Szczypiorski Andrzej
Andrzej Szczypiorski, ur. 3 II 1928 w Warszawie, zm. 16 V 2000 tamże.
W 1994 żołnierz AL, w 1944 uczestnik Powstania Warszawskiego.
1946-1947 studiował na Wydziale Konsularno-Dyplomatycznym Akademii Nauk Politycznych w Warszawie.
Pisarz (m.in. Msza za miasto Arras, 1971), 1945-1948 nieetatowy publicysta „Gazety Robotniczej”, „Młodzi Idą”, „Nowin Literackich”, „Filmu” i „Gromady”, w 1948 pracownik biura programowego Przedsiębiorstwa Państwowego Film Polski, 1948-1950 redaktor naczelny „Życia Lubelskiego”, 1950-1951 redaktor naczelny „Życia Radomskiego”, 1951-1955 pracownik (redaktor, kierownik działu, członek kolegium kierowniczego) rozgłośni Polskiego Radia w Katowicach, 1955-1956 kierownik literacki Teatru Śląskiego im. S. Wyspiańskiego w Katowicach, 1956-1958 radca ambasady PRL w Danii, 1958-1968 pracownik (publicysta) Polskiego Radia w Warszawie, 1965-1975 redaktor „Polityki”, 1971-1975 współpracownik (autor tekstów) „Odry”.
1945-1949 w PPS, 1948-1958 w PZPR, członek m.in. SDP, Pen-Clubu, ZAIKS (m.in. do 1971 przewodniczący Sekcji Literackiej, od 1975 sekretarz Zarządu), ZLP.
W XI 1974 r. sygnatariusz listu 15 w obronie prawa Polaków w ZSRR, od 1975 współpracownik RWE, od 1976 współpracownik KOR, inicjator i współautor listu PEN-Clubu do Prezesa Rady Ministrów w sprawie cenzury z 31 I 1978, współpracownik PPN, od 1978 publikował (ps. Bronisław Kotowicz) w „Krytyce”, od 1979 publikował (ps. Bronisław Kotowicz) w paryskiej „Kulturze”.
Autor O Kazimierzu Moczarskim. Tekst przedmowy do niemieckiego wydania książki «Rozmowy z katem»”(Wyg. Grot, 1981), w XII 1981 współorganizator Kongresu Kultury Polskiej.
13 XII 1981 internowany w Warszawie-Białołęce i Jaworzu, 19 IV 1982 zwolniony, w 1982 współtwórca Komitetu Kultury Niezależnej, skarbnik i juror w konkursach kulturalnych KKN, 1982-1988 prelegent w ramach Tygodnia Kultury Chrześcijańskiej, w XI 1984 współzałożyciel „Bez Dekretu”, publikował w wydawnictwach emigracyjnych – Z notatnika stanu wojennego (Londyn, Polonia 1983), Początek (Paryż, Instytut Literacki 1986) oraz podziemnych – Proces toruński (1985), Początek (Przedświt 1986), Amerykańska whisky (Warszawa, Neutrino 1987), publicysta „Pulsu” i „Zapisu”, w 1987 nagroda londyńskich „Wiadomości Literackich” i Komitetu Kultury Niezależnej.
1989-1991 senator, od 1990 w ROAD (członek Rady Naczelnej), od 1981 w UD, od 1991 publicysta (m.in. „Polityki”, „Gazety Wyborczej” i „Wprost”), 1998-2000 prezes Światowej Federacji Związku Artystów i Kompozytorów CISAC.
Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1964) i Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (1997).
Od połowy lat 50. do połowy lat 60. współpracownik Wydz. V Departamentu I MSW, 12 X 1978 – 5 VII 1989 rozpracowywany przez Wydz. IV Departamentu III MSW w ramach SOR / SEO „Szczypka”.
Grzegorz Majchrzak