Hasła rzeczowe

Warszawska Oficyna Wydawnicza Gryf

Warszawska Oficyna Oficyna Oficyna, wydawnictwo podziemne działające 1983-1988 w Szczecinie, założone z inicjatywy Sławomira Lenera. Oficynę utworzył zespół wydający pismo „Obraz” (zmiana nazwy wynikała z rozszerzenia zakresu działania grupy oraz dążenia do zdezorientowania SB). W skład redakcji wchodzili: S. Lener (odpowiadający za stronę graficzną), Edward Wiśniewski oraz Piotr Mync. Wydawnicza Gryf, wydawnictwo utworzone w 1988 przez Pawła Juzwę i Sławomira Szelewicza; projekty okładek: Jerzy Zgorzelski.

W okresie działalności podziemnej opublikowano 15 książek, drukowanych na tzw. dojściach, w państwowych zakładach poligraficznych, głównie w Warszawie przy ul. Hożej, gdzie również wykonywana była oprawa introligatorska, w nakł. 1-3 tys. egz. Wydawnictwo specjalizowało się w tematyce historycznej i literaturze pięknej. Książki kolportowano na terenie całego kraju.

Od 1990 wydawnictwo kontynuowało działalność w oficjalnym obiegu, utrzymując dotychczasowy profil.

Publikacje: Józef Bagiński, ''Wojsko polskie na Wschodzie 1914-1920'' (1990); Andrzej Chciuk, ''Atlantyda'' (1989), ''Ziemia księżycowa'' (1989); Robert Conquest, ''Stalin i zabójstwo Kirowa'' (1989); Marian Zdziechowski, ''Czerwony terror'' (1989); Józef Godlewski, ''Na przełomie epok'' (1990); Stefan Kamiński, ''Lata walki i zamętu na Ukrainie 1917-1921'' (1990); Józef Mackiewicz, ''Bunt rojstów'' (1990), ''Gdybym był chanem'' (1989); Sergiusz Piasecki, ''Bogom nocy równi'' (1989), ''Jabłuszko'' (1990), ''Nikt nie da nam zbawienia'' (1990), ''Spojrzę ja w okno'' (1990); Władysław Pobóg-Malinowski, ''Na rumuńskim rozdrożu'' (1990); Karol Wędziagolski, ''Pamiętniki'' (1989).

 

Włodzimierz Domagalski

Region Mazowsze, Warszawa

Opcje strony

do góry