Kurski Jarosław
Kurski Jarosław, ps. Bartosz, ur. 18 VII 1963 w Gdańsku, ukończył III LO tamże. Z poznanymi w szkole Piotrem Szczudłowskim, Wiesławem Walendziakiem i Janem Ebertem autor antykomunistycznych napisów na murach, po wyborze kard. Karola Wojtyły na papieża autor szkolnej gazetki ściennej, w proteście przeciwko zatrzymaniu uczniów w szkole w trakcie transmisji uroczystości z udziałem Jana Pawła II podczas wizyty w PRL rozdawał uczniom wstążeczki w barwach watykańskich (biało-żółtych) oraz współautor dwóch gazetek ściennych z napisem „Ojcze Święty, prowadź nas do wolności”, uczestnik kół samokształceniowych Aleksandra Halla; 1979 związał się z RMP, kolporter bibuły, uczestnik akcji ulotkowych i demonstracji 11 XI i 3 V (1979 i 1980).
W okresie „S” współtwórca i członek zawiązanego 12 XI 1980 na wiecu w III LO w Gdańsku Tymczasowego Komitetu Założycielskiego Parlamentu Szkolnego, od 16 XI Ruchu Młodzieży Szkolnej, 17 XII jako uczestnik spotkania z ministrem oświaty i wychowania Krzysztofem Kruszewskim przedstawił mu listę postulatów ruchu uczniowskiego. I 1981 w wyniku demokratycznych wyborów przew. parlamentu szkolnego, organizator spotkań z przedstawicielami „S”, m.in. Anną Walentynowicz i Andrzejem Gwiazdą, członek grupy przygotowującej pismo parlamentu „Topolówka”, sekretarz redakcji gazety „Uczeń. Niezależne Pismo Młodzieży Szkolnej”.
16 XII z W. Walendziakiem i J. Ebertem drukarz i kolporter ulotek w centrum miasta tuż po pacyfikacji stoczni. Współorganizator w III LO akcji ulotkowych, cichych przerw, na których młodzież ubierała się na czarno, w miesięcznice wprowadzenia stanu wojennego uczestnik m.in. protestów ulicznych. 14 III 1983, podczas jednego z nich, pod pomnikiem Poległych Stoczniowców pobity i osadzony w areszcie przy ul. Kurkowej, 26 V 1983 zwolniony. Jako absolwent III LO inicjator wznowienia „Biuletynu Informacyjnego Topolówka” („BIT”) jako regularnej gazety, której pierwszy numer ukazał się 17 IX 1982. Redaktor pierwszych 4 nr., drukarz pisma (w piwnicy mieszkania Wojciecha Turka i mieszkaniu J. Eberta), do III 1983 kolporter. X 1982 student UG na Wydziale Prawa, dyplom na UMK w Toruniu (1989). Członek redakcji podziemnej gazety „Solidarność. Pismo Regionu Gdańskiego” (1986–1989).
Na przełomie lat 70. i 80. członek 1. Wodnej Drużyny Harcerskiej, która po VIII 1980 włączyła się w ramach niezależnego Kręgu Instruktorów Harcerskich im. Andrzeja Małkowskiego w odnowę Związku Harcerstwa Polskiego w duchu przedwojennych wartości i tradycji polskiego skautingu, nast. instruktor KIHAM, a po jej rozwiązaniu niejawnego i antykomunistycznego Ruchu Harcerskiego. Jeden z liderów białej służby harcerskiej w trakcie wizyty Jana Pawła II w Trójmieście w 1987 zajmującej się sprawami porządkowymi, opiekuńczymi, organizacyjnymi; współorganizator pomocy harcerskiej dla strajkujących stoczniowców w V 1988. Jeden z inicjatorów powołania ZHR. 1987–1989 korespondent hiszpańskiej agencji EFE, 1989–1991 dziennikarz „Tygodnika Gdańskiego”, 15 X 1989 – 31 VII 1990 rzecznik prasowy Lecha Wałęsy, od 1992 dziennikarz „Gazety Wyborczej”, od 2007 pierwszy z-ca jej redaktora nacz. Autor książek, m.in.: Wódz (1991), Jan Nowak Jeziorański. Emisariusz Emisariusz „Emisariusz”, podtytuł: „Biuletyn Informacyjny VIII LO”, pismo Koła Oporu VIII LO w Gdańsku, wydawane przez Wydawnictwo Grupy Młodzieży Niezależnej Kierunki 20 I 1984 – 16 X 1985. wolności (2005) oraz Pokój z widokiem na historię. Biografia intelektualna Raymonda Arona (2005).
Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Francuskiego Orderu Legii Honorowej (2013) i Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2014).