Aktualnie znajdujesz się na:

Biogramy

Bartkiewicz Zofia

Zofia Bartkiewicz, ur. 20 I 1932 w Słonimiu (obecnie Białoruś), zm. 11 II 2002 w Świdniku. Ukończyła LO dla Pracujących tamże (1970).

1949–1957 w ZMP, 1953–1981 w PZPR.

1952–1954 nauczycielka (przewodnik Organizacji Harcerskiej) w SP w Świdniku, 1954 – 31 XII 1981 kierownik świetlicy dziecięcej, robotnik konserwacji, robotnik magazynu, kopista, technik zmianowy, referent techn., technolog w WSK PZL Świdnik tamże; 1955–1962 radna PRN tamże, 1955–1980 radna MRN tamże.

8–11 VII 1980 uczestniczka strajku w zakładzie, członek prezydium Komitetu Postojowego (komitet strajkowy), uczestniczka negocjacji z władzami i sygnatariusz porozumienia podpisanego 11 VII.

Od IX 1980 w „S”; od 9 IX 1980 przew. prezydium Zakładowego Komitetu Założycielskiego, od 18 XII 1980 wiceprzew. KZ ds. interwencji; IV – V 1981 delegatka na I WZD Regionu Środkowo-Wschodniego.

13 XII 1981 internowana, przetrzymywana w KW MO w Lublinie, nast. Ośrodku Odosobnienia w Warszawie-Grochowie, 24 XII 1981 zwolniona. Od 1982 na emeryturze. 1982–1988 kolporterka podziemnych wydawnictw w Świdniku, m.in. pisma „Grot. Biuletyn Zastępczej Komisji Zakładowej WSK-PZL”. 5 X 1986 – 1989 członek jawnej Tymczasowej Rady „S” Regionu Środkowo-Wschodniego.

Odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi (1975).

11 III 1983 – 22 II Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”, II Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”, II, tzw. II Krajówka, powstała w III 1982 w Trójmieście z inicjatywy: Tadeusza Harasimowicza (od XII 1981 na emeryturze, wcześniej gł. księgowy w Gdańskich Zakładach Rybnych, doradca tamtejszej KZ „S”), Józefa Koska (dźwigowy w Zarządzie Portu Gdynia), Pawła Slezyngiera (mistrz na Wydz. K-2 Stoczni im. Komuny Paryskiej w Gdyni, przewodniczący „S” na największym wydziale stoczni), Jana Gawina (w III 1982 w SKP, od X 1982 pracownik Okręgowego Przedsiębiorstwa Wodno-Kanalizacyjnego w Gdyni), Pawła Zińczuka (ze Stoczni Gdańskiej im. Lenina, od IX 1980 łącznik Wydz. P-1 z Komitetem Założycielskim „S” w SG, nast. członek KZ), Janusza Satory (w 1980 w WZZ, w VIII 1980 członek KS w Elmorze; nast. wiceprzewodniczący KZ; 15 XII 1981 organizator 1-dniowego strajku w zakładzie, nast. w ukryciu), Ryszarda Jankowskiego (ze Stoczni Nauta w Gdyni), Jana Kisielewskiego, we współpracy z Tadeuszem Kulczyńskim (z Gdańskiej Stoczni Remontowej) i przedstawicielami Stoczni Północnej im. Bohaterów Westerplatte: Andrzejem Adamczykiem, Romanem Wyżlicem, Janem Wójcikiem. W komórce poligraficznej II Krajówki byli: Andrzej Andrzejewski, Justyn Baranowski, Witold Szaniawski; Tadeusz Szozda (łącznik z II KK). Członkowie II Krajówki m.in. kolportowali pisma podziemne („Tygodnik Mazowsze”, „Solidarność Narodu”). 28 VIII 1982 wystosowano „Apel do społeczeństwa” nawołujący do udziału w manifestacjach. Nazwa organizacji (miała posłużyć do sygnowania dokumentów) była kwestią sporną: II KK NSZZ „S” zaproponował T. Harasimowicz, by nadać większą rangę programowi, nad którym pracowali przedstawiciele największych zakładów Trójmiasta. Dokument: „Program budowy ugody narodowej” został ostatecznie zredagowany w VII 1982 przez P. Slezyngiera we współpracy z T. Harasimowiczem i P. Zińczukiem (podczas spotkania w jego mieszkaniu); był to przeredagowany tekst tez Prymasowskiej Rady Społecznej (opublikowanych 5 IV 1982). Wydany 4 VIII 1982 program podpisano: „Delegaci i Pracownicy. II KK NSZZ «S» (działająca na czas zawieszenia Związku)”. Zastrzeżenie to dołączono, by podkreślić, że II Krajówka nie dąży do przejęcia władzy w „S”. Żądano m.in.: odwołania stanu wojennego, likwidacji ograniczeń praw i swobód obywatelskich, uwolnienia internowanych, uniewinnienia aresztowanych, przywrócenia do pracy zwolnionych za działalność związkową, zaniechania represji wobec pracowników nauki. Spotkania II Krajówki odbywały się: w mieszkaniach T. Harasimowicza w Sopocie, P. Zińczuka w Gdańsku, w mieszkaniu przy ul. Leczkowa, na przystankach SKM Gdańsk Politechnika i Gdynia-Redłowo, w parkach. W V 1982 na Łysej Górze w Sopocie członkowie II Krajówki spotkali się z poszukiwanym listem gończym Bogdanem Lisem, który interesował się nastrojami w zakładach pracy; postanowiono utrzymywać kontakt, II Krajówka zobowiązała się przekazać mu przez łącznika opracowany program organizacji. II Krajówka została rozbita na przełomie XII 1982/I 1983; 9 XII 1982 zatrzymano, nast. aresztowano P. Slezyngiera, 19 I 1983 – J. Koska, 24 I 1983 – T. Harasimowicza, 27 I 1983 – J. Gawina, 7 II 1983 – P. Zińczuka, 30 V 1983 – R. Jankowskiego, na pocz. VII 1983 – J. Satora. J. Kisielewski od I 1983 ukrywał się, późn. został zatrzymany. 27 VII 1983 ppłk Stefan Rutkowski, Naczelnik Wydz. Śledczego WUSW w Gdańsku, wniósł wniosek o umorzenie śledztwa na mocy amnestii. 16 XI 1983 Sąd Rejonowy w Gdańsku umorzył śledztwo. 1985 rozpracowywana przez p. V KM MO/RUSW w Świdniku w ramach KE krypt. Radna; 29 X 1986 – 22 IX 1989 przez p. V RUSW w ramach SOR krypt. Udział.

Marcin Dąbrowski

Opcje strony

do góry