Słupskie Zakłady Sprzętu Okrętowego Sezamor
Słupskie Zakłady Sprzętu Okrętowego Sezamor, co najmniej od 1945 istniało nieduże przedsiębiorstwo, przekształcone w 1954 w Słupskie Zakłady Sprzętu Okrętowego; od 1958 pod zarządem Zjednoczenia Budownictwa Okrętowego, nast. Zjednoczenia Przemysłu Okrętowego. Od 1970 w nowych budynkach i lokalizacji jako Słupskie Zakłady Sprzętu Okrętowego Sezamor zakład stał się jednym z największych w woj. słupskim. Specjalizował się w wytwarzaniu łańcuchów kotwicznych na rynek krajowy i zagraniczny; zatrudniał ok. 700 osób.
21 VIII 1980 załoga Sezamoru ogłosiła strajk, którego nieformalnym przywódcą był Zygfryd Słomski; 22 VIII utworzono Zakładowy Komitet Strajkowy, 23 VIII rozpoczęto strajk okupacyjny; Andrzej Krzesiński i Tadeusz Lipiński reprezentowali zakład w MKS w Gdańsku. Strajk zakończono 1 IX 1980 po zapoznaniu się z porozumieniami gdańskimi; ZKS przekształcił się w Zakładowy Komitet Założycielski z prezydium: Janusz Dobkowski (przew.), Tadeusz Fedecki, Zygfryd Dubiela, Andrzej Machłajewski, Z. Słomski, Ditmar Makuch, Tadeusz Piotrowski, Zbigniew Hoppe i Mirosław Najdowski; po rezygnacji J. Dobkowskiego przew. został T. Fedecki, nast. A. Machłajewski, a prezydium uzupełniono o Annę Jamińską i T. Lipińskiego. Jesienią 1980 do „S” należało ok. 90% załogi. Wybory do KZ odbyły się 2 XII 1980, przew. został T. Fedecki, z-cą A. Machłajewski, sekretarzem M. Najdowski. 1 VI 1981 Z. Słomski i J. Dobkowski weszli w skład ZR Słupsk; J. Dobkowski 31 XI 1981 został z niego wykluczony za absencje w posiedzeniach.
Po wprowadzeniu stanu wojennego internowano A. Krzesińskiego. 10 II 1982 w Sezamorze odbył się 15-minutowy strajk; tego samego dnia zatrzymano Ryszarda Sokalskiego, A. Jamińską i Z. Słomskiego; 14 II internowano Zdzisława Szudrawę, D. Makucha, Jana Szeląga, Jana Taraszkiewicza, Z. Słomskiego, R. Sokalskiego, A. Krzesińskiego (po raz drugi), Tadeusza Miotka i dyr. zakładu Arnolda Godlewskiego (zarzucano mu brak nadzoru; po wyjściu na wolność zwolniony z pracy). Przywódców strajku T. Fedeckiego i Ryszarda Szafrana aresztowano; 7 X 1982 Sąd Wojewódzki w Słupsku skazał ich na 1 rok pozbawienia wolności w zawieszeniu i grzywnę. W zakładzie prowadzono kolportaż ulotek i prasy podziemnej, za co 2 XII 1982 aresztowano Zbigniewa Dąbrowskiego i Pawła Kazuska; razem z kilkoma innymi osobami (m.in. Edwardem Müllerem i Zenonem Lepackim) skazani zostali 11 II 1983 przez Sąd Pomorskiego Okręgu Wojskowego w Bydgoszczy na 1 rok i 8 miesięcy (Dąbrowski) oraz 1,5 roku (Kazusek) pozbawienia wolności w zawieszeniu i karę grzywny. Za kolportaż prasy 5 XI 1982 do odbycia służby wojskowej w Chełmnie powołano Stanisława Szukałę, T. Lipińskiego i Ryszarda Kaczmarka, w 1984 z tego samego powodu zatrzymano Bronisława Malinowskiego, a T. Lipińskiego zmuszono do odejścia z pracy; poza ww. prasę w zakładzie kolportowali też m.in. bracia Wojciech i Michał Pieronkiewiczowie. W 1985 w RKK Regionu Słupskiego zakład reprezentował S. Szukała.
17 II 1989 w Sezamorze zawiązano Tymczasową Komisję Zakładową w składzie: R. Kaczmarek, Zbigniew Pluta, W. Pieronkiewicz, Józef Hasulak, Jerzy Nowek, Ryszard Kowalczyk, Jan Kogut, S. Szukała (przew.), Ryszard Dymiński, Bogumił Sajde, R. Sokalski, Zdzisław Szczudrawa, Józef Grzegorczyk, Henryk Raczek, Zbigniew Iwaszkiewicz, A. Krzesiński i Leon Otoka; S. Szukała reprezentował Sezamor w MKO. 15 VI 1989 wybrano nową KZ; w składzie prezydium znaleźli się: S. Szukała (przew.), B. Malinowski (z-ca przew.), H. Raczek (skarbnik), Andrzej Błażek (sekretarz).
W 1989 zakład przekształcono w Zakład Urządzeń Okrętowych Sezamor SA, w 2004 ogłoszono jego upadłość; nazwę udostępniono kilku podmiotom, które powstały na bazie przedsiębiorstwa.