Kościół i parafia NMP Matki Kościoła w Świdniku
Kościół i parafia NMP Matki Kościoła w Świdniku; pocz. obszar nowo budującego się miasta fabrycznego Świdnik znajdował się na terenie parafii we wsi Kazimierzówka. 1957 pierwsze starania o otwarcie prowizorycznej kaplicy w Świdniku podjął katecheta szkolny ks. Franciszek Sysa. Od 1958 działania w tym kierunku kontynuowano z udziałem ks. Józefa Bieńkowskiego, nowego administratora parafii Kazimierzówka; zawiązano komitet budowy kościoła, który wysyłał petycje i podpisy mieszkańców do władz państwowych. 1971 wznowiono starania pod kierunkiem ks. Jana Hryniewicza (nowy administrator parafii Kazimierzówka) prowadząc zbiórkę podpisów poparcia (4600 rodzin na 5 tys. zamieszkujących). 1975 zgoda wojewody lubelskiego na budowę kościoła. 1977 pierwsza msza w prowizorycznej kaplicy. 1977–1979 budowa tzw. kościoła dolnego (okrąglak) zakończona jego poświęceniem. 1982 utworzenie parafii. 1982–1993 proboszcz ks. Jan Hryniewicz. 1985 ukończenie tzw. górnego kościoła i ostateczne zakończenie budowy świątyni.
28 XI 1980 odprawiono pierwszą mszę św. w intencji „S” (zaanonsowaną przez zakładowy radiowęzeł WSK). 19 XII 1980 msza św. w intencji nowo wybranej KZ „S” WSK, połączona z poświęceniem krzyża, który zawieszono w siedzibie zakładowej „S”. W następnych miesiącach msze św. zamawiane przez kolejne wydziały WSK z poświęcaniem krzyży dla biur i hal produkcyjnych. 26 IV i 16 V 1981 odprawiono msze św. w zw. z odbywającymi się w Świdniku obradami I WZD „S” Regionu Środkowo-Wschodniego. 13 VI 1981 msza św. z udziałem Lecha Wałęsy w zw. z jego pobytem w Świdniku (Wałęsa gościł na 2-godzinnym spotkaniu u proboszcza na plebanii). 11 VII 1981 pierwsza msza św. na terenie WSK z udziałem bp. lubelskiego pomocniczego Zygmunta Kamińskiego, który poświęcił pomnik upamiętniający lipcowy strajk 1980 oraz sztandar zakładowej „S”.
14 XII 1981 w hali nr 1 WSK msza św. dla strajkujących odprawiona przez proboszcza J. Hryniewicza; 15 XII 1981 kolejna msza św. w WSK odprawiona dla strajkujących przez wikarego ks. Andrzeja Domańskiego. 17 XII 1981, na drugi dzień po pacyfikacji, część działaczy „S”, którzy odmawiali powrotu do zakładu pracy, udała się w zwartej grupie do kościoła, gdzie proboszcz ks. Hryniewicz odprawił dla nich mszę św., namawiając do powrotu do pracy. 14 II 1982 proboszcz ks. J. Hryniewicz (na prośbę przewodniczącego podziemnej TKZ „S”) zaapelował o zakończenie spacerów świdnickich w zw. z nasilaniem się represji wobec mieszkańców Świdnika. 1 V 1982 msza św. w intencji robotników. W VII 1982 msza św. w rocznicę strajków lipcowych 1980.
1982–1983 w oparciu o parafię rozwinięta akcja pomocy materialnej dla osób represjonowanych i ich rodzin.
1983–1988 przy kościele działał Klub Katolicki (zdominowany przez działaczy „S”), który stał się przykrywką dla wielu działań podziemnej „S”; organizowano m.in. cykle spotkań z aktorami bojkotującymi telewizję, film i teatr.
1983–1988 w ramach parafii „S” organizowała Pielgrzymki Ludzi Pracy na Jasną Górę, do kościoła św. Stanisława Kostki, a potem do grobu ks. Jerzego Popiełuszki na Żoliborzu w Warszawie, do sanktuarium w Wąwolnicy na Lubelszczyźnie, do sanktuarium w Piekarach Śląskich oraz do kościoła św. Brygidy w Gdańsku.
18 V 1986 odbyły się uroczystości poświęcenia Dzwonu Wolności ufundowanego z inicjatywy podziemnej „S”; aktu poświęcenia dokonał bp lubelski pomocniczy Ryszard Karpiński w obecności kilku tysięcy związkowców „S” z całego regionu zaproszonych jako „ojcowie chrzestni”.
8 VII 1990 w dolnym kościele odsłonięto tablicę upamiętniającą strajki lipcowe 1980 ufundowaną i wykonaną przez „S” WSK.