Szablowski Zdzisław Ryszard
Ryszard Zdzisław Szablowski, ur. 5 VIII 1954 w Nowej Soli. Ukończył Techników Odlewnicze tamże (1974).
1974–1986 samodzielny normalizator w Dolnośląskich Zakładach Metalurgicznych Dozamet w Nowej Soli.
1981 w ZSMP.
1981–1982 przydział organizacyjno-mobilizacyjny do formacji samoobrony (straży przemysłowej) przy Dozamecie w Nowej Soli.
Od IX 1980 w „S”. Po 13 XII 1981 działacz podziemia, 1982– 1989 kolporter wydawnictw podziemnych, m.in. „»Solidarności« Walczącej”, „Biuletynu Dolnośląskiego”, „»Solidarność« Dolnego Śląska”, „Tygodnika Mazowsze”, „Z Dnia na Dzień”, ulotek, książek, znaczków poczty „S”, medali pamiątkowych, zajmował się budowaniem konspiracyjnych struktur „S” tamże, organizator zbiórek pieniędzy na działalność podziemną. 1982–1989 uczestnik mszy za Ojczyznę i tajnych spotkań (wykładów) dotyczących m.in. historii Polski prowadzonych przez Zakon Braci Mniejszych Kapucynów przy kościele św. Antoniego w Nowej Soli. 1985–1989 uczestnik Duszpasterstwa Ludzi Pracy prowadzonych tamże. Inicjator i organizator tamże projekcji niezależnych filmów wideo w formacie VHS: Z dalekiego kraju, Doktor Żywago, Gułag czy objętego zakazem rozpowszechniania filmu Ryszarda Bugajskiego Przesłuchanie z 1982 oraz satyryczny Dziennik Telewizyjny Jacka Fedorowicza. XII 1985 współorganizator akcji konspiracyjnego wykonania, przewiezienia i poświęcenia drugiego sztandaru „S” Dozametu oraz członek tegoż pocztu sztandarowego na uroczystościach patriotycznych w Nowej Soli, we Wrocławiu i Częstochowie.
11 XII 1985 przesłuchiwany, poddany rewizji, zatrzymany, 13 XII 1985 tymczasowo aresztowany, osadzony pocz. w Areszcie WUSW w Zielonej Górze, a od 17 XII w AŚ tamże, 28 II 1986 zwolniony na mocy decyzji Sądu Rejonowego w Nowej Soli. 9 V 1986 skazany przez Sąd Rejonowy tamże na rok więzienia w zawieszeniu, ukarany grzywną oraz przepadkiem zakwestionowanych przedmiotów (w tym kolekcji znaczków podziemnych). 10 IX 1986 Sąd Wojewódzki w Zielonej Górze umorzył postępowanie na mocy amnestii. Od 1986 członek SW. 1987–1988 pracownik Powszechnego Zakładu Ubezpieczeń w Nowej Soli. 1989–1990 pracownik Spółdzielczego Zakładu Ubezpieczeń WESTA. 1989–1990 założyciel, członek KO S tamże. 1990–1998 prowadził własną działalność gospodarczą. 7 X 1993 Sąd Najwyższy w Warszawie Izba Karna wydał wyrok uniewinniający w stosunku do wyroku z 1986. 1998–2002 Radny Nowej Soli z Komitetu AWS. 1998– 2000 pracownik administracyjny w Zespole Szkół Ponadgimnazjalnych nr 4 w Nowej Soli. 2001–2012 bezrobotny. Od 2005 członek Prawa i Sprawiedliwości. 2015–2018 radny rady pow. nowosolskiego wybrany z KW PiS. 2012–2018 pracownik Biura Poselskiego Jerzego Materny w Zielonej Górze. 2018–2023 Radny rady Miasta Nowa Sól wybrany z KW PiS. 2017–2019 pracownikadministracyjny w Elektrociepłowni „Zielona Góra” SA. Od 2019 na emeryturze. Od XII 2010 członek Stowarzyszenia SW, od 2019 także członek Sądu Koleżeńskiego SW. Od 2015 członek, założyciel Nowosolskiego Stowarzyszenia Nasza Polska 2015, od 2015 prezes tegoż. 29 III 2016 uchwałą nr 97/1181/16 Zarządu Województwa Lubuskiego powołany w skład Lubuskiej Rady Konsultacyjnej ds. Działaczy Opozycji i Osób Represjonowanych. 30 XI 2017 zarządzeniem Wojewody Lubuskiego powołany na członka Wojewódzkiej Rady Konsultacyjnej ds. Działaczy Opozycji i Osób Represjonowanych z Powodów Politycznych.
Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2011), Krzyżem Wolności i Solidarności (2015). 20 I 1982 – 4 I 1984 rozpracowywany przez Wydz. III KWMO w Zielonej Górze, do 23 XII 1985 przez RUSW w Nowej Soli w ramach SOR krypt. Matryca.