Ośrodek Odosobnienia we Włocławku-Mielęcinie
Ośrodek Odosobnienia we Włocławku-Mielęcinie, funkcjonował 13 XII 1981 – 28 XII 1982 w Zakładzie Karnym we Włocławku-Mielęcinie; usytuowany w wydzielonej (skrajnej) części ZK, składającej się z pawilonu wcześniej przeznaczonego dla więźniów młodocianych i przylegającego do niego placu. Komendantem był naczelnik ZK płk Stanisław Tretyn, z-cą kpt. Longin Grochowski.
W ośrodku osadzono członków „S” i in. działaczy opozycji z woj. bydgoskiego, konińskiego, łódzkiego, płockiego, włocławskiego oraz Ziemi Kutnowskiej; m.in. Romana Bartoszcze, Marka Dolata, Mariana Nowickiego, Stanisława Janisza; internowano również kilku skazanych za przestępstwa kryminalne. Łączna liczba internowanych wyniosła 232 osoby, w tym 12 dwukrotnie; maksymalna pojemność ośrodka była wyznaczona na 208 osób; osiągnięty stan maksymalny to 190; stan osobowy na 13 XII 1981 – 147 osób; 17 II 1982 – 91; 2 IV 1981 – 79; 21 VII 1982 – 39.
Internowani zostali osadzeni w celach o typowych więziennych standardach i kubaturze; panowało przeludnienie, ograniczano dostęp do kąpieli (awaria urządzeń grzewczych). Osadzeni domagali się zwiększenia długości i częstotliwości wizyt oraz poprawy jakości potraw; działała kantyna, w której mogli zakupić dodatkowe pożywienie za ograniczoną kwotę; mogli też otrzymywać paczki. Nie zgłaszano skarg na regulaminowo udzielane spacery, opiekę lekarską. Zezwalano na wykonywanie praktyk religijnych i posiadanie przedmiotów kultu; w ramach tzw. zajęć kulturalno-oświatowych umożliwiano w 2 świetlicach słuchanie audycji radiowych, oglądanie TV, lekturę prasy, grę w tenisa stołowego. Pocz. internowanym narzucano regulamin więzienny, a za jego nieprzestrzeganie stosowano kary; do końca VII 1982 orzeczono nagany wobec 5 internowanych, ograniczano spacery i zakazywano otrzymywania rzeczy osobistych.
15 I 1982 ośrodek odwiedził bp diecezji włocławskiej Jan Zaręba; w VII 1982 zorganizował akcję ustalenia pełnej listy internowanych. Kapelanem internowanych został ks. Wojciech Frątczak (kapelan ZK), który 25 XII 1981 odprawił pierwszą mszę w ośrodku; ponadto organizował rekolekcje, przekazywał wiadomości i grypsy, dokumentował twórczość internowanych; był za to wielokrotnie przesłuchiwany i zastraszany przez SB. Kościół katolicki przekazywał także duże ilości żywności, środków czystości oraz medykamentów, m.in. poprzez Prymasowski Komitet Pomocy Osobom Pozbawionym Wolności i ich Rodzinom w Bydgoszczy, Komisję Charytatywną Episkopatu/Oddział we Włocławku, Kurię Metropolitarną Warszawską, Kurię Diecezjalną w Płocku.
Do VII 1982 ośrodek był pięciokrotnie lustrowany przez sędziów penitencjarnych Sądu Wojewódzkiego we Włocławku oraz dwukrotnie przez wiceprokuratora Prokuratury Wojewódzkiej we Włocławku. W III 1982 odbyła się wizytacja dokonana przez delegację MCK; po interwencji delegacji zwolniono internowanego w stanie zagrożenia życia.
17 XII 1981 z inicjatywy M. Nowickiego powstała Rada Internowanych „S” Regionów Kutno, Płock, Łódź, Konin i Włocławek; zorganizowano wewnętrzną siatkę konspiracyjną, przekazującą m.in. informacje i wytyczne dot. zachowania wobec władz i Służby Więziennej, Obozową Pocztę Lotniczą Mielęcin (wydającą koperty i znaczki), wzajemną samopomoc, (przekazywano odzież i żywność potrzebującym; podopiecznym Domu Dziecka w Brzeziu oddano 25 kg odżywki dla dzieci). Tworzono pieśni i teksty patriotyczne, powstały np. utwory Ojcze Nasz Internowanych Zbigniewa Wirskiego z Płocka oraz Różaniec internowanych, odmawiany m.in. w Katedrze Włocławskiej w VIII 1982. Do 31 XII 1981 wydano ok. 10 n-rów pisma „Wiadomości Mielęcina”, redagowanego przez S. Janisza i internowanych z Płocka; publikowano bieżące informacje, opracowane na podst. radia, tv i prasy oraz z życia osadzonych; W. Naczas wydał kilka n-rów pisma satyrycznego „Śmierdziel Mielęciński”. Członkowie „S” z Konina redagowali dwa pisma: „Przegląd Koniński” (tytuł nawiązywał do oficjalnego pisma, którego redaktor Krzysztof Dobrecki był internowany w Mielęcinie) oraz „Azyl Internowany”, red. Wojciech Zaleski z Konina.
22 III 1982 podczas wizytacji MCK rozpoczął się protest głodowy 28 internowanych; domagano się zaprzestania szykan oraz uchylenia decyzji o internowaniu; niektórzy kontynuowali protest do 8 IV 1982. 13 V 1982 odbyła się manifestacja dla uczczenia ofiar stanu wojennego; odśpiewano patriotyczne pieśni. W X 1982 podjęto 5-dniowy strajk głodowy protestując przeciwko ustawie delegalizującej „S”.
Ochronę operacyjną i inwigilację internowanych zapewniała 25-osobowa Grupa Śledcza KW MO we Włocławku kierowana przez ppłk. Andrzeja Jędrzejczaka; funkcjonariusze przeprowadzali z internowanymi rozmowy zastraszające i usiłowali pozyskać ich do współpracy z SB.