Wójcik Krystyna (obecnie Jagoszewska)
Krystyna Wójcik (obecnie Jagoszewska), ur. 9 II 1956 w Ziębicach. Absolwentka Uniwersytetu Wrocławskiego, kierunek filologia polska (1979 absolutorium, 1981 magisterium).
III 1980 – 1981 redaktorka w zakładowym radiowęźle, nast. w zakładowej gazecie „Pafawag” w Fabryce Wagonów Pafawag we Wrocławiu, od IX 1981 redaktorka gazety „Pafawag” we Wrocławskim Wydawnictwie Prasowym Robotniczej Spółdzielni Wydawniczej Prasa-Książka-Ruch Oddział w Pafawagu.
Od VII 1980 w kontakcie z Romualdem i Heleną Lazarowiczami (otrzymywała „Biuletyn Dolnośląski”).
26 VIII 1980 w czasie strajku w zakładzie usunięta z radiowęzła, gdy zadeklarowała gotowość udostępnienia strajkującym urządzeń nadawczych. Od 1 IX 1980 przesunięta na stanowisko redaktora w gazecie „Pafawag”. Od IX 1980 w „S”. 1980–1981 redaktorka strony „S” w gazecie „Pafawag”, redaktorka audycji „S” w zakładowym radiowęźle. 28 I – 3 II 1981 obserwatorka z kilkuosobową delegacją z zakładu (m.in. Eugeniuszem Janiszewskim i Andrzejem Konarskim) strajku „S” rolniczej w Rzeszowie. W 2 poł. II 1981 autorka dodatku nadzwyczajnego „Solidarności Pafawag” (nr 5A/81) pt. Zrozumieć rolnika – relacja o strajku w Rzeszowie. 28 VI 1981 w delegacji KZ na obchodach Poznańskiego Czerwca 1956 (m.in. z Andrzejem Gontarzem, Ryszardem Gójskim i Bogumiłą Deptą). Od VIII 1981 autorka artykułów (K.W.) i redaktorka nacz. nowej edycji „Solidarności Pafawag”. 29 X 1981 współorganizatorka referendum w Pafawagu ws. votum nieufności wobec rządu PRL i odwołania gen. Wojciecha Jaruzelskiego z funkcji premiera, rozwiązania Sejmu, wprowadzenia demokratycznej ordynacji wyborczej oraz usunięcia zapisu w Konstytucji PRL o przewodniej roli PZPR.
13–15 XII 1981 uczestniczka strajku okupacyjnego w Pafawagu, współautorka (z Władysławem Ożarowskim, Kazimierzem Malaczewskim i Ireną Rudnicką) Komunikatu Strajkowego ZKS Pafawag oraz 14–15 XII 1981 przepisywała „Komunikaty” RKS Dolny Śląsk, który miał siedzibę w zakładzie i sąsiednim Dolnośląskich Zakładach Wytwórczych Maszyn Elektrycznych Dolmel. Po pacyfikacji zakładu 15 XII 1981 – V 1983 w ukryciu. 16 XII 1981 zwolniona z pracy. I 1982 dzięki pomocy Zbigniewa Gierunia skontaktowana z Tadeuszem Świerczewskim, nast. I–VI 1982 członek (ps. Kurczak) redakcji podziemnego pisma „Z Dnia na Dzień”. II–IX 1982 współpracowniczka T. Świerczewskiego i Kornela Morawieckiego, protokolantka trzech spotkań członków RKS. IV–V 1982 z R. Lazarowiczem w redakcji podziemnego pisma „Przegląd Prasy” (wydano 3 nry). VI 1982 – VI 1987 działaczka SW, współpracowniczka R. i H. Lazarowiczów, na maszynie do pisania przepisywała na matryce treści numerów „Solidarności Walczącej” i „Biuletynu Dolnośląskiego”; VI–IX 1982 spikerka (ze Zbigniewem Wołkiem) w zespole Radia SW we Wrocławiu kierowanego przez R. Lazarowicza, 31 VIII 1982 spikerka bieżących wiadomości przygotowywanych i emitowanych w eterze podczas manifestacji we Wrocławiu. VIII 1982 – III 1983 redaktorka z A. Konarskim podziemnego pisma „Solidarność Pafawag”. 1 VI 1983 – 28 II 1984 sekretarka, nast. pracownik w kadrach w Przedsiębiorstwie Remontowo-Budowlanym PCB Cerbudowa we Wrocławiu. III 1984 – 2013 nauczycielka w SP w Krynicznie k. Wiszni Małej (od 2011 pół etatu).
Od 2007 członek Stowarzyszenia Solidarność Walcząca we Wrocławiu. Od 2011 na emeryturze.
Odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2007), Krzyżm Wolności i Solidarności (2022), Medalem Niezłomni (2016).
4 XI 1981 – 27 XI 1982 rozpracowywana przez Wydz. IIIA/V KW MO we Wrocławiu w ramach SOS krypt. Sejmik; od 4 XI 1983 przez Wydz. V WUSW tamże w ramach SOR krypt. Grupa.