Maciejewski Tadeusz Jarosław
Jarosław Tadeusz Maciejewski, ur. 23 XII 1924 w Poznaniu, zm. 28 X 1987 tamże. Absolwent Uniwersytetu Poznańskiego, Wydz. Humanistyczny (1950), doktorat z filologii polskiej (1960), dr hab. (1960), doc. (1961), prof. nadzw. (1973). Członek Związku Nauczycielstwa Polskiego.
1948–1962 współpracownik Instytutu Badań Literackich PAN i współredaktor „Nowego Korbuta”, 1950–1953 asystent, 1954– 1961 adiunkt, 1961–1974 docent przy Katedrze Historii Literatury Polskiej UAM. 1964–1987 kierownik Zakładu Historii Literatury Polskiej XIX w.: 1962–1965 prodziekan Wydz. Filologicznego; 1969–1974 kierownik Zakładu Historii Literatury Polskiej w Instytucie Filologii Polskiej UAM; 1974–1981 dyr. Instytutu Filologii Polskiej UAM.
Od 1957 członek Komisji Filologicznej Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, Rady Naukowej Instytutu Badań Literackich PAN, Komitetu Nauk o Literaturze PAN, Komitetu Redakcyjnego „Archiwum Literackiego”. 1974–1987 kierownik Pracowni „Nowego Korbuta”.
1956 publicznie obarczył winą Wojewódzki Urząd ds. Bezpieczeństwa Publicznego w Poznaniu za tragiczne zajścia w czasie Poznańskiego Czerwca 1956. 1956–1957 autor art. w piśmie „Wyboje”.
1976–1979 autor i sygnatariusz petycji wydawanych przez KOR/KSS „KOR”, opiekun studentów zaangażowanych w działalność SKS. 1978–1980 występował o przywrócenie do pracy w Instytucie Filologii Polskiej dr. Stanisława Barańczaka; I–II 1978 przygotował, kolportował i zbierał podpisy pod listami do Rektora UAM oraz do Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki wyrażający sprzeciw wobec zwolnienia Barańczaka; VIII 1980 sygnatariusz listu popierającego strajkujących stoczniowców przygotowanego przez poznański SKS i KSS „KOR”.
Od 1980 w Uniwersyteckim NSZZ/„S” UAM. 1981 współautor (z Zofią Trojanowicz), redaktor opracowania o proteście robotników w VI 1956 Poznański Czerwiec 1956. 1 V 1981 wygłosił prelekcję Czerwiec Poznański po 25 latach na inauguracji Wszechnicy Robotniczej „S” – Region Wielkopolska. 14 V 1981 – 20 I 1982 prorektor ds. studenckich UAM, odwołany z funkcji po ogłoszeniu stanu wojennego decyzją ministra rządu Wojciecha Jaruzelskiego.
1981–1982 wspierał działalność NZS-u na terenie uczelni i popierał inicjatywy jego członków. IX 1981 uczestnik I tury I KZD „S” w Gdańsku. 1981–1987 wygłaszał w poznańskich kościołach prelekcje i odczyty nt. Czerwca 1956, kontynuował działalność w strukturach „S”, współorganizator Dni Kultury Chrześcijańskiej.
Autor publikacji poświęconym literaturze i wielkim pisarzom XIX w.: Słowacki w Wielkopolsce. Szkice i materiały (1955), Kordian. Dramatyczna trylogia (1961), Trzy szkice romantyczne. O „Dziadach”, „Balladynie”, Epilogu „Pana Tadeusza” (1967), Mickiewicza wielkopolskie drogi (1972), Karol Wojtyła i Jan Paweł II wobec literatury (1983), Teatry poznańskie w latach panowania króla Stanisława Augusta (1986).
Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1973), Medalem Komisji Edukacji Narodowej (1976), Krzyżem Wolności i Solidarności (2019).
23 I 1978 – 25 X 1979 rozpracowywany przez sekcję III Wydz. III KWMO w Poznaniu w ramach SOS krypt. Atol; 21 XII 1982 – 11 VII 1983 przez sekcję III Wydz. III-1 KWMO w ramach SOS Uzdrowiciele, 14 III 1987 – 7 XII 1987 w ramach KE krypt. Profesor.