Aktualnie znajdujesz się na:

Biogramy

Figiel Wojciech

Wojciech Figiel, ur. 24 III 1950 w Sosnowcu. 1966-1968 uczeń Technikum Hutniczo-Mechanicznego tamże (nauki nie ukończył z powodu trudnej sytuacji materialnej).

W 1968 zatrudniony w Hucie Ferrum w Katowicach, 1968-1971 w Sosnowieckim Zakładzie Przemysłu Terenowego, 1968-1971 zasadnicza służba wojskowa, 1971-1973 zatrudniony w Północnych Zakładach Obuwniczych w Słupsku, 1973-1978 w KWK Mysłowice, 1978-1983 w KWK Sosnowiec (górnik). 1978-1980 sporadycznie kolporter ulotek KSS KOR wśród znajomych na terenie kopalni.

Od IX 1980 w „S”, członek Komitetu Założycielskiego, następnie przewodniczący KZ; 3 V 1981 współorganizator obchodów 3 Maja na stadionie klubu Zagłębie Sosnowiec; w VII i XII delegat na I i II Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”, II Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”, II, tzw. II Krajówka, powstała w III 1982 w Trójmieście z inicjatywy: Tadeusza Harasimowicza (od XII 1981 na emeryturze, wcześniej gł. księgowy w Gdańskich Zakładach Rybnych, doradca tamtejszej KZ „S”), Józefa Koska (dźwigowy w Zarządzie Portu Gdynia), Pawła Slezyngiera (mistrz na Wydz. K-2 Stoczni im. Komuny Paryskiej w Gdyni, przewodniczący „S” na największym wydziale stoczni), Jana Gawina (w III 1982 w SKP, od X 1982 pracownik Okręgowego Przedsiębiorstwa Wodno-Kanalizacyjnego w Gdyni), Pawła Zińczuka (ze Stoczni Gdańskiej im. Lenina, od IX 1980 łącznik Wydz. P-1 z Komitetem Założycielskim „S” w SG, nast. członek KZ), Janusza Satory (w 1980 w WZZ, w VIII 1980 członek KS w Elmorze; nast. wiceprzewodniczący KZ; 15 XII 1981 organizator 1-dniowego strajku w zakładzie, nast. w ukryciu), Ryszarda Jankowskiego (ze Stoczni Nauta w Gdyni), Jana Kisielewskiego, we współpracy z Tadeuszem Kulczyńskim (z Gdańskiej Stoczni Remontowej) i przedstawicielami Stoczni Północnej im. Bohaterów Westerplatte: Andrzejem Adamczykiem, Romanem Wyżlicem, Janem Wójcikiem. W komórce poligraficznej II Krajówki byli: Andrzej Andrzejewski, Justyn Baranowski, Witold Szaniawski; Tadeusz Szozda (łącznik z II KK). Członkowie II Krajówki m.in. kolportowali pisma podziemne („Tygodnik Mazowsze”, „Solidarność Narodu”). 28 VIII 1982 wystosowano „Apel do społeczeństwa” nawołujący do udziału w manifestacjach. Nazwa organizacji (miała posłużyć do sygnowania dokumentów) była kwestią sporną: II KK NSZZ „S” zaproponował T. Harasimowicz, by nadać większą rangę programowi, nad którym pracowali przedstawiciele największych zakładów Trójmiasta. Dokument: „Program budowy ugody narodowej” został ostatecznie zredagowany w VII 1982 przez P. Slezyngiera we współpracy z T. Harasimowiczem i P. Zińczukiem (podczas spotkania w jego mieszkaniu); był to przeredagowany tekst tez Prymasowskiej Rady Społecznej (opublikowanych 5 IV 1982). Wydany 4 VIII 1982 program podpisano: „Delegaci i Pracownicy. II KK NSZZ «S» (działająca na czas zawieszenia Związku)”. Zastrzeżenie to dołączono, by podkreślić, że II Krajówka nie dąży do przejęcia władzy w „S”. Żądano m.in.: odwołania stanu wojennego, likwidacji ograniczeń praw i swobód obywatelskich, uwolnienia internowanych, uniewinnienia aresztowanych, przywrócenia do pracy zwolnionych za działalność związkową, zaniechania represji wobec pracowników nauki. Spotkania II Krajówki odbywały się: w mieszkaniach T. Harasimowicza w Sopocie, P. Zińczuka w Gdańsku, w mieszkaniu przy ul. Leczkowa, na przystankach SKM Gdańsk Politechnika i Gdynia-Redłowo, w parkach. W V 1982 na Łysej Górze w Sopocie członkowie II Krajówki spotkali się z poszukiwanym listem gończym Bogdanem Lisem, który interesował się nastrojami w zakładach pracy; postanowiono utrzymywać kontakt, II Krajówka zobowiązała się przekazać mu przez łącznika opracowany program organizacji. II Krajówka została rozbita na przełomie XII 1982/I 1983; 9 XII 1982 zatrzymano, nast. aresztowano P. Slezyngiera, 19 I 1983 – J. Koska, 24 I 1983 – T. Harasimowicza, 27 I 1983 – J. Gawina, 7 II 1983 – P. Zińczuka, 30 V 1983 – R. Jankowskiego, na pocz. VII 1983 – J. Satora. J. Kisielewski od I 1983 ukrywał się, późn. został zatrzymany. 27 VII 1983 ppłk Stefan Rutkowski, Naczelnik Wydz. Śledczego WUSW w Gdańsku, wniósł wniosek o umorzenie śledztwa na mocy amnestii. 16 XI 1983 Sąd Rejonowy w Gdańsku umorzył śledztwo. WZD (Województwa Katowickiego) Regionu Śląsko-Dąbrowskiego. Latem 1981 na terenie kopalni i w miejscu zamieszkania (Sosnowiec-Zagórze) SB rozrzucała ulotki z pogróżkami pod jego adresem. 7 VIII 1981 organizator strajku ostrzegawczego w kopalni, przewodniczący KS, 31 VIII 1981 oskarżony (z pozostałymi członkami KZ) o ograniczenie wolności funkcjonariuszom państwowym i znieważenie godła ZSRS. IX/X 1981 gość obrad I KZD; 27 X – 11 XI 1981 uczestnik strajku w KWK Sosnowiec, przewodniczący KS.

12/13 XII 1981 po rewizji w domu zatrzymany, przewieziony do KM MO w Sosnowcu, internowany w Ośr. Odosobnienia w Strzelcach Opolskich, następnie w Katowicach (ok. 3 tyg.), ponownie w Strzelcach Opolskich, Zabrzu-Zaborzu, Nowym Łupkowie, Załężu k. Rzeszowa, ponownie w Nowym Łupkowie i Katowicach; podczas internowania wielokrotne rewizje w domu; zwolniony 23 XII 1982. W II 1983 wzywany na rozmowy do siedziby SB w Sosnowcu.

Od VIII 1983 na emigracji w USA; 1984-1985 zatrudniony dorywczo w farbiarni i papierni, od 1985 operator frezarki komputerowej w fabryce w New Britain (Connecticut).

Halina Żwirska

Opcje strony

do góry