Kondratowicz Mirosława
Mirosława Kondratowicz, ur. 11 III 1939 w Druji k. Brasławia (obecnie Białoruś), zm. 31 VIII 2026 we Wrocławiu. W 1946 repatriowana z rodziną z Wilna na Dolny Śląsk. Ukończyła ZSZ w Dzierżoniowie (1956).
1956-1961 zatrudniona w Zakładach Radiowych Diora w Dzierżoniowie, 1961-1965 w Przedsiębiorstwie Budownictwa Uprzemysłowionego we Wrocławiu, 1965-1968 w Fabryce Wagonów Pafawag tamże, 1968-1984 dekoratorka lalek w Spółdzielni Pracy Plecionka tamże.
Od IX 1980 w „S”.
Po 13 XII 1981 drukarz ulotek i plakatów; do 1989 uczestniczka większości wrocławskich protestów ulicznych. VI 1982 - 1990 członek Solidarności Walczącej: udostępniała własne mieszkanie dla potrzeb skrzynki kontaktowej i druku, kolporterka materiałów poligraficznych i wydawnictw podziemnych. 6 VI 1984 zatrzymana, rewizja w mieszkaniu (SB założyła w nim „kocioł”), aresztowana na 3 mies., osadzona w AŚ WUSW i ZK we Wrocławiu, 24 VII 1984 zwolniona na mocy amnestii. Od VIII 1984 na rencie. 6 X 1984 zatrzymana, przesłuchiwana. 19 II – 31 VIII 1985 uczestniczka rotacyjnego protestu głodowego w kościele Narodzenia NMP w Krakowie-Bieżanowie, następnie 24-godzinnej głodówki w kościele św. Klemensa Dworzaka we Wrocławiu. Mimo wielokrotnych zatrzymań działaczka podziemia, organizatorka pomocy dla represjonowanych.
Od 1989 na emeryturze. Od 1990 w Partii Wolności, w 1990 uczestniczka kampanii wyborczej Kornela Morawieckiego przed wyborami prezydenckimi. Od połowy l. 90. jedna z głównych animatorek spotkań członków SW.
Odznaczona Krzyżem Wolności i Solidarności (2017).