Ilka Grzegorz
Grzegorz Ilka, ur. 26 IV 1963 w Warszawie, zm. 16 III 2019 tamże. Ukończył VI LO w Warszawie (1981); 1981–1982 student WDiNP UW (dziennikarstwo); od 1982 student WPiA UW (studiów nie ukończył).
X 1981 – X 1983 działał w Ośrodku Pracy Politycznej Sigma przy SZSP UW (od 1982 ZSP UW); IV 1982 – X 1983 szef Ośrodka;
1983–1985 współzałożyciel i sekretarz Międzywydziałowego Koła Naukowego Wiedza; organizator wykładów, współwydawca reedycji przedwojennych wydawnictw PPS. 1983–1985 członek Stowarzyszenia Bratniej Pomocy Studentów Bratniak; 1983–1986 sekretarz i wiceprezes Zarządu Samorządu Studenckiego na WPiA UW.
1983–1989 drukarz, składacz i kolporter wydawnictw podziemnych: „Tygodnik Mazowsze”, „CDN-Głos Wolnego Robotnika”, „Robotnik” (MRKS, PPS), „Robotnik Mazowiecki”, „Robotnik Pomorza Zachodniego”, „Praca, Płaca BHP”, „Biuletyn Informacyjny PPS”, „Naprzód”, „Solidarność HBB”, „Biuletyn Informacyjny WiP”, „OBI – Osiedlowy Biuletyn Informacyjny”, „Monter”, „Radiowiec”. I 1985 współzałożyciel Grupy Politycznej „Robotnik”; od VI 1985 kierował wydawnictwem grupy (od III 1986 nosiło nazwę Wydawnictwa im. Olofa Palmego). Od 1984 członek redakcji „Robotnika”; XI 1985 – I 1990 redaktor „Robotnika Pomorza Zachodniego” (od XI 1988 „Robotnika Pomorza Zachodniego PPS”). XI 1987 współorganizator Miesiąca prasy zakładowej – ogólnopolskiej akcji jawnego rozdawania wydawnictw „S” pod zakładami pracy. Od XII 1987 członek redakcji „Biuletynu Informacyjnego PPS”; członek redakcji pism: „Robotnik Mazowiecki”, „Warszawianka”, „Magazyn Robotnika”, „Praca, Płaca, BHP”. Od 2 V 1985 członek Ruchu „Wolność i Pokój”; drukarz, składacz i kolporter wydawnictw WiP. Inicjator odbudowy PPS; współorganizator zebrania założycielskiego PPS 15 XI 1987 w Warszawie; od 22 XI 1987 członek CKW PPS; od 10 I 1988 sekretarz CKW; II 1988 po rozłamie w PPS we frakcji młodych (J. Pinior, P. Ikonowicz); latem 1988 brał udział w próbach utworzenia WOKR PPS w Warszawie; XII 1988 – II 1989 w PPS Rewolucja Demokratyczna; sekretarz CKW PPS RD; od 19 II 1989 przew. Porozumienia Prasowego PPS; 27 V 1989 – X 1990 przew. Tymczasowego Komitetu Krajowego PPS. VIII 1988 wspierał strajk w Stoczni Gdańskiej im. Lenina; IX 1988–1989 pracownik Komisji Interwencji i Praworządności „S”; 1989–1991 pracownik biura KO przy przewodniczącym „S” L. Wałęsie.
Wielokrotnie zatrzymywany; 1987–1988 pięciokrotnie ukarany grzywną przez kolegia ds. wykroczeń w Warszawie i Wrocławiu (kolportaż i posiadanie wydawnictw bezdebitowych oraz ulotek).
Organizator kongresu zjednoczeniowego PPS 27–29 X 1990 w Warszawie; X 1990 sekretarz CKW; 1991 kandydat w wyborach do sejmu z listy Ruchu Demokratyczno-Społecznego; 1993 przew. CKW; 1995 wystąpił z PPS; 1996–2000 członek Unii Pracy; od 2003 członek Stowarzyszenia Wolnego Słowa; 2009 ponownie w PPS; sekretarz Rady Naczelnej; 2014 kandydat z listy PPS i Zielonych do Parlamentu Europejskiego.
1991–1992 szef pracowni składu komputerowego w Fundacji Lekarzy Polskich; 1992–1993 pracownik dwutygodnika „Firma”; 1993–1995 właściciel firmy Ilka-Press; 1995–1996 rzecznik prasowy pełnomocnika rządu ds. rodziny i kobiet; 1996–1997 rzecznik prasowy OPZZ; 1997–2014 dyr. Biura Prasowego i sekretarz prasowy OPZZ; 2002–2006 członek Rady OPZZ; I 1999 współzałożyciel Ogólnopolskiego Pracowniczego Związku Zawodowego Konfederacja Pracy; 2001–2014 przewodniczący, 2014–2019 wiceprzew. Zarządu Krajowego Konfederacji Pracy.
Odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności (2015).
Od 11 VI 1986 rozpracowywany przez Wydz. I Biura Studiów SB MSW z ramach zabezpieczenia operacyjnego krypt. Robot; IV 1987 – IV 1988 przez Wydz. III-2 SUSW w ramach SOR Robotnik; 18 XII 1987 – 10 V 1990 przez Wydz. II Dep. III/Wydz. II/ III DOKPP MSW w ramach SOR krypt. Karierowicze; 6 V 1988 – 29 VI 1990 przez Wydz. II-2/WOKPP SUSW w ramach SOR Kabaret.