Świątkowski Henryk
Henryk Świątkowski, ur. 8 VII 1945 w Lublinie. Ukończył Zasadniczą Szkołę Zawodową przy FSC w Lublinie (1963).
1964 – 18 XII 1981 ślusarz na wydziale mechanicznym w Technicznej Obsłudze Samochodów w Lublinie, nast. mechanik / brygadzista / p.o. mistrz na wydziale podwozi w Lubelskich Zakładach Naprawy Samochodów tamże.
11–14 VII 1980 współorganizator strajku w LZNS, członek reprezentacji strajkowej i uczestnik negocjacji z dyrekcją i przedstawicielami władz.
Od IX 1980 r. w „S”; od 5 IX 1980 członek Zakładowego Komitetu Założycielskiego; 10 IX 1980 uczestnik spotkania założycielskiego MKZ Region Środkowo-Wschodniego w Świdniku; od I 1981 członek Komisji Zakładowej. IV–V 1981 delegat na I WZD Regionu Środkowo-Wschodniego. Współinicjator budowy pomnika przed LZNS (postać robotnika zrywającego kajdany) oraz wykonania sztandaru zakładowej „S” na pierwszą rocznicę lipcowego strajku 1980. 1981 oddelegowywany przez „S” LZNS do wspomagania działań interwencyjnych regionu (m.in. w II 1981 blokada wywozu wyposażenia z siedziby byłej WRZZ w Lublinie; działania wspierające Związek Zawodowy Funkcjonariuszy MO; w XI 1981 straż robotnicza w czasie strajku nauczycieli w Zespole Szkół Chemicznych w Lublinie).
14–17 XII 1981 współorganizator strajku, członek Komitetu Strajkowego, szef strajkowej służby porządkowej; 14 XII 1981 symbolicznie zawiązał łańcuchy na pomniku robotnika przy LZNS. Po pacyfikacji strajku przez ZOMO, 17 XII 1981, zorganizował ukrywanie się przewodniczącego zakładowej „S” Michała Wrońskiego. 18 XII 1981 zatrzymany w zakładzie pracy, zwolniony dyscyplinarnie z pracy, przesłuchiwany przez SB. 14 II 1982 SB przeprowadziła z nim rozmowę ostrzegawczą. III 1982 – VII 1985 mechanik w Przedsiębiorstwie Robót Inżynieryjnych Budownictwa Przemysłowego w Lublinie (zwolniony po ujawnieniu jego związkowej przeszłości w LZNS). 2 VI 1982 objęty śledztwem prowadzonym przez Wydz. Śledczy KW MO w Lublinie w sprawie organizacji grudniowego strajku 1981; 30 VII 1982 śledztwo zostało umorzone. 8 IX 1982 zatrzymany i przesłuchiwany w KW MO w Lublinie. 1982 zaangażowany w zbiórkę składek związkowych i pomoc materialną dla skazanych i internowanych związkowców „S” LZNS i ich rodzin. XI 1984 – 1989 szef kilkuosobowej związkowej służby kościelnej odpowiadającej za zabezpieczenie mszy św. za ojczyznę organizowanych przez „S” w kościele ojców jezuitów w Lublinie. Od VII 1985 prace dorywcze („na czarno”). 25 III 1987 przeszukanie mieszkania przez SB.
30 VI 1989 podczas Ogólnego Zebrania Delegatów „S” LZNS przekazał uroczyście na ręce Tymczasowej Komisji Zakładowej sztandar „S” ukrywany od 14 XII 1981 pod Lublinem przez Józefa Książka. 1991–1993 zatrudniany na umowy-zlecenia jako malarz budowlany w Zakładzie Wielobranżowym Stomar w Lublinie oraz jako robotnik budowlany w spółce Budis w Lublinie. 1994–2008 robotnik magazynowy w Herbapol-Lublin SA. Od 1998 członek Stowarzyszenia Osób Represjonowanych w Stanie Wojennym w Lublinie (m.in. wiceprezes i członek zarządu). Od 2008 na emeryturze.
Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2008) oraz Krzyżem Wolności i Solidarności (2022).
1983–1984 rozpracowywany przez Wydz. V WUSW w Lublinie w ramach kwestionariusza ewidencyjnego krypt. As-82.