Strajk okupacyjny w Urzędzie Wojewódzkim w Piotrkowie Trybunalskim 18-22 XII 1980
Strajk okupacyjny w Urzędzie Wojewódzkim w Piotrkowie Trybunalskim 18-22 XII 1980, zorganizowany w związku z niewystarczającymi przydziałami mięsa i wędlin dla województwa piotrkowskiego, które dostało 40 proc. średniej krajowej. Z przydzielonego surowca zaplanowano produkcję 1577,9 t. produktów gotowych, co było o 236 t. mniej w porównaniu z rokiem wcześniejszym. Zaostrzenie sytuacji w regionie nastąpiło po opublikowaniu przydziałów w sąsiednich województwach, gdzie bony towarowe pozwalały na zakup wędzonki: w Łodzi w ilości 0,75 kg, w Warszawie 0,80 kg, a w Piotrkowie Trybunalskim raptem 0,21 kg na osobę.
17 XII 1980 Ireneusz Prędki przewodniczący MKZ Ziemi Piotrkowskiej zawiadomił teleksem przewodniczących KZ, o spotkaniu, które miało mieć miejsce o 9.00 następnego dnia w Fabryka Maszyn Górniczych Pioma w Piotrkowie Trybunalskim. W jego trakcie poinformował zebranych o wynikach przydziałów mięsa, co wywołało powszechne niezadowolenie. Wszyscy obecni mieli następnie udać się do UW w Piotrkowie Trybunalskim, celem wynegocjowania z władzami podwyższenia przydziałów zaopatrzenia.
Od 18 XII 1980 toczyły się rozmowy w UW w Piotrkowie Trybunalskim pomiędzy dwunastoosobową delegacją Wojewódzkiej i Miejskiej Społecznej Komisji Porozumiewawczej Branżowych Niezależnych Związków Zawodowych a wicewojewodą Władysławem Wałachem, natomiast przedstawiciele „S” negocjowali z wicewojewodą Józefem Rękorajskim. W związku z niezadowoleniem z wyników rozmów „S” zdecydowała się podjąć strajk okupacyjny w Sali Herbowej UW. Początkowo wzięło w nim udział ok. 100 osób, pod przewodnictwem m.in. Prędkiego, Krzysztofa Klenckiego (FMG Pioma w Piotrkowie Trybunalskim), Mariana Ercharda (Fabryka Maszyn Szklarskich Vitroma w Piotrkowie Trybunalskim), Ryszarda Jobczyka (Zakłady Włókien Chemicznych Chemitex–Wistom w Tomaszowie Mazowieckim), Zbigniewa Rychlika (Zakład Ubezpieczeń Społecznych w Tomaszowie Mazowieckim), Stanisława Knasia (Kopalnia Węgla Brunatnego Bełchatów). W gotowości strajkowej pozostawało 135 zakładów województwa piotrkowskiego. Jeszcze tego samego dnia w trakcie rozmowy telefonicznej z wicepremierami Stanisławem Kowalczykiem i Mieczysławem Jagielskim wojewoda otrzymał informacje o zwiększeniu przydziału dla woj. o 100 t. szynki i 150 t. mięsa, potwierdzonym dodatkowo teleksem otrzymanym w dniu następnym.
19 XII 1980 o godz. 4.00 podpisano Protokół Ustaleń pomiędzy wojewodą a działaczami „S”, parafowany przez wicewojewodę Wałacha. Według Protokołu przedświąteczna sprzedaż mięsa miała odbywać się w systemie kartkowym do 24 XII, a w przypadku wędzonek w nadzwyczajnych sytuacjach do 31 XII. Kartki miały być przydzielane w takim samym systemie jak bony na cukier. Przydział na osobę miał wynosić 0,5 kg wędzonek, 0,5 kg wędlin, 1 kg mięsa, 0,5 kostki masła, 0,5 kostki smalcu zamiennie z 0,25 kg słoniny. Systemem reglamentacji zostały objęte miasta: Bełchatów, Koluszki, Opoczno Piotrków Trybunalski, Przedbórz, Radomsko, Sulejów, Tomaszów Mazowiecki oraz zakłady pracy: Zakłady Sprzętu Domowego i Turystycznego Predom-Prespol w Niewiadowie, Moszczenickie Zakłady Przemysłu Bawełnianego w Moszczenicy, Przedsiębiorstwa Produkcji Betonów Prefabet w Gorzkowicach, Wolskie Zakłady Przemysłu Barwników w Woli Krzysztoporskiej, Zakłady Tworzyw Sztucznych Cefol–ERG w Wojciechowie i Tomaszowskie Kopalnie Surowców Mineralnych w Białej Górze.
Mimo podpisania Protokołu działacze „S” postanowili pozostać w budynku UW, aż do uzyskania informacji od KZ–ów o realizacji postanowień. Natomiast opuścili go przedstawiciele Wojewódzkiej i Miejskiej Komisji Porozumiewawczej Branżowych Związków Zawodowych.
Od 19 XII 1980 w budynku UW pozostało 78 osób. Wybrano KS, w skład którego weszli: Prędki – przewodniczący, Krystyna Kolasa (Spółdzielnia Inwalidów Telsin w Piotrkowie Trybunalskim) – sekretarz oraz członkowie: Klencki, Januariusz Kowalewicz (Rejonowe Przedsiębiorstwo Melioracyjne w Piotrkowie Trybunalskim), Dariusz Łukowski (FMG Pioma w Piotrkowie Trybunalskim), Wiesław Plezia (Zakłady Przemysłu Dziewiarskiego Sigmatex w Piotrkowie Trybunalskim), Jobczyk, Józef Kowalczyk (Fabryka Maszyn w Radomsku), Knaś, Marek Kopytek (FMG Pioma w Piotrkowie Trybunalskim).
21 XII 1980 do budynku UW na wniosek uczestników strajku zaproszono księdza, który odprawił mszę, następnie delegacja strajkujących udała się do kościoła oo. bernardów pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża Świętego w Piotrkowie Trybunalskim, gdzie złożyła kwiaty.
22 XII 1980 o godz. 10.30 podpisano Porozumienie Końcowe pomiędzy KS a wojewodą piotrkowskim dr inż. Leszkiem Wysłockim. Wojewoda zagwarantował zaopatrzenie mieszkańców woj. w mięso, wędliny, masło, smalec słoninę na bonach towarowych do godz. 14.00 dnia 24 XII 1980. Dodatkowo zobowiązał się zapewnić sprzedaż dla osób pracujących przy budowie Bełchatowskiego Okręgu Przemysłowego, mieszkających poza obszarem woj. Kontrolą realizacji Porozumień mieli zajmować się przedstawiciele wydelegowani przez MKZ Ziemia Piotrkowska, MKZ Katowice–Filia w Bełchatowie i Delegaturę Radomską MKZ Ziemia Łódzka, posiadający zezwolenia od prezydentów i naczelników miast i gmin.
W trakcie strajku Salę Herbową odwiedzały ekipy dziennikarskie m.in. PAP, TVP czy „Kuriera Polskiego”. Członkowie „S” swoje decyzje konsultowali z członkiem KKP Bogdanem Lisem. 22 XII 1980 strajk został zakończony zaraz po podpisaniu Porozumienia, jeszcze przed jego wejściem w życie, które nastąpiło tego samego dnia o godz. 16.00.