Smoczkiewicz Karol
Karol Smoczkiewicz, ur. 18 IV 1925 we Włodzimierce k. Żurawna, pow. żydaczowski, woj. stanisławowskie (obecnie Ukraina), zm. 28 X 1998 w Opolu. Ukończył 7 klas szkoły powszechnej w Żurawnie i Drohobyczu (klasę siódmą już pod okupacją sowiecką w l. 1939–1941).
1937-1939 w ZHP.
1942–1944 żołnierz AK (ps. Smok), walczył w oddziale dowodzonym przez ppłk. Zdzisława Pacaka-Kuźmirskiego ps. Andrzej w rejonie Drohobycza i Stryja (11 Karpacka Dywizja Piechoty AK), członek oddziału samoobrony w rejonie Żurawna oraz Łukowca Żurawskiego, 5 VIII–17 IX 1944 członek tzw. istriebitielnych batalionów, uczestnik walk z UPA. We IX 1944 ranny. Wiosną 1945 przesiedlony do Strzyżewa, pow. ostrowski. VI–VII 1945 dowódca oddziału poakowskiego (placówka Strzyżew) Wielkopolskiej Samodzielnej Grupy Ochotniczej Warta. 14 VII 1945 aresztowany przez PUBP w Krotoszynie, VIII 1945 przesłuchiwany przez NKWD, nast. WUBP w Poznaniu, leczony w szpitalu miejskim tamże, z którego w połowie XI 1945 uciekł z Marianem Bronieckim ps. Korzeń. 18 III 1947 ujawnił się podczas amnestii. 1947–1949 żołnierz KBW, walczył z UPA w Bieszczadach, IV 1949–I 1950 aresztowany, więziony w PUBP w Krotoszynie. VI 1951–IX 1952 właściciel prywatnego zakładu fotograficznego w Brzegu i Grodkowie. 13 IX 1952 ponownie aresztowany, 30 IV 1953 skazany przez WSR w Opolu na karę 13 lat pozbawienia wolności, osadzony w ZK we Wronkach i kolonii karnej w Mrowinie k. Poznania, IX 1956 zwolniony (po złagodzeniu kary na mocy dwóch kolejnych amnestii). Od 1957 prowadził prywatny zakład fotograficzny w Brzegu, 1968, nękany przez miejscową SB, przeprowadził się do Opola. 1969–1995 właściciel prywatnego zakładu fotograficznego tamże.
1980–1981 współzałożyciel „S” Rzemieślniczej, od III 1981 członek TKK NSZZ Indywidualnego Rzemiosła „S” Woj. Opolskiego, nast. przew. RKK IRz „S”. 1980–1981 działacz niezależnego ruchu harcerskiego, I 1981 redaktor pierwszego numeru pisma „Harcerz Opolski”, III 1981 współredaktor pisma „Echo Harcerza”. 1980–1981 współorganizator niezależnego ruchu kombatantów AK związanego ideowo z „S”. 1981 współorganizator zjazdów ogólnopolskich „S” Rzemieślniczej, IV–IX redaktor pism „Solidarność Rzemieślnicza Opolszczyzny” oraz „Wideta” (pismo Koła Kombatantów Regionu Śląska Opolskiego „S”).
13 XII 1981–1983 współorganizator pomocy dla osób internowanych i aresztowanych z przyczyn politycznych, organizator konspiracyjnej struktury Solidarność Narodowa; 1982 redaktor podziemnego pisma „Solidarność Narodowa”. 1982 – 1998 współorganizator, działacz konspiracyjnego Niezależnego Ruchu Kombatantów Armii Krajowej z siedzibą w Opolu (w początkowych latach skupiała osoby, które nigdy nie należały do ZBOWiD), wspieranego m.in. przez gen. Mieczysława Borutę-Spiechowicza, gen. Franciszka Kamińskiego oraz księży Henryka Jankowskiego, Jerzego Popiełuszkę i Stanisława Suchowolca. 2 IX 1984 podczas rewizji skonfiskowano mu feretron upamiętniający działania zbrojne AK na obszarze Kresów Wschodnich (własność klasztoru na Jasnej Górze). 25 XI 1985 Sąd Rejonowy w Katowicach orzekł przepadek feretronu na rzecz Skarbu Państwa. IV 1985 uczestnik rotacyjnej głodówki w kościele pw. Najświętszej Maryi Panny w Krakowie-Bieżanowie Starym.
W II 1990 inicjator powstania Komitetu Budowy Pomnika Pomordowanym Żołnierzom NSZ we wsi Barut. 1996 założyciel, do 1998 członek Stowarzyszenia Kombatantów i ich Rodzin Walk o Wiarę Ojców i Wolność Narodu w Opolu, 1996–1998 redaktor pisma „Nasza Walka”.
VII–IX 1952 rozpracowywany przez PUBP w Brzegu w ramach sprawy wstępno-agencyjnej krypt. Niedobitki. 6 VIII 1982–7 VIII 1985 przez Wydz. V KW MO/WUSW w Opolu w ramach SOS krypt. Dubler, włączonej 1983 do SOR krypt. Krety; 3 VII 1984–18 VI 1986 przez Wydz. V WUSW tamże w ramach KE krypt. Optyk; 7 III 1988–30 I 1990 przez Wydz. III WUSW tamże w ramach KE krypt. Bojownik.