Mamoń-Prokop Agata
Agata Mamoń–Prokop, , ur. 2 V 1965 w Krakowie. Ukończyła XII LO tamże (1983), absolwentka Akademii Sztuk Pięknych tamże, kierunek konserwacja malarstwa (1989); doktorat (2020).
XII 1981–1989 uczestniczka demonstracji protestacyjnych i rocznicowych w Krakowie, m.in. 3 V, 11 XI, w pogrzebie Bogdana Włosika; kolporterka ulotek i podziemnych pism, m.in. „Hutnik”, „Montinowiec”. 1982–1983 organizatorka grup samokształceniowych wśród młodzieży licealnej z zakresu historii i polityki.
1983–2000 w Ruchu Wiara i Światło w Krakowie, organizatorka działalności na rzecz osób z upośledzeniem umysłowym. Od jesieni 1984 łączniczka podziemnego Radia „Solidarność” Małopolska w Krakowie: dostarczała teksty audycji, informowała członków zespołu o terminach emisji, uczestniczyła w zebraniach redakcji, przewoziła nadajnik, telefonicznie przekazywała komunikaty i informacje o wydarzeniach do Radio France Internationale. 8 VIII 1985 zatrzymana, 9 VIII aresztowana, osadzona w areszcie WUSW w Krakowie, 10 IX uchylono areszt, jednocześnie przewieziona do szpitala na obserwację sądową, 20 XII zwolniona ze szpitala, 31 XII 1985 postępowanie warunkowo umorzono. 1987–1989 w Ruchu WiP, uczestniczka happeningów, pikiet i manifestacji, 25–28 VIII 1988 Międzynarodowej Konferencji Praw Człowieka w parafii św. Maksymiliana Kolbego w Krakowie-Mistrzejowicach (przedstawicielka WiP); członek Konfraterni Akademickiej w ramach Duszpasterstwa Ludzi Pracy tamże; kilkukrotnie zatrzymywana po akcjach protestacyjnych, m.in. 8 III 1988 po tym, jak uszkodziła milicyjny samochód, i 2 V 1988 za kolportaż ulotek podczas strajku hutników, ukarana grzywnami przez kolegia ds. wykroczeń, rewizja w mieszkaniu. 1988 współorganizatorka z Pawłem Chojnackim, Pawłem Misiorem i Marcinem Mamoniem formacji NOSOROŻEC (Niezastąpiona Organizacja Szczerych Obrońców Rogatych Olbrzymów Żrących Efektywnie Cynizm) oraz BULWA (Bulwersujące Ugrupowanie Ludu Walczącego Aktywnie) wzorowanych na Pomarańczowej Alternatywie.
Od 1990 własna działalność gospodarcza (Artel Konserwacja Zabytków). 1990–1995 współpraca z Fundacją św. Włodzimierza Chrzciciela Rusi Kijowskiej w Krakowie w ramach Sekcji Ochrony i Konserwacji Ukraińskiej Kultury Materialnej. 1991 stypendystka paryskiego Funduszu Pomocy Niezależnej Literaturze i Nauce Polskiej. Od 1995 członek Społecznego Komitetu Ochrony Zabytków Krakowa.
Od 1990 autorka artykułów dot. sztuki i konserwacji m.in. w „Tygodniku Powszechnym”, paryskiej „Kulturze”, „Spotkaniach z Zabytkami”, „Krakowskich Zeszytach Ukrainoznawczych”, „Znaku”, „Wiadomościach Konserwatorskich” oraz tomików poetyckich „Sen z jednorożcem” (1995) i „Pory roku” (2011).
2008–2009 studia podyplomowe na Wydz. Chemii Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Od 2012 członek Stowarzyszenia na Rzecz Ochrony Dziedzictwa Kulturowego Kon–Federacja w Krakowie. 2018 ukończyła Karmelitańskie Studium Duchowości.
Laureatka Nagrody Polcul Foundation (1992), odznaczona Krzyżem Wolności i Solidarności (2011).
12 VII 1985 – 2 VI 1987 rozpracowywana przez Wydz. II WUSW w Krakowie w ramach SOR krypt. Mieszko.