Kozłowski Bolesław
Bolesław Kozłowski, ur. 8 V 1947 (jako Bolesław Koza) w Rzepienniku Strzyżewskim. Ukończył LO w Strzelcach Opolskich (1965) oraz policealne Technikum Chemiczne w Katowicach (1975). Alumn Seminarium Duchownego w Tarnowie, 1966-1968 służba wojskowa w Bartoszycach (m.in. z alumnem Jerzym Popiełuszką).
1968-1989 pracownik Zakładu Koksochemicznego Kombinatu Metalurgicznego Huta im. Lenina Wydz. ZK/K2 na stanowiskach: drzwiowy, opałowy, gaziarz, mistrz produkcji.
Od IX 1980 członek „S”.
13-16 XII 1981 po wprowadzeniu stanu wojennego członek Komitetu Strajkowego ZK. Członek Tajnej Komisji Zakładowej na ZK. Uczestnik manifestacji w Nowej Hucie, kolporter czasopism drugiego obiegu, m.in. „Hutnika” i „Solidarność Zwycięży”. Współpracownik Arcybiskupiego Komitetu Pomocy. 19 IX 1982 uczestnik pierwszego spotkania pod Orbisem w Nowej Hucie, tworzącego Tajną Komisję Robotniczą Hutników „S” HiL, w której został członkiem Prezydium. Od 12 X 1982 jeden z 2 przedstawicieli TKRH w składzie powołanego wówczas Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego Nowa Huta, wkrótce przemianowanego na Międzyzakładowy Komitet „S” Nowa Huta. Od 28 X 1983 przedstawiciel TKRH w Prezydium i Plenum Regionalnego Komitetu „S” Małopolska. Trzykrotnie jako przedstawiciel RKS Małopolska brał udział w posiedzeniach TKK (jako z-ca Stefana Jurczaka). Uczestniczył także w niektórych posiedzeniach Sieci wiodących zakładów pracy (jako z-ca Wojciecha Daniela). Współpracownik Duszpasterstwa Hutników oraz Duszpasterstwa Ludzi Pracy. Wielokrotnie był wyprowadzany z pracy przez funkcjonariuszy SB, przesłuchiwany i zatrzymywany w areszcie KD MO/DUSW Nowa Huta, rewizja w mieszkaniu i piwnicy. Dwukrotnie przecinano w jego samochodzie przewody hamulcowe. Z ZK HiL zwolniony ze stanowiska mistrza (w orzeczeniach Sądu Pracy, bezprawnie). Przywrócony na stanowisko. 26 IV - 5 V 1988 uczestnik strajku w Kombinacie HiL.
IV 1989 podczas II Walnego Zebrania Delegatów „S” złożył sprawozdanie z działalności TKRH i został wybrany do składu Komisji Robotniczej Hutników, gdzie był odpowiedzialny za informację. Pod koniec 1989 wyjechał do Francji na zaproszenie CFTC w ramach szkolenia związkowego. 1995 powrócił do Polski, VI 1995-2003 pracownik Nowosądeckiej Fabryki Urządzeń Górniczych NOWOMAG SA. Od 2003 na emeryturze.
Rozpracowywany w latach 1982-1984 przez Wydz. V SB WUSW w Krakowie w ramach SOR krypt. Opornik II.