. P-1 z Komitetem Założycielskim „S” w SG, nast. członek KZ), Janusza Satory (w 1980 w WZZ, w VIII 1980 członek KS w Elmorze; nast. wiceprzewodniczący KZ; 15 XII 1981 organizator 1-dniowego strajku w zakładzie, nast. w ukryciu), Ryszarda Jankowskiego (ze Stoczni Nauta w Gdyni), Jana Kisielewskiego, we współpracy z Tadeuszem Kulczyńskim (z Gdańskiej Stoczni Remontowej) i przedstawicielami Stoczni Północnej im. Bohaterów Westerplatte: Andrzejem Adamczykiem, Romanem Wyżlicem, Janem Wójcikiem. W komórce poligraficznej II Krajówki byli: Andrzej Andrzejewski, Justyn Baranowski, Witold Szaniawski; Tadeusz Szozda (łącznik z II KK). Członkowie II Krajówki m.in. kolportowali pisma podziemne („Tygodnik Mazowsze”, „Solidarność Narodu”). 28 VIII 1982 wystosowano „Apel do społeczeństwa” nawołujący do udziału w manifestacjach. Nazwa organizacji (miała posłużyć do sygnowania dokumentów) była kwestią sporną: II KK NSZZ „S” zaproponował T. Harasimowicz, by nadać większą rangę programowi, nad którym pracowali przedstawiciele największych zakładów Trójmiasta. Dokument: „Program budowy ugody narodowej” został ostatecznie zredagowany w VII 1982 przez P. Slezyngiera we współpracy z T. Harasimowiczem i P. Zińczukiem (podczas spotkania w jego mieszkaniu); był to przeredagowany tekst tez Prymasowskiej Rady Społecznej (opublikowanych 5 IV 1982). Wydany 4 VIII 1982 program podpisano: „Delegaci i Pracownicy. II KK NSZZ «S» (działająca na czas zawieszenia Związku)”. Zastrzeżenie to dołączono, by podkreślić, że II Krajówka nie dąży do przejęcia władzy w „S”. Żądano m.in.: odwołania stanu wojennego, likwidacji ograniczeń praw i swobód obywatelskich, uwolnienia internowanych, uniewinnienia aresztowanych, przywrócenia do pracy zwolnionych za działalność związkową, zaniechania represji wobec pracowników nauki. Spotkania II Krajówki odbywały się: w mieszkaniach T. Harasimowicza w Sopocie, P. Zińczuka w Gdańsku, w mieszkaniu przy ul. Leczkowa, na przystankach SKM Gdańsk Politechnika i Gdynia-Redłowo, w parkach. W V 1982 na Łysej Górze w Sopocie członkowie II Krajówki spotkali się z poszukiwanym listem gończym Bogdanem Lisem, który interesował się nastrojami w zakładach pracy; postanowiono utrzymywać kontakt, II Krajówka zobowiązała się przekazać mu przez łącznika opracowany program organizacji. II Krajówka została rozbita na przełomie XII 1982/I 1983; 9 XII 1982 zatrzymano, nast. aresztowano P. Slezyngiera, 19 I 1983 – J. Koska, 24 I 1983 – T. Harasimowicza, 27 I 1983 – J. Gawina, 7 II 1983 – P. Zińczuka, 30 V 1983 – R. Jankowskiego, na pocz. VII 1983 – J. Satora. J. Kisielewski od I 1983 ukrywał się, późn. został zatrzymany. 27 VII 1983 ppłk Stefan Rutkowski, Naczelnik Wydz. Śledczego WUSW w Gdańsku, wniósł wniosek o umorzenie śledztwa na mocy amnestii. 16 XI 1983 Sąd Rejonowy w Gdańsku umorzył śledztwo. 1981 koncertował w aulach uczelnianych w czasie strajku studentów łódzkich uczelni, redaktor niezależnego pisma „Solidarne Czuwanie”, VIII 1981 laureat I Przeglądu Piosenki Prawdziwej w Gdańsku.

13 XII 1981 internowany, przetrzymywany w Ośrodku Odosobnienia w Łęczycy i Łowiczu, 16 VI 1982 zwolniony.

1982–1997 na emigracji w USA, 1982–1984 sekretarz w John M. Malek Properties w Torrance (Kalifornia), 1984–1990 pracownik (m.in. asystent dyr. programowego) International Student Center University of California w Los Angeles, 1990–1996 asystent inżyniera dźwięku w 3S Production w San Fernando Valley, 1991–1996 w LTV Production w Los Angeles. 1985–1989 organizator występów i spotkań polityczno-kulturalnych z udziałem artystów i intelektualistów z Europy Środkowo-Wschodniej na UCLA, 1989–1995 animator życia kulturalnego Polonii.

1997–2016 działalność artystyczna. Od 2016 na emeryturze.

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2007).

1974–1982 rozpracowywany przez Wydz. III KM MO/KW MO w Łodzi w ramach SOR krypt. Żaczek.

Leszek Próchniak

Opcje strony