Zadrożny Krzysztof
Krzysztof Zadrożny, ur. 22 XI 1954 we Wrocławiu. Ukończył Pedagogiczne Studium Techniczne tamże (1976).
1979–1980 w ZSMP.
W 1976 robotnik w Fabryce Wagonów Pafawag we Wrocławiu, 1976–1978 zasadnicza służba wojskowa, 1978–1982 monter, monter poprawkowicz w Zakładach Zmechanizowanego Sprzętu Domowego Predom-Polar/Polar tamże.
27 VIII – 1 IX 1980 współorganizator strajku w zakładzie, nieformalny przywódca strajku na Wydz. Pralek, od 29 VIII 1980członek Zakładowego KS. Od IX 1980 w „S”; od XII przew. Komisji Wydziałowej, od 14 II 1981 członek Komisji Przedsiębiorstwa, 14 II – 15 VI i od 19 XI 1981 wieprzew. prezydium; w VI 1981 delegat na I WZD Regionu Dolny Śląsk. W XII 1981 założyciel, redaktor nacz. i autor zakładowego pisma „Biuletyn Związkowy «Solidarność» Polar”. 1981 założyciel zakładowej biblioteki wydawnictw niezależnych.
14–16 XII 1981 współorganizator strajku w zakładzie, członek Tajnego KS, łącznik z in. zakładami, 17–18 XII 1981 uczestnik wznowionego strajku w Polarze. 18 XII 1981 zwolniony z pracy, nast. przywrócony. 31 I 1982 zatrzymany, 3 II 1982 internowany, przetrzymywany w Ośrodku Odosobnienia w Nysie, 29 IV 1982 zwolniony. V 1982– 1988 wiceprzew. Tajnego KS/Tymczasowej KZ; V 1982 współzałożyciel, do 1988 autor (ps. Związkowiec, Wkurzony, Wiesław, Robotnik, Anna-Kasia oraz Tadeusz, wspólny z Czesławem Wnuczkiem), do 1985 redaktor nacz. podziemnego zakładowego pisma „U Nas” oraz drukarz niektórych n-rów; 1982–1989 kolporter podziemnych pism, m.in. „Z Dnia na Dzień”, „Solidarność Walcząca”, „U Nas”, „Ojczyzna”, „Iskierka”, „Fatamorgana”, „Hydralek”, „Tygodnik Mazowsze”, „Wola”, „KOS”. 1982–1984 współorganizator mszy za Ojczyznę i za pracowników Polaru w kościele św. Jakuba i Krzysztofa we Wrocławiu (m.in. 12 X 1983). 30 VIII 1982 zwolniony z pracy, w V 1983 przywrócony prawomocnym orzeczeniem Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu; oddelegowany na 3 mies. na stanowisko ogrodnika do Wydz. PN we Wrocławiu-Psie Pole, nast. wrócił na Wydz. Pralek (Wrocław-Zakrzów). Od 1983 uczestnik Ruchu Światło-Życie Domowy Kościół w parafii św. Ducha, nast. Chrystusa Króla we Wrocławiu. 27 I 1984 poddany rewizji, zatrzymany, 28 I aresztowany, osadzony w AŚ we Wrocławiu, 17 IV skazany przez Sąd Wojewódzki tamże na 1,5 roku pozbawienia wolności w zawieszeniu. 1985–1987 wiceprzew. Rady Pracowniczej Przedsiębiorstwa. 1987–1989 współpracownik Andrzeja Aleksandra Kowalskiego i Józefa Piniora. 25 VIII 1987 współzałożyciel, członek Komitetu Założycielskiego „S” Pracowników Polaru, 27 VIII 1987 w Sądzie Wojewódzkim we Wrocławiu złożono wniosek o zarejestrowanie, który sąd odrzucił. 31 VIII 1987 współorganizator wiecu przed Polarem, 11 IX 1987 zwolniony dyscyplinarnie z pracy (z A.A. Kowalskim), 1987–1989 bez zatrudnienia, prace dorywcze m.in. w ogrodnictwie i w Spółdzielni Pracy Usług Wysokościowych i Specjalistycznych Atlas w Dzierżoniowie.
1989–2021 ponownie monter w Polarze/Polarze SA/Whirlpool Polska SA/Whirlpool Company Polska Sp. z o.o., 2007–2013 oddziałowy inspektor pracy. 1989–2007 członek KZ, 1989–2014 delegat na WZD Regionu Dolny Śląsk; 2005 gość na KZD. Od 1989 autor w „Biuletynie Związkowym «Solidarność» Polar”/„Biuletynie Związkowym «Solidarność»”. 1993–2003 trener sportowy (społecznie) młodzieży w Salezjańskiej Organizacji Sportowej we Wrocławiu. Od 1990 ławnik Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia. Od 2021 na emeryturze.
Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2009) i Krzyżem Wolności i Solidarności (2018).
Od 18 VI 1982 rozpracowany przez Wydz. V KW MO we Wrocławiu w ramach SOS krypt. Śnieżyca; 1 VI 1982 - 19 IX 1989 przez Wydz. V KW MO/WUSW tamże w ramach SOR krypt. Drukarz.