Aktualnie znajdujesz się na:

Biogramy

Makarewicz Zbigniew Kazimierz

Zbigniew Makarewicz, ur. 27 IX 1940 w Wilnie (obecnie Litwa). Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych we Wrocławiu, Wydz. Ceramiki (1965) w pracowniach Xawerego Dunikowskiego i Apolinarego Czepelewskiego; I stopień kwalifikacyjny w zakresie sztuki (1995); II stopień kwalifikacyjny w zakresie sztuki (1999 habilitacja); profesor zwyczajny (2009).

1958–1966 w ZMW (przew. Zarządu Uczelnianego, wiceprzew. Okręgowej Rady Studenckiej), 1958–1966 w ZSP (1960–1961 przew. Rady Uczelnianej), od 1966 w ZPAP (1979–1989 skarbnik, 1980–1989 także rzecznik prasowy Zarządu Okręgu i Zarządu Głównego, 1989–1993 prezes ZG).

1964–1965 technik plastyk w Muzeum Zoologicznym Uniwersytetu Wrocławskiego, 1966–1967 asystent na Wydz. Rzeźby PWSSP we Wrocławiu, 1967–1971 nauczyciel w Państwowym Ognisku Kultury Plastycznej tamże, 1970–1972 projektant w Miastoprojekcie tamże, 1972–1973 instruktor ds. dokumentacji sztuki Wydz. Kultury PRN tamże; 1973–1975 instruktor plastyki w Dzielnicowym Domu Kultury Dzieci i Młodzieży tamże. 1976–1979 dziennikarz dwutygodnika „Nadodrze” w Zielonej Górze. 1976–1979 członek grupy Oriens (udzielającej pomocy Kościołowi na Wschodzie i Polakom w ZSRS), współpracownik Centralnego Ośrodka Duszpasterstw Akademickich we Wrocławiu. 1977–1978 wykładowca w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Zielonej Górze. 1978–1983 kierownik Galerii X w Zaułku Stare Jatki we Wrocławiu, 1979–1981 prowadził w niej punkt kolportażu niezależnych pism, m.in. „Robotnik”, „Biuletyn Informacyjny” KSS KOR, „Gazeta Polska”.

W VIII 1980 redaktor projektu uchwały ZPAP popierającej wydarzenia na Wybrzeżu, 28–29 VIII przyjętej przez ZG ZPAP i przedstawionej delegacji partyjno-rządowej przed podpisaniem porozumień gdańskich. Od IX 1980 w „S”. 1980–1992 reprezentant ZPAP w Komitecie Porozumiewawczym Stowarzyszeń Twórczych i Naukowych. 1980–1981 członek Komisji ds. Cenzury, która przygotowała społeczny projekt ustawy o kontroli publikacji i widowisk z 31 VII 1981, 6-osobowego zespołu ds. negocjacji kształtu ustawy z rządem („S” i Stowarzyszenia Twórcze i Naukowe). IX/X 1981 gość na I KZD; w XII 1981 współorganizator i uczestnik obrad IV Kongresu Kultury Polskiej w Warszawie.

13 XII 1981 – 1987 współpracownik RKS Dolny Śląsk, łącznik pomiędzy RKS a TKK i grupą doradców oraz pomiędzy członkami tajnych struktur „S” we Wrocławiu i wysłannikami z Warszawy (m.in. 27–30 IV 1982 z Ewą Szemplińską, łączniczką Zbigniewa Romaszewskiego). 1982–1988 poddawany rewizjom, podsłuchiwany w mieszkaniu, pracowni i w Galerii X. 9 XI 1982 zatrzymany, 11 XI internowany, przetrzymywany w Ośrodku Odosobnienia w Strzelinie, od 29 XI na przepustce, 3 XII zwolniony. 23 II 1983 zatrzymany, 25 II aresztowany, osadzony w AŚ we Wrocławiu, 28 VII 1983 Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia uchylił areszt ze wzgl. na stan zdrowia; 11 II 1984 skazany przez Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia na 1 rok pozbawienia wolności w zawieszeniu, 25 VII 1984 Sąd Wojewódzki we Wrocławiu umorzył postępowanie na mocy amnestii. 1983–1984 bez stałego zatrudnienia, utrzymywał się dzięki pomocy podziemnych struktur „S”, prac zleconych, pomocniczych opracowań dla Instytutu Sztuki Polskiej PAN w Warszawie; współpracował jako krytyk z Galerią Na Ostrowie we Wrocławiu. 1984–1990 na rencie inwalidzkiej. 1988 uczestnik Tygodni Kultury Chrześcijańskiej we wrocławskich parafiach (m.in. prelekcja 25 X 1988 w kościele Opieki św. Józefa).

Od 1990 kierownik Studium Nauk Humanistycznych PWSSP/Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu; od 1994 wykładowca rzeźby na Wydz. Architektury Wnętrz i Wzornictwa Przemysłowego, od 2000 na Wydz. Malarstwa i Rzeźby, 1995–2000 kierownik Zakładu Historii Sztuki i Filozofii tamże. 1990–2008 członek Rady Programowej Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku (2003–2005 przew.). 2004–2009 współzałożyciel i członek Rady Artystycznej Dolnośląskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych, 2007–2008 członek Zespołu Sterującego w Narodowym Centrum Kultury w Warszawie w Programie Operacyjnym Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego Znaki Czasu. 1996–2002 w ROP (przew. we Wrocławiu).

Autor kilkudziesięciu artykułów naukowych gł. nt. historii sztuki nowoczesnej, m.in. Borys Michałowski (1905–1995): rzeźba nadmiaru, Wrocław 1997; redaktor Wrocławskie galerie sztuki 1945–1978 (1978); 2003–2006 uczestnik prac Komisji Programowej i współredaktor wydawnictwa Środowisko Akademickie Wrocławia – Twórcy i ich uczniowie 1945–2005 (2008). 1990–1992 popularyzator wiedzy o sztuce w programach TV Wrocław Człowiek i przestrzeń oraz Nocny Marszand.

28 XI 1980 – 29 III 1983 rozpracowywany przez Wydz. IIIA/Wydz. V KW MO we Wrocławiu w ramach SOR krypt. Sum-2; 12 VIII – 20 XII 1982 przez Wydz. IV Dep. III MSW w ramach SOS krypt. Protest; 18 VI 1983 – 6 XII 1988 przez Wydz. III KW MO/WUSW we Wrocławiu w ramach SOR krypt. Filozof.

Ewa Chabros

Region Dolny Śląsk, Wrocław

Opcje strony

do góry