wrzesień

2

Przyjęcie delegacji działającego od 4 lat Komitetu Organizacyjnego Fundacji Rolniczej przez prymasa Józefa Glempa. Wobec całkowitego impasu rozmów z rządem w sprawie powołania Fundacji zdecydowano się zakończyć działalność Komitetu.

Ogłoszenie Ministra spraw wewnętrznych Czesława Kiszczaka o zwróceniu się do Prokuratora Generalnego PRL z wnioskiem o uwolnienie wszystkich więźniów politycznych, z wyjątkiem skazanych za szpiegostwo, ujawnienie tajemnicy państwowej i czyny o charakterze terrorystycznym. W ciągu 4 następnych dni więzienia i areszty śledcze opuściło 225 przebywających w nich działaczy „Solidarności”, KPN i innych osób skazanych lub podejrzanych o „antypaństwową” działalność.

W Łapach k. Białegostoku Kolegium ds. Wykroczeń skazuje Krystynę Strubel oraz Annę Wojciechowską na 50 tys. zł grzywny z zamianą na 3 miesiące aresztu. Obydwie zostają skazane za to, że 7 VIII 1986 na pogrzebie przewodniczącego Komisji Rewizyjnej NSZZ „Solidarność” Regionu Białystok niosły wieniec z napisem „Przyjaciele - Solidarność - Białystok”. Podczas rozprawy dowiedziały się, że nie wolno im było nieść wieńca z takim napisem, gdyż słowo „Solidarność” źle zapisało się w historii naszego kraju.

Szczecińskie Kolegium ds. Wykroczeń skazuje Danutę Knychas-Szynkiewicz na 40 tys. zł grzywny za to, że dn. 8 VIII 1986 r. na ulicy Autostrada Poznańska w Szczecinie wiozła w celu rozpowszechniania swoim samochodem Fiat 126p sztandar TKZ „Solidarność” Szczecińskiej Stoczni Remontowej Gryfia.

Z oświadczenia TKK NSZZ „Solidarność” po amnestii: Uwolnienie więźniów politycznych oznacza spełnienie jednego z głównych postulatów stawianych przez Związek od grudnia 1981 r. Samo uwolnienie więźniów nie usuwa jednak przyczyny napięć społecznych i upadku kraju. [...] Do spełnienia zadań, jakie stoją przed społeczeństwem, konieczne jest przywrócenie pluralizmu związkowego, przebudowa systemu gospodarczego oraz stworzenie sytuacji politycznej umożliwiającej niezależne działania społeczne.

Przybycie na Jasną Górę kolejnej Pielgrzymki Ludzi Pracy. Bierze w niej udział wg źródeł kościelnych ok. 100 tys. osób. Homilię do zebranych wygłasza kard. Henryk Gulbinowicz, a pielgrzymi niosą setki solidarnościowych transparentów.

Wystosowanie przez Lecha Wałęsę listów do prezydenta USA Ronalda Reagana i Lane Kirklanda, przewodniczącego amerykańskiej centrali związkowej AFL-CIO, w których zwraca się z apelem, aby rząd USA wziął pod uwagę takie działanie wobec Polski, które mogłoby przyczynić się do polepszenia sytuacji społeczeństwa polskiego.
We Wrocławiu ginie jeden z czołowych działaczy „Solidarności” Dolny Śląsk, Edward Majko. Ostatni raz widziany jest przez siostrę, która 22 IX podwozi go w okolice Rynku. Nazajutrz milicja drogowa zawiadamia jego żonę, że E. Majko zginął tragicznie w wypadku samochodowym wraz z funkcjonariuszem MSW ppłk. Anatolem Pierścionkiem.

W kościele św. Marcina w Warszawie w siedzibie Prymasowskiego Komitetu Pomocy Więzionym Za Przekonania odbywa się spotkanie niedawno uwolnionych więźniów politycznych z prymasem Józefem Glempem.

Powołanie przez Lecha Wałęsę pierwszej od stanu wojennego jawnej struktury kierowniczej Związku – Tymczasowej Rady NSZZ „Solidarność”. Fakt ten ogłoszono podczas konferencji prasowej zorganizowanej w jego mieszkaniu 30 IX. Z oświadczenia Rady: […] Dialog wymaga instytucjonalizacji, ale nie fasadowej. Oznacza to przyjęcie zasady niezależności i reprezentatywności wszelkich ciał społecznych. Nie jest to możliwe bez realizacji prawa grup społecznych do posiadania własnych zrzeszeń, związków, stowarzyszeń. Przywrócenie pluralizmu może pozwolić na powstanie płaszczyzny spotkania społecznego w sprawie w tej chwili dla Polski najważniejszej – dla ratowania gospodarki. […]

RKW NSZZ „Solidarność” Mazowsze rozpoczyna jawną działalność.
Ukonstytuowanie się jawnej Tymczasowej Rady Regionalnej NSZZ „Solidarność” w Koninie. Jej członkami zostają: Krzysztof Buszko, Józef Demski, Krzysztof Dobrecki, Zbigniew Dolewa, Grzegorz Pietryk, Waldemar Piotrowski, Ryszard Stachowiak, Wojciech Zalewski.