Siemaszko Zbigniew
Siemaszko Zbigniew, ur. 4 II 1942 w Wilnie. 1945 wraz z rodziną ekspatriowany do Gliwic. 1956–1959 drużynowy, następnie instruktor ZHP drużyny „Czarnej Trzynastki” przy SP nr 9 im. Jana III Sobieskiego w Gliwicach. Prowadził drużynę i organizował obozy harcerskie. 1959–1960 mechanik w PKS Gliwice. 1961–1962 pracownik techniczny w Biurze Projektów Przemysłu Węglowego w Gliwicach. 1964–1992 laborant w Instytucie Metalurgii Żelaza w Gliwicach. 1981 absolwent LO dla Pracujących w Gliwicach.
IX 1980 wstąpił do „S”. III–XII 1981 współpracownik Komisji Miejskiej Gliwice- Delegatury „S”. 1981 współpracownik ZR Śląsko-Dąbrowskiego „S”. Od VIII 1981 członek KPN (do 1992). Po 13 XII 1981 wszedł w skład Drugiego Garnituru Gliwickiej Delegatury RKW „S” Regionu Śląsko-Dąbrowskiego. 11 I 1982 zatrzymany i internowany, przetrzymywany w ośrodku odosobnienia w Zabrzu-Zaborzu. 23 VII 1982 zwolniony. VIII 1982 umieścił na balkonie swojego mieszkania biało-czerwoną flagę z kirem. 5 XI 1982 zatrzymany pod zarzutem produkcji i kolportażu ulotek oraz podejrzenia o „planowanie udziału w akcjach terrorystycznych”. 7 XI 1982 przewieziony do aresztu KW MO Katowice. 23 XI 1982 ponownie internowany, przetrzymywany w ośrodku odosobnienia w Zabrzu-Zaborzu. W czasie internowania wykonywał grafiki, emblematy i znaczki o treściach patriotyczne i religijne, zdobienia tkanin oraz szkice sytuacyjne ośrodka. 10 XII 1982 zwolniony. 1982–1992 członek SW, używał pseudonimów „Jurgis” i „Vis”. Udostępniał swoje mieszkanie na spotkania kierownictwa SW. Kolporter prasy podziemnej i wydawnictw niezależnych. Autor plakatów i ulotek. Uczestnik akcji malowania antykomunistycznych napisów. Współorganizator oraz uczestnik protestów i manifestacji w rocznice porozumień sierpniowych, wprowadzenia stanu wojennego, pacyfikacji strajku na KWK „Wujek”, święta niepodległości. 1983–1989 zaangażowany w działalność Duszpasterstwa Ludzi Pracy w parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Gliwicach. Współpracownik o. Jana Siemińskiego. Przygotowywał wystawy historyczne, patriotyczne, dekoracje Grobu Pańskiego, tzw. ołtarze patriotyczne. 16 X 1985 za „udział w nielegalnym zgromadzeniu” ukarany grzywną w wysokości 35 tys. zł przez kolegium ds. wykroczeń w Zabrzu
1993–1994 członek Ruchu Odbudowy Polski. Członek Stowarzyszenia Represjonowanych w Stanie Wojennym Regionu Śląsko-Dąbrowskiego oraz członek nadzwyczajny Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej.
Odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności (2012).
1982–1988 rozpracowywany przez Wydział V-2 KW MO/WUSW Katowice, RUSW w Gliwice w ramach SOS krypt. „Piłsudczyk” (włączoną następnie do SOR krypt. „Balon”, do SOS krypt. „Piłsudczyk”), SOS krypt. „Naukowcy”.
Bogusław Tracz
Bogusław Tracz