Łoza Stanisław
Stanisław Łoza, ur. 1 IV 1947 w Rzeszowie, zm. 13 II 2018 tamże. Ukończył ZSZ tamże (1964).
1964–1966 i 1968–1983 frezer, monter w WSK PZL Rzeszów. 1966–1968 zasadnicza służba wojskowa.
IX 1980 uczestnik strajku solidarnościowego w WSK PZL w Rzeszowie, członek Komisji Strajkowej, nast. Komitetu Założycielskiego „S” tamże. Od XII 1980 etatowy członek Prezydium KZ w WSK PZL tamże.
12/13 XII 1981 wraz ze Stefanem Hałoniem po przedostaniu się na teren macierzystego zakładu ukrył część dokumentów KZ i wyniósł sztandaru KZ „S” z pilnie strzeżonego (zmilitaryzowanego) zakładu; nast. ukrywał go do XI 1987 kiedy to ujawniono go w kościele Matki Boskiej Saletyńskiej w Rzeszowie (podczas uroczystości odsłonięcia tablicy pamiątkowej w rocznicę śmierci ks. Jerzego Popiełuszki). 13–16 XII 1981 uczestnik strajku protestacyjnego w WSK PZL w Rzeszowie. Od VI 1982 współzałożyciel i członek TKZ „S” w WSK PZL tamże. Od 1982 uczestnik akcji pomocy internowanym, aresztowanym oraz represjonowanym i ich rodzinom. 1982–1989 jeden z gł. członków siatki kolportażowej RKW w Rzeszowie (1982–1983 działał na terenie swojego zakładu, 1984–1989 kontynuował kolportaż także w Rolbud Rzeszów). XII 1983 zmuszony pod groźbą zwolnienia dyscyplinarnego do odejścia z pracy w WSK PZL w Rzeszowie. 1984–1990 brakarz w Przedsiębiorstwie Produkcji Przemysłowej i Montażu Budownictwa Rolniczego Rolbud w Rzeszowie. Kilkakrotnie przesłuchiwany przez SB, zastraszany, rewizje, rozmowy ostrzegawcze, 1987 SB próbowała pozyskać go do współpracy.
1990–1994 bezrobotny. 1994–1999 pracownik Przedsiębiorstwa Wielobranżowe TOST. 2000–2002 Podkarpackiej Kasy Chorych. 2002–2007 na rencie. 2007–2018 na emeryturze.
Odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności (2018). Uhonorowany przez ZR „S” w Rzeszowie statuetką Pomnika Poległych Stoczniowców (2005).
Michał Stręk