De Barbaro Bogdan Jerzy
Bogdan Jerzy De Barbaro, ur. 7 IX 1949 w Krakowie. Absolwent Wydz. Lekarskiego Akademii Medycznej w Warszawie (1973), doktorat (1981), habilitacja (1993), prof. zw. (2007).
1 VIII 1973–31 XII 1975 lekarz, mł. asystent w Wojewódzkim Zespole Zdrowia Psychicznego przy Szpitalu im. Babińskiego w Krakowie; 1977 lekarz psychiatra – mł. asystent w Zespole Opieki Zdrowotnej nr 1 „Śródmieście” tamże i w Ośrodku Leczenia Nerwic tamże; 1977–1979 słuchacz studiów doktoranckich na AM tamże; X 1979 – IV 1980 starszy asystent na AM tamże; VI 1980 asystent lecznictwa w Klinice Psychiatrii Państwowego Szpitala Klinicznego tamże.
IX 1980 w „S”; członek Komitetu Założycielskiego „S” pracowników AM oraz prezydium Komisji Zakładowej AM i PSK; 17 XII 1981 wobec wprowadzenia stanu wojennego wnioskował (ze Zbigniewem Chłapem) o podjęcie działalności podziemnej przez członków „S” na AM (pomoc dla rodzin internowanych i aresztowanych, opieka medyczna dla potrzebujących); 1982–1986 w redakcji (z Marylą Aleksiejew, Z. Chłapem, Janem Ciećkiewieczem, Januszem Kudybą, Jackiem Marchewczykiem, Joanną Szembor, Barbarą Śliwczyńską) podziemnego pisma krakowskiego „Biuletyn Informacyjny NSZZ »S« AM i Państwowego Szpitala Klinicznego”; kolporter wydawnictw podziemnych na terenie Kliniki Psychiatrii AM.
III 1983 – IX 2019 asystent, a nast. adiunkt w Katedrze i Klinice Psychiatrii AM w Krakowie.
3 V 1986 prewencyjnie zatrzymany w swoim mieszkaniu przed planowaną w tym dniu manifestacją opozycyjną (z okazji rocznicy uchwalenia Konstytucji 3 Maja).
25 II 1988 sygnatariusz (z Janiną Bartkowską, Z. Chłapem, J. Ciećkiewiczem, J. Kutybą, Stefanem Mazurkiem, Zofią Michalską, Rafałem Niżankowskim, Bożeną Piastucką, Markiem Poźniczkiem, Andrzejem Szczeklikiem, Barbarą Śliwczyńską) wniosku Komitetów Założycielskich „S” pracowników AM i PSK w Krakowie do Sejmu PRL o powołanie komisji mającej zbadać potrzebę zmiany ustawy o zw. zaw. (12 II 1988 krakowski Sąd Wojewódzki odrzucił wcześniejszy wniosek o rejestrację „S” w AM i PSK).
1990–2016 kierownik Zakładu Terapii Rodzin w Katedrze Psychiatrii Collegium Medicum UJ w Krakowie, 2016–2019 kierownik Katedry Psychiatrii tamże.
Superwizor psychoterapii Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego, członek korespondent American Psychiatric Association, członek Editorial Advisory Board pisma „Psychiatry. Interpersonal and Biological Processes”.
Autor, współautor i współredaktor szeregu publikacji z dziedziny psychiatrii, psychoterapii, terapii schizofrenii i terapii rodzin, m.in.: „Pacjent w swojej rodzinie” (1997), „Możesz pomóc. Poradnik dla rodzin pacjentów chorych na schizofrenię i zaburzenia schizotypowe” (2005), „Cud w medycynie: na granicy życia i śmierci: opowieści lekarzy” (2010), „Postmodernistyczne inspiracje w psychoterapii” (2011), „Konteksty psychiatrii” (2014), „Bliskość. Co i jak robić, co i jak mówić, żeby naprawdę być razem” (2018).
Odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności (2013).
17 XII 1985–29 IX 1989 rozpracowywany przez Wydz. III KW MO/WUSW w Krakowie w ramach SOS/SOR krypt. Krety.