Aktualnie znajdujesz się na:

Biogramy

Baster Janusz

Janusz Baster, ur. 28 VII 1950 w Krakowie. Ukończył II LO tamże (1968). Absolwent Wyższej Szkoły Pedagogicznej (obecnie Uniwersytet Pedagogiczny) tamże, Wydz. Matematyczno-Fizyczno-Techniczny (1978). 1968–1974 student matematyki na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, 1976–1979 filozofii tamże.

1961-1968 w ZHP, w kultywujących tradycje przedwojenne szczepach Czarnej Trzynastki Krakowskiej i Żurawi, instruktor; w 1962 przesłuchiwany w związku z odmową delegacji krakowskiej zjedzenia kiełbasy w piątek na międzynarodowym obozie przyjaźni w Cieplicach Śląskich. W 1965 uczestnik podpalenia plakatów wyborczych przed wyborami do Sejmu. 1968–1973 w ZSP UJ, sekretarz Komisji Turystyki i Sportu Rady Uczelnianej. Od lat 60. XX w. do 1989 uczestnik inicjatyw środowiska żołnierzy krakowskiego Kedywu AK, upamiętniających dokonania Polskiego Państwa Podziemnego. 1971–1977 aktor teatru Pleonazmus, współtwórca spektakli, uczestnik nieformalnych grup dyskusyjnych działających w ramach środowiska teatralnego. 1979 nauczyciel matematyki w SP 9 w Krakowie, 1979–1989 stażysta, asystent, st. asystent w Instytucie Matematyki WSP.

Od IX 1981 w „S”; członek grupy inicjatywnej w WSP, członek Komisji Uczelnianej, reprezentant mł. pracowników naukowych w Radzie Wydz. 1981–1982 współorganizator Obywatelskiego Komitetu Reaktywowania Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego, uczestnik Polskiego Klubu Ekologicznego.

14–17 XII 1981 przew. tajnego KS w WSP, współorganizator mieszkań dla zagrożonych działaczy „S”. 1982–1988 w podziemnych strukturach „S” w WSP; uczestnik zbierania składek, spotkań dyskusyjnych, w 1982 demonstracji rocznicowych, m.in. 3 V, 13 V, 11 XI, 10 XI wiecu przeciwko delegalizacji „S”; kolporter podziemnych wydawnictw, m.in. „Zeszyty Literackie”, „Konspira. Rzecz o podziemnej «Solidarność»” Maciej Łopiński, Marcin Moskit, Mariusz Wilk, „Historia Polski od 11 listopada 1918 do 17 września 1939” Stanisław Cat-Mackiewicz, pism, m.in. „Hutnik”, „Solidarność Grzegórzecka”. 1982–1983 redaktor podziemnego pisma „Serwis Informacyjny Regionalnej Komisji Wykonawczej «Solidarność» Małopolska”. 1984–1989 uczestnik Ruchu Społecznego ku Cywilizacji Miłości, organizator corocznych sympozjów na Jasnej Górze, sekretarz Rady Naukowej Przemian Cywilizacyjnych. 1984-2006 w KIK, 1989–1990 członek zarządu. 1987–1988 przedstawiciel WSP w Krakowskiej Wspólnocie Akademickiej przy kościele NMP z Lourdes.

1989 w Małopolskim Komitecie Obywatelskim „S”, sekretarz, łącznik z Komitetem Obywatelskim przy Przewodniczącym „S”/Komitetem Obywatelskim „S”; 1989–1990 w KO „S” w Krakowie, członek zarządu Fundacji Obywatelskiej. 1990–1999 w Fundacji Rozwoju Demokracji Lokalnej w Krakowie, założyciel i dyr. Małopolskiego Instytutu Samorządu Terytorialnego i Administracji, dyr. Instytutu Rozwoju Państwa Obywatelskiego. 1990-2004 współzałożyciel Krakowskiego Towarzystwa Samorządowego, członek zarządu, od 1997 prezes. 1998 radca Prezesa Rady Ministrów w Warszawie. Od 1999 na rencie. 1999–2007 w Stowarzyszeniu Edukacji Administracji Publicznej w Polsce, do 2002 z-ca członka zarządu, w 2005 członek Rady Programowej. 2000-2001 doradca naukowy Rzecznika Praw Obywatelskich. 2013–2019 członek Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej. Członek, założyciel wielu stowarzyszeń, fundacji działających na rzecz rozwoju społeczeństwa obywatelskiego.

Autor publikacji „Budowanie samorządu Krakowa” (2015), „Kronika Polskiego Państwa Podziemnego w Krakowie (1939–1945)” (2019). 

Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (2010), Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2015).

Sławomir Chmura

Opcje strony

do góry