kwiecień

Powstaje Grupa Robocza Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”. Skupia grono dawnych działaczy kierownictwa Związku; w jej skład wchodzą m.in. Andrzej Gwiazda, Seweryn Jaworski, Marian Jurczyk, Jerzy Kropiwnicki, Jan Rulewski, Andrzej Słowik, Stanisław Wądołowski. Ich zdaniem pierwszym etapem odbudowy jawnej „Solidarności” winno być odtworzenie statutowych władz Związku w składzie z 1981 r., z wyłączeniem tych osób, którzy sprzeniewierzyli się etosowi „S”.

1

Ogłoszona zostaje kolejna podwyżka cen węgla, energii, benzyny oraz prawie wszystkich artykułów spożywczych (herbata o 25%, chleb – 21,5%, masło – 25%, mleko pełne – 18%, mleko zwykłe – 17%, mąka – 17%, cukier – 10%).

Wyjaśnienie rzecznika prasowego „Solidarności” Janusza Onyszkiewicza: TKK apeluje o używanie w obronie zagrożonego poziomu życia nawet broni strajkowej. W zależności od sytuacji lokalnej i w czasie uznanym przez TKZ-y za najwłaściwszy. Nie jest to jednak – choć pojawiają się takie interpretacje – wezwanie do strajku generalnego.

We Wrocławiu - w związku z podwyżkami cen - 20-osobowa grupa, skandując hasła, przechodzi z trzema transparentami od ul. Śniadeckiej pod Ratusz.

Zostaje opublikowane „Stanowisko NSZZ «Solidarność» w sprawie sytuacji i kierunków przebudowy gospodarki polskiej”: [...] Sytuację gospodarczą charakteryzują niedobory na wszystkich rynkach, dezorganizacja więzi kooperacyjnych, rosnąca inflacja i ceny. Spada wartość złotówki i zaufania do polskiego pieniądza, rośnie dług zagraniczny. Katastrofalnie obniżył się poziom techniczny i jakościowy naszych wyrobów [...]. Doszliśmy do granicy ekonomicznej opłacalności wydobycia surowców, zwłaszcza węgla. Kryzys sięgnął również polskiego rolnictwa [...]. Tak głębokich załamań nie spotyka się we współczesnych gospodarkach przemysłowych końca naszego stulecia.

We Wrocławiu ok. godz. 15.00 od pl. Solnego do Rynku przechodzi manifestacja licząca ok. 2 tys. osób, w której biorą udział także sympatycy Solidarności Walczącej i Ruchu Wolność i Pokój. Demonstranci niosą transparenty: „Precz z podwyżkami”, „Chcemy prawdziwej reformy”. Milicja zatrzymuje kilkanaście osób, potem przeprowadza rewizje w ich mieszkaniach.

Członkowie Ruchu Wolność i Pokój próbują wręczyć konsulowi generalnemu ZSRS w Krakowie list do Michaiła Gorbaczowa: Równowagi między Stanami Zjednoczonymi a Związkiem Radzieckim nie zapewni żaden, nawet najśmielszy traktat rozbrojeniowy. Potrafi to uczynić tylko zjednoczona i prężna ekonomicznie Europa, funkcjonująca na zasadzie swoistego bufora między supermocarstwami. Taka Europa stanowi cel działania naszego ruchu.

We Wrocławiu działacze Ruchu Wolność i Pokój i „Solidarności” organizują demonstrację pod hasłami: „Uwolnić Petra Pospichala”, „Solidarność Polski i Czechosłowacji”. Interweniuje milicja, rozpędzając liczący ok. 1000 osób tłum oraz zatrzymując 13 osób - robotników i studentów.

Papież Jan Paweł II podczas ogólnej audiencji w Watykanie wyraził swoje zadowolenie z powodu możliwości rejestracji związku zawodowego „Solidarność” w Polsce.

W całym kraju SB przeprowadza prewencyjną akcję kilkuset rewizji i przesłuchań przed 1 maja.

W 46. rocznicę mordu w Katyniu w kościele św. Karola Boromeusza w Warszawie odbywa się uroczysta msza św. w intencji pomordowanych przez NKWD polskich oficerów.

W rocznicę katastrofy w Czarnobylu w Szczecinie, w trzech punktach miasta, zostają rozmieszczone transparenty: „Zakłady Chemiczne Police – trują”, „Nie chcemy Żarnowca – rok temu był Czarnobyl”, „Ta śmierć nie wybiera – Czarnobyl”. Zostają także rozrzucone ulotki.

We Wrocławiu ok. 20 osób blokuje ruch 25-metrowym transparentem „Czarnobyl” na ul. Grabiszyńskiej, a następnie na Legnickiej. Pod transparentem „Nie chcemy elektrowni jądrowych” rozdawane są ulotki kwestionujące oficjalne opinie na temat katastrofy w Czarnobylu.

Oświadczenie Ruchu Wolność i Pokój w 40. rocznicę rozpoczęcia Akcji „Wisła”: [...] Przeprowadzona przez jednostki Ludowego Wojska Polskiego miała na celu całkowite przesiedlenie z południowo-wschodnich krańców Polski mniejszości narodowych od wieków tam zamieszkujących [...]. Akcję tą przeprowadzono wespół z UB i KBW w szczególnie brutalny sposób [...]. Żądamy umożliwienia realizacji prawa powrotu Ukraińców i Łemków na ich ziemie przodków, żądamy zwrotu zagrabionego im na skarb państwa majątku trwałego (pola, lasy, zabudowania itp.).
Pierwsza akcja Ruchu WiP w Poznaniu. Podczas Seminarium Ekologicznego w Muzeum Archeologicznym uczestnicy ruchu rozwieszają transparenty z napisami „Nie chcemy elektrowni w Klempiczu”, „Klempicz – NIE”, „Klempicz – polski Czernobyl”, rozdawają również ulotki i pierwszy numer „Wielkopolskiego Informatora Ekologicznego”. Funkcjonariusze SB zatrzymują 13 protestujących.

Na Węgrzech Zsolt Keszthelyi zostaje skazany na 3 lata więzienia za (pierwszą w tym kraju) odmowę służby wojskowej z przyczyn politycznych. Na salę rozpraw nie wpuszcza się widzów, w tym obserwatorów z Amnesty International. Sąd drugiej instancji zmniejsza wyrok do 2,5 roku więzienia. Tzw. sprawa Keszthelyi’ego odbija się szerokim echem w państwach demokracji ludowej, również w Polsce.

W Warszawskiej Prokuraturze Wojskowej w obecności przedstawicieli MSW przesłuchiwani są w szpiegowskiej sprawie urzędnika amerykańskiej ambasady Mullera: Magdalena Sokołowska, Janusz Onyszkiewicz, Bronisław Geremek, Henryk Samsonowicz, Klemens Szaniawski. Przesłuchania jednoznacznie wykazują fałszywość zebranych przez kontrwywiad MSW danych operacyjnych. Nikt z przesłuchiwanych nie znał Mullera.

Paryska „Kultura” publikuje wywiad z płk. LWP Ryszardem Kuklińskim, który po ucieczce na Zachód ujawnia kulisy przygotowań do wprowadzenia stanu wojennego w XII 1981.