Aktualnie znajdujesz się na:

Biogramy

Kiszyna Aranka

Aranka Kiszyna (właśc. Halina Aranka Ostrihansky-Kiszyna), ur. 27 V 1924 w Prędocinku k. Radomia, zm. 14 XI 2008 we Wrocławiu. Absolwentka Uniwersytetu Jagiellońskiego, Wydz. Prawa (1947) oraz Szkoły Nauk Politycznych UJ (1949), w 1950 doktorat z prawa cywilnego na UJ; absolwentka Uniwersytetu Wrocławskiego, kierunek historia sztuki (1952, absolutorium).

Żołnierz AK. 1947–1950 aplikacja sądowa w Krakowie, 1951–1953 pracownik Prokuratorii Generalnej (Wydz. Prawny WRN) we Wrocławiu, 1961–1963 aplikacja adwokacka, równocześnie radca prawny, po egzaminie adwokackim (1963) wpisana na listę adwokatów we Wrocławiu (1964 ).

W 1968 adwokat studenta fizyki UWr Marka Muszyńskiego oskarżonego w 2. fali procesów pomarcowych.

Po 13 XII 1981 członek Arcybiskupiego Komitetu Charytatywnego we Wrocławiu: z grupą prawników udzielała pomocy prawnej represjonowanym. 1982–1990 adwokat w 174 sprawach politycznych (gł. karnych, także karno-adm. i cywilnych), reprezentowała członków

„S” i Solidarności Walczącej w śledztwach i przed sądami, także wojskowymi (m.in. Jolantę Rębisz, Jerzego Chołasta, Warcisława Martynowskiego i Mariana Oziewicza) i kolegiami ds. wykroczeń; broniła m.in.: Józefa Piniora i Karola Modzelewskiego, ponownie M. Muszyńskiego, członków KS wiodących zakładów pracy, studentów.

Do 2001 adwokat; przez 2 kadencje sędzia Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Naczelnej Rady Adwokackiej, z-ca rzecznika dyscyplinarnego NRA.

Współautorka (pod ps. Alfa, z Kazimierą Kijowską ps. Jagoda Jędrychowska) książki Rozmowy niekontrolowane (Biblioteka „Kultury”, t. 382, Paryż 1983).

Odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1998).

Maria Kisza

Region Dolny Śląsk, Wrocław

Opcje strony

do góry