Aktualnie znajdujesz się na:

Biogramy

Ikonowicz Piotr Igor

Piotr Igor Ikonowicz , ur. 15 V 1956 w Pruszkowie. Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego, Wydz. Prawa i Administracji (1980).

W I poł. l. 70. prowadził w mieszkaniu samokształceniowe kółko marksistowskie. 14 IV 1980 sygnatariusz petycji domagającej się rozwiązania SZSP i utworzenia niezależnego zrzeszenia studentów, 20 V 1980 sygnatariusz apelu w obronie relegowanego studenta Uniwersytetu Warszawskiego Janusza Majewskiego.

Od VII 1981 współpracownik, 17 IX 1981–13 XII 1981 dziennikarz w Biurze Informacyjnym „S” Regionu Mazowsze.

17 XII 1982 aresztowany, osadzony w AŚ w Warszawie, 11 I 1982 skazany przez Sąd Warszawskiego Okręgu Wojskowego na rok i 6 mies. pozbawienia wolności w zawieszeniu.

10 V 1982 internowany, osadzony w Ośr. Odosobnienia w Warszawie-Białołęce, 23 XI V 1982 zwolniony. 1982–1989 prace dorywcze, m.in. tłumacz w Stowarzyszeniu Tłumaczy Polskich. 1982 współpracownik Radia „Solidarność”, 1982 współzałożyciel, redaktor podziemnego pisma „Miś. Tygodnik stanu wojennego”, 1984–1987 współzałożyciel i lider Grupy Politycznej „Robotnik”; 1984–1989 w redakcji (ps. Igor Lewy) „Robotnika” (ps. Dr Livingstone), inicjator i uczestnik wspólnych akcji z MRKS (m.in. kolportaż, akcje ulotkowe, rozwieszanie transparentów). 19 V 1984 współzałożyciel Porozumienia Grup Politycznych „Niepodległość, Demokracja, Samorządność”.

1985–1986 w redakcji pisma Grupy Politycznej „Wola” „Naprzód”; III 1986–II 1988 współpracownik (drukarz, kolporter) Wydawnictwa im. Olofa Palmego.

XI 1987 współinicjator mies. prasy zakładowej NSZZ „S”. 15 XI 1987 współzałożyciel, nast. sekretarz, członek Prezydium Rady Naczelnej PPS, współautor (z Grzegorzem Ilką) deklaracji założycielskiej, VI 1988 po rozłamie w PPS we frakcji młodych. VIII 1988 współorganizator wiecu w kopalni Czerwone Zagłębie w Sosnowcu (próba nakłonienia górników do strajku zakończona niepowodzeniem). 22 XI 1988 współautor (z Józefem Piniorem) manifestu programowego Rewolucja Demokratyczna, od XII 1988 w PPS-RD, w Radzie Naczelnej. 12–21 IX 1989 uczestnik głodówki solidarnościowej z więzionymi Józefem Piniorem, Czesławem Borowczykiem i Jolantą Skibą. 25–31 XII 1988 uczestnik głodówki solidarnościowej z więzionymi studentami z Czechosłowacji, w jej czasie z Edwardem Mizikowskim zawiesił na gmachu KC PZPR transparent z żądaniem uwolnienia więźniów politycznych. 1988–1989 uczestnik i organizator wielu manifestacji w Polsce inicjowanych przez PPS/PPS–RD i WiP, przede wszystkim w obronie więźniów politycznych, wielokrotnie zatrzymywany, karany grzywnami przez kolegia ds. wykroczeń.

25 II 1989 uczestnik Kongresu Opozycji Antyustrojowej w Jastrzębiu-Zdroju; przeciwnik obrad Okrągłego Stołu i wyborów czerwcowych. 13 V 1989 uczestnik II Ogólnopolskiej Konferencji Niezależnych Środowisk Młodzieżowych, 1989 organizator manifestacji przeciwko wyborom czerwcowym i kandydaturze Wojciecha Jaruzelskiego na prezydenta. 5–10 VI 1989 uczestnik głodówki solidarnościowej przed ambasadą ChRL z protestem chińskich studentów na pl. Tienanmen.

1992–1996, 1997–2001 przew. Rady Naczelnej PPS. 1993–2001 poseł na Sejm RP z listy SLD; 2000 kandydat w wyborach prezydenckich, 2003–2011 współtwórca, nast. sekretarz ds. organizacyjnych Nowej Lewicy, 2011 doradca Ruchu Palikota, 2014 założyciel Ruchu Sprawiedliwości Społecznej, od 2006 prowadzący Kancelarię Sprawiedliwości Społecznej.

23 V 1980–21 X 1981 rozpracowywany przez Wydz. III KS MO w ramach SOS krypt. Igor; 26 IV 1984–1 XII 1987 przez Wydz. I Biura Studiów SB MSW w ramach SOR o krypt. Karierowicze; 1 XII 1987–8 V 1990 przez Wydz. II Dep. III MSW, nast. Wydz. III DOKPP MSW w ramach SOR krypt. Karierowicze.

Grzegorz Wolk

Opcje strony

do góry