Zierhoffer Stanisław
Stanisław Zierhoffer, ur. 2 XI 1925 we Lwowie, zm. 22 III 2013 w Poznaniu. Absolwent Uniwersytetu Poznańskiego/Akademii Medycznej w Poznaniu, Wydz. Lekarski (1951).
1951–1957 zasadnicza służba wojskowa, 1957 zatrudniony w Przychodni Obwodowej Poznań Stare Miasto, 1957–1961 w Zakładzie Radiologii Akademii Medycznej w Poznaniu, 1961–1973 w Przychodni Lekarskiej PKP nr 2 tamże, 1973–1974 z-ca kierownika Instytutu Rentgenodiagnostyki w Stadtspital Triemli w Zurychu (Szwajcaria), 1975–2009 st. asystent w Zakładzie Radiologii Wielospecjalistycznego Szpitala Miejskiego im. Józefa Strusia w Poznaniu, 1976–1996 kierownik Zakładu Radiologii Szpitala Kolejowego w Puszczykowie.
1956– 1957 prezes Koła Poznańskiego Klubu Wysokogórskiego, 1975–1979 Klubu Wysokogórskiego w Poznaniu.
Od IX 1980 w „S”. 1982–1989 zbierał (z Marią Zierhoffer) dane o represjach i łamaniu prawa, współorganizator pomocy osobom represjonowanym i ich rodzinom. 1988–1989 przedstawiciel Komitetu Helsińskiego w Poznaniu.
1990–1992 przew. Komisji Rewizyjnej ZR Wielkopolska; IV 1990 delegat na II KZD w Gdańsku. Od 1990 w UD/UW. 1990–1993 członek (sędzia) Naczelnego Sądu Lekarskiego. Od 2000 na emeryturze.
Współautor książki Ostatni atak na Kunyang Chhish (1973) oraz autor artykułów w pismach „Taternik” i „Życie Warszawy”.
Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2003), Medalem Regionu Wielkopolska NSZZ Solidarność (2010).